Ένας τεράστιος σκόρερ κι ένας ακόμη μεγαλύτερος μαχητής της ζωής. Αυτή είναι η ιστορία του Αλφόνσο Φορντ, του ανθρώπου πίσω από το βραβείο του Βεζένκοφ.

Το ότι ο Σάσα Βεζένκοφ είναι ένας δεινός εκτελεστής είναι γνωστό. Όπως και το ότι μπορεί να σκοράρει με όποιο τρόπο θέλει. Ο φόργουορντ του Ολυμπιακού, αναδείχθηκε -για δεύτερη φορά- κορυφαίος σκόρερ της κανονικής περιόδου της EuroLeague, αποδεικνύοντας την εξαιρετική κατάσταση στην οποία βρίσκεται. 

Η EuroLeague με ανάρτηση της αποθέωσε τον Σάσα Βεζένκοφ για την κατάκτηση του βραβείου «Αλφόνσο Φορντ», όπως ονομάζεται το σχετικό τρόπαιο που απονέμεται κάθε χρόνο από το 2005 στον κορυφαίο σκόρερ της διοργάνωσης. Πίσω από το όνομα του βραβείου αυτού όμως, υπάρχει η συγκλονιστική ιστορία του μαχητή Αλφόνσο Φορντ, που κάποτε σκορπούσε τον... τρόμο στα ευρωπαϊκά παρκέ.

Η ιστορία ζωής του Αλφόνσο Φορντ

Ήταν ένας από τους πιο θρυλικούς παίκτες στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ αλλά και μια από τις πιο εμβληματικές φιγούρες που αγωνίστηκαν στα ευρωπαϊκά γήπεδα. Kάθε χρόνο το βραβείο του πρώτου σκόρερ της κανονικής περιόδου της EuroLeague, προς τιμήν του λέγεται «Alphonso Ford Trophy». Ο Αλφόνσο Φορντ έπαιξε μόνο 11 παιχνίδια στο ΝΒΑ. Ήταν μόλις η 32η επιλογή στο ΝΒΑ Draft του 1993, έχοντας περάσει μια τετραετία με τους Μισισίπι Ντέβιλς.

Από την πρώτη μέρα στo πρωτάθλημα των πανεπιστημίων, ο Φορντ κυριολεκτικά κατέστρεψε τον ανταγωνισμό, αφού ήταν πρώτος σκόρερ στους πρωτοετείς με 29.9 πόντους ανά αγώνα κατά μέσο όρο και βελτιώνοντας το ποσοστό αυτό σε 32.7 πόντους ανά αγώνα ως δευτεροετής. Μέχρι το τέλος της κολεγιακής του καριέρας, ο Φορντ θα γινόταν ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του NCAA που θα είχε μέσο όρο τουλάχιστον 25 πόντους ανά παιχνίδι σε τέσσερις συνεχόμενες σεζόν!

Ο Φορντ έπαιξε στην Continental Basketball Association, η οποία εκείνη την εποχή λειτουργούσε παρόμοια με τη σημερινή G-League. Όπως έδειξε ο Φορντ στις δύο σεζόν του στην Τρι-Σίτι Τσινούκ, αυτό μπορούσε να λειτουργήσει. Σκόραρε 23 πόντους ανά αγώνα την πρώτη σεζόν και 24 πόντους ανά αγώνα τη δεύτερη, αναδείχθηκε και τις δύο φορές σε All-Star του CBA και συνέχισε να σκοράρει ασταμάτητα όπου κι αν πήγαινε.

Ωστόσο, μετά από δύο σεζόν στο CBA και ένα ανεπιτυχές πέρασμα από το training camp των Κλίπερς το 1994, ο Φορντ εγκατέλειψε για πάντα την Αμερική και πήγε στην Ευρώπη. Εκεί όπου άλλαξαν όλα...

Στην Ευρώπη όμως ήταν που δημιουργήθηκε και άρχισε να παίρνει θρυλικές διαστάσεις το όνομά του. Όχι για αυτό που ήξερε να κάνει καλά, να βάζει καλάθια, αλλά για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πέτυχε τα πάντα.

Τη σεζόν 1995-96, ο Φορντ είχε 24.9 πόντους, 3.9 ριμπάουντ και 3.3 ασίστ κατά μέσο όρο ανά αγώνα για την Ουέσκα στην ισπανική ACB. Παρ’ όλα αυτά, η Ουέσκα υποβιβάστηκε και έτσι ο Φορντ μετακόμισε στην Ελλάδα, όπου πέρασε ένα χρόνο με τον Παπάγου. Ο Φορντ υπέγραψε διετές συμβόλαιοκαι την πρώτη του σεζόν είχε 24.6 πόντους ανά αγώνα κατά μέσο όρο, αλλά στην offseason του 1997 όλα άλλαξαν. Ο Φορντ διαγνώστηκε με λευχαιμία, γεγονός που τον ανάγκασε να χάσει ολόκληρη τη σεζόν 1997-98, ενώ ο Παπάγου έλυσε το συμβόλαιό του.

Την επόμενη σεζόν, ωστόσο, ο Φορντ επέστρεψε στη δράση. Και δεν επέστρεψε στη δράση απλώς ως ένα απομεινάρι του εαυτού του, αντιθέτως επέστρεψε και ήταν απλά εκπληκτικός. Αρχικά, ο Φορντ πέρασε ένα χρόνο στον Σπόρτινγκ και στη συνέχεια υπέγραψε στο Περιστέρι για δύο σεζόν το 1999. Εκεί είχε 22.5 πόντους, 4.1 ριμπάουντ και 2.8 ασίστ κατά μέσο όρο, κατακτώντας για πρώτη φορά το βραβείο του πρώτου σκόρερ. 

Τη σεζόν 2001-02, όντας πια μέλος του Ολυμπιακού, ο Φορντ συνέχισε να τα δίνει όλα. Είχε κατά μέσο όρο 24.8 πόντους, 4.8 ριμπάουντ και 3.2 ασίστ ανά αγώνα στην EuroLeague, κατακτώντας και πάλι τον τίτλο του πρώτου σκόρερ, καθώς και 21,6 πόντους, 4.4 ριμπάουντ και 3,6 ασίστ στο ελληνικό πρωτάθλημα. Έφυγε από την Ελλάδα μετά τη σεζόν του 2002 και υπέγραψε στην ιταλική Σιένα, συνεχίζοντας τη μάχη του με τη λευχαιμία.

Η σεζόν 2003-04 ήταν η τελευταία του χρονιά, καθώς η ασθένεια ήταν πια σε προχωρημένο στάδιο. Ωστόσο, ο Φορντ υπέγραψε στη Σκαβολίνι Πέζαρο όπου είχε 22.2 πόντους ανά αγώνα κατά μέσο όρο στο ιταλικό πρωτάθλημα.

Κάνω ενέσεις για να ζήσω...

Ούτε τα φάρμακα, ούτε οι ενέσεις, ούτε οι θεραπείες μπορούσαν να σταματήσουν αυτόν τον ανεπανάληπτο σκόρερ, όμως ήταν μια προπόνηση στο Πέζαρο όπου συγκλόνισε τον κόσμο και έκανε γνωστή την κατάσταση του. 

Σε μια φάση έντονης προπόνησης και μετά από ένα φάουλ του Αλφόνσο Φόρντ, ο Σάσα Τζόρτζεβιτς γυρίζει εκνευρισμένος και του λέει: «Αλ χαλάρωσε, το ξέρεις ότι παίζω με ένεση..;». Η απάντηση του Φόρντ βύθισε άπαντες στη σιωπή: «Εσύ ξέρεις ότι κάνω μια ένεση κάθε πρωί για να ζήσω..;»

Λόγω του Φορντ, η Σκαβολίνι τερμάτισε στην τέταρτη θέση της Serie A, ήταν δεύτερη στο Κύπελλο Ιταλίας και προκρίθηκε στην EuroLeague για μόλις δεύτερη φορά στην ιστορία της. Όλα αυτά με έναν παίκτη που έπαιζε με προχωρημένη λευχαιμία.

Αφού τελείωσε τη σεζόν με την Σκαβολίνι, ο Φορντ αποσύρθηκε στα τέλη Αυγούστου του 2004. Πέθανε μόλις μία εβδομάδα αργότερα στις 4 Σεπτεμβρίου 2004. Η κληρονομιά του Φορντ ζει στην Ευρώπη, όπου προς τιμή του η EuroLeague δικαίως αναφέρεται στο τρόπαιο για τον πρώτο σκόρερ της, στη κανονική περίοδο με το όνομά του.

2005: Τσαρλς Σμιθ - Πεζάρο2006: Ντρου Νίκολας - Τρεβίζο2007: Ιγκόρ Ραγκόσεβιτς - Ταού Κεράμικα2008: Μαρκ Σάλιερς - Ροάν 2009: Ιγκόρ Ρακόσεβιτς - Ταού Κεράμικα2010: Λίνας Κλέιζα - Ολυμπιακός 2011: Ιγκόρ Ρακόσεβιτς - Εφές2012: Μπο ΜακΚάλεμπ - Σιένα2013: Μπόμπι Μπράουν - Σιένα2014: Κιθ Λάνγκφορντ - Μιλάνο 2015: Τέιλορ Ρότσεστι - Νίζνι2016: Νάντο Ντε Κολό - ΤΣΣΚΑ Μόσχας2017: Κιθ Λάνγκφορντ - Ούνιξ Καζάν 2018: Αλεξέι Σβεντ - Χίμκι Μόσχας 2019: Μάικ Τζέιμς - Μιλάνο 2021: Αλεξέι Σβεντ - Χίμκι Μόσχας2022: Βασίλιες Μίτσιτς - Εφές2023: Σάσα Βεζένκοφ - Ολυμπιακός 2024: Μάρκους Χάουαρντ - Μπασκόνια 2025: Κέντρικ Ναν - Παναθηναϊκός 2026: Σάσα Βεζένκοφ - Ολυμπιακός

Πρωτότυπο άρθρο