Από athletiko.gr
Ο Ηλίας Λαλιώτης γράφει για το κακό που πολλοί έβλεπαν να έρχεται, τους Ράντοβιτς και Ντιφαλά, αλλά και την αισχρή αντιμετώπιση του Κέντρικ Ναν.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Ο Εργκίν Αταμάν έχει κάνει πολλά λάθη τη φετινή σεζόν, έχει πει άλλα τόσα πράγματα που θα έπρεπε να αποφύγει. Αυτό που ανέφερε, ωστόσο, στη συνέντευξη Τύπου μετά το τέλος του Game 4 ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τη Βαλένθια πρέπει να το κάνουν όσοι δεν είδαν το ματς ή όση έχουν αδυναμία αντίληψης του τι ακριβώς έγινε εντός των τεσσάρων γραμμών.Εγώ το έκανα, αν και είχα ήδη μια πολύ καλή εικόνα για όλα τα στραβά που στέρησαν από τους «πράσινους» τη μεγαλύτερη ευκαιρία που είχαν για να φανούν συνεπής στο ραντεβού με το Final Four της Αθήνας (22-24 Μαΐου) και πλέον ψάχνουν κάτι που μοιάζει με... θαύμα -στα δικά μου μάτια τουλάχιστον- σε ένα Game 5 μέσα στη Roig Arena.Το ξαναείδα το ματς γιατί ήθελα να βεβαιωθώ πως δεν ήταν υπερβολικές οι αντιδράσεις μου σε αυτά που έβλεπα να συμβαίνουν, αλλά και γιατί μου ανέβηκε τόσο η... πίεση που δεν είχα ξεκάθαρη εικόνα για όσα έγιναν στο τελευταίο 3λεπτο. Και δυστυχώς αποδείχθηκε πως αυτή η διαιτησία και αυτή η σειρά γενικότερα, με τον τρόπο που εξελίσσεται και την αγωνία που έχει μέχρι τη λήξη, είναι άκρως ακατάλληλη για την υγεία μας.
Επιτρέψτε μου να σταθώ περισσότερο στη διαιτησία, παρά στο αγωνιστικό κομμάτι, το οποίο επίσης χρήζει μεγάλης ανάλυσης, καθώς -όπως διαπίστωσα- οι περισσότερες αναλύσεις και γνώμες για το ματς της Παρασκευής εστιάζουν αποκλειστικά στα όσα δεν έκανε στην εντέλεια ο Παναθηναϊκός και σχεδόν καθόλου (ή λιγότερο) σε έναν αστάθμητο παράγοντα που δεν θα έπρεπε να κρίνει ματς, αλλά το κάνει. Γιατί το να κάνει λάθη μια ομάδα, να μην παίζει όσο καλά θα μπορούσε είναι μέσα στο παιχνίδι. Αλλά να έχει αυτή την αντιμετώπιση από τους διαιτητές είναι απαράδεκτο και μη θεμιτό.Από την πρώτη στιγμή που ορίστηκαν οι Ράντοβιτς και Ντιφαλά, δεν είχα καμία αμφιβολία πως θα δημιουργούνταν οι ιδανικές συνθήκες για τη Βαλένθια σε ένα τόσο απαιτητικό εκτός έδρας παιχνίδι. Αλλά η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα να εκτεθούν τόσο πολλοί. Ο Κροάτης έκανε αυτό που κάνει συνήθως απέναντι στους «πράσινους». Άλλαζε σαν τα πουκάμισα τα κριτήρια με τα οποία σφύριζε, ανάλογα με το ποια ομάδα ήταν στην επίθεση.
Άφηνε τα χτυπήματα στα χέρια, τα σπρωξίματα με το σώμα και γενικότερα τη σκληράδα στην άμυνα της Βαλένθια και έβαζε τη σφυρίχτρα στο στόμα σε οποιαδήποτε επαφή στην άμυνα του Παναθηναϊκού, ειδικά όταν οι «νυχτερίδες» το χρειάζονταν για να ξεκολλήσουν ή να χτίσουν μομέντουμ. Πιο χαρακτηριστική φάση αυτής της τακτικής, ένα φάουλ του Φαρίντ στον Τέιλορ, αμέσως μετά τα τρίποντα-προσευχές των Πραντίγια και Τόμπσον, που οδήγησαν τον Αμερικανό στις βολές για το 67-72 στο 34' δημιουργώντας πίεση στους πράσινους.Από την πλευρά του ο Ντιφαλά, ένας διαιτητής του 50-50, ήταν ξεκάθαρο πως επηρεάστηκε από την άθλια προπαγάνδα που γίνεται από το 2024 και από όσους δεν μπορούσαν να διαχειριστούν πως ο Παναθηναϊκός του Γιαννακόπουλου, του Σλούκα και του Αταμάν, κατάφερε να σηκώσει το τρόπαιο στο πρώτο του Final Four μετά από 12 χρόνια. Αλλοπρόσαλλες αποφάσεις για το επίπεδό του και μια μόνιμη προσπάθεια να μην δώσει το παραμικρό σφύριγμα υπέρ των «πράσινων» που θα μπορούσε να αμφισβητηθεί, με αποτέλεσμα να τον αδικεί σε όλο το ματς
Αυτή η εικόνα, βέβαια, δεν είναι τωρινή. Δεν έγινε μεμονωμένα στο Game 4. Και στο τρίτο παιχνίδι οι Γιαβόρ και Νέντοβιτς έκαναν τα ίδια και χειρότερα. Ρίνοντας μια ματιά στην αντιμετώπιση του Κέντρικ Ναν στη σειρά από τους διαιτητές, καταλαβαίνεις πως τίποτα δεν είναι τυχαίο, αλλά μόνο χυδαίο.
Ο κορυφαίος παίκτης του Παναθηναϊκού, αυτός που παίρνει τις περισσότερες μπάλες (12,5 εκτελεσμένα σουτ κατά μέσο όρο στα πρώτα 4 ματς), αυτός που έχει πάντα έναν παίκτη κολλημένο πάνω του και πολλές φορές αντιμετωπίζεται και με παγίδες, δεν πήρε ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΦΑΟΥΛ στα δύο παιχνίδια του ΟΑΚΑ. Συνολικά δεν σφυρίχθηκε ούτε ένα φάουλ υπέρ του στα τελευταία 102 αγωνιστικά λεπτά (συνολικά έχει 5 υπέρ του φάουλ σε 4 ματς!!!), ενώ ταυτόχρονα ο ίδιος έχει χρεωθεί με 14 φάουλ, έχοντας αποβληθεί σε ένα εξ αυτών κι έχοντας 3 φάουλ από το ημίχρονο σε δύο!
Έχει να εκτελέσει βολή για φάουλ που έγινε πάνω του από το τέλος του Game 1 (!!!), όταν και είχε κρίνει το ματς με 1/2 (67-68). Η επόμενη ήταν στο Game 2 από τεχνική ποινή σε αντίπαλο...
Γενικότερα, όμως, από το παιχνίδι της κανονικής περιόδου με τη Ρεάλ στο ΟΑΚΑ, έχω παρατηρήσει μια εντυπωσιακή στροφή σε πρακτικές που θυμίζουν εποχές Μπερτομέου. Εκείνο το ματς είχε γίνει στις 3 Φεβρουαρίου 2026. Όλως τυχαίως, στις 30 Γενάρη υπήρχε μια σημαντική αλλαγή στην Ευρωλίγκα. Ο Τσους Μπουένο επιλέχθηκε ως ο νέος CEO...Αγωνιστική ανάλυση θα κάνω συνολικά μετά το τέλος της σειράς... Το μεγάλο πρόβλημα ήταν και πάλι ο τρόπος που μπήκε στο ματς ο Παναθηναϊκός, με αποτέλεσμα και να τονώσει την αυτοπεποίθηση της Βαλένθια και να μειώσει τη δική του. Ξεκινώντας άσχημα κυρίως επιθετικά, στοιχείο που συμπαρέσυρε στη συνέχεια και την άμυνά του. Για περισσότερες λεπτομέρειες καλό θα ήταν να διαβάσετε και το σχετικό άρθρο του Θανάση Ασπρούλια.Πλέον, στο Game 5 το μόνο που μπορεί να αποτελέσει αντίβαρο στον ενθουσιασμό της υπερηχητικής Βαλένθια, είναι οι προσωπικότητες του Παναθηναϊκού... Αν και λείπει η πιο σημαντική, αυτή του Κώστα Σλούκα!
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google