Από athletiko.gr
Ο Αλέξης Σαββόπουλος γράφει για την συνεχιζόμενη αγωνιστική βελτίωση του Άρη επί εποχής Γρηγορίου και το οξύμωρο στις τάξεις του κόσμου.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Ο Άρης συνεχίζει να διεκδικεί με συνέπεια τον τελευταίο εναπομείναντα στόχο που έχει τεθεί στο εσωτερικό της ομάδας μετά την κατάκτηση του κυπέλλου από τον ΟΦΗ, δηλαδή την κατάλλειψη της 5ης θέσης, άσχετα αν αυτή δεν επιβραβεύεται από ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο. Παραμένει σοβαρός, πειθαρχημένος και με ένα αγωνιστικό πλάνο που είναι πιο ευδιάκριτο και συνάμα πιο αποδοτικό στο γήπεδο με συνέπεια ο Άρης να μετράει τρεις νίκες σε τέσσερα ματς και μια ισοπαλία στη Λιβαδειά που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και αυτή νίκη. Στα δυο κολλητά ματς με τον ΟΦΗ αυτό που βλέπει κανείς από το γκρουπ του Μιχάλης Γρηγορίου δεν είναι απωθητικό όπως συνέβαινε στην πλειονότητα των αγώνων με τον Μανόλο Χιμένεθ στον πάγκο. Το αντίθετο. Στο μέτρο που της επιτρέπει το επίπεδο των δυνάμεων της, η ομάδα του έλληνα τεχνικού πιέζει ψηλά και ανακτά την κατοχή της μπάλας και μέσα από αυτή τη διαδικασία έχει φτάσει στο σημείο να δημιουργεί πλέον πολύ περισσότερες φάσεις από τις μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού μέχρι πρόσφατα και να σημειώνει για δεύτερη φορά και τρία τέρματα. Πράγμα επίσης σπάνιο στη σεζόν.
Αναδεικνύει κάθε φορά και νέους πρωταγωνιστές, κάποιοι εκ των οποίων αρπάζουν την ευκαιρία. Στην Κρήτη ήταν ο Καντεβέρε, χθες στο Κλεάνθης Βικελίδης (10/5) ο Κουαμέ που κλήθηκε να αντικαταστήσει τον επιθετικό από τη Ζιμπάμπουε λόγω τιμωρίας και έβαλε την σφραγίδα του με δυο γκολ και μια ασίστ. Κι αν οι δυο σέντερ φορ του Άρη, καθένας για τους δικούς του λόγους, έχουν αυξημένο προσωπικό κίνητρο, το θετικό είναι ότι την ίδια διάθεση βλέπεις και από παίκτες που ξέρουν ότι δεν θα συνεχίσουν την επόμενη σεζόν όπως ο Φρίντεκ για παράδειγμα που ακόμη και στις τελευταίες μέρες του στο club, παραμένει τίμιος και σούπερ επαγγελματίας εκθέτοντας τον προηγούμενο προπονητή που τον είχε στη ναφθαλίνη. Η ο Γιαννιώτας που μπαίνει στο κάθε παιχνίδι σαν να είναι το τελευταίο του δίνοντας και την ψυχή του. Ακόμη και ο Αθανασιάδης που ενώ δεν χρειάζεται να αποδείξει κάτι έχοντας κερδίσει τον τίτλο του φετινού MVP, τέσσερις φορές χρειάστηκε στο ματς να κρατήσει την ομάδα του και το έκανε με ισάριθμες σωτήριες επεμβάσεις. Γενικά έλλειμα διάθεσης δεν βλέπεις από κανέναν. Όλοι τους έχουν προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες, υλοποιούν το πλάνο και τουλάχιστον ευχαριστούνται το παιχνίδι, ειδικά τώρα που δεν υπάρχει άγχος και σκοπιμότητα.
Το έχω ξαναγράψει. Ο Μιχάλης Γρηγορίου, ακόμη και αν δεν συνεχίσει στον κιτρινόμαυρο πάγκο, πιστώνεται τη σοβαρότητα που διέπει το γκρουπ, την αγωνιστική του βελτίωση και την πιο ορθή διαχείριση των παικτών. Κάνει τη δουλειά του χωρίς κραυγές και με απόλυτη επίγνωση του που βρίσκεται και ότι έστω και χωρίς ορατό στόχο ο Άρης οφείλει να είναι σοβαρός ακόμη και στις… προπονήσεις. Έπρεπε να έχει έρθει νωρίτερα…
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ARIS F.C. (@arisfc_official)
Δυστυχώς όμως είναι τέτοια η απογοήτευση στο club και τέτοια η επιθυμία για αλλαγή στο ιδιοκτησιακό που ακόμη και οι νίκες δεν μπορούν να πανηγυριστούν. Ελάχιστοι τις χαίρονται και όσοι το κάνουν, φθάνουν στο σημείο να χλευάζονται από τους υπόλοιπους που λόγω του αδιάφορου της διαδικασίας των αγώνων για τις θέσεις 5-8 δεν… ψήνονται από τη βελτίωση και τις νίκες που επιτυγχάνονται. Έχουν και αυτοί τα δίκια τους αφού ειδικά τον ΟΦΗ μοιάζει να τον έχει αδειάσει σωματικά και πνευματικά η πρόσφατη κατάκτηση του τροπαίου και έγινε εύκολη λεία για τον Άρη στα δυο κολλητά ματς.
Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω εν μέρει. Όχι μόνο για το προφανές. Ότι ο Άρης ως μέγεθος οφείλει να σεβαστεί τον εαυτό του πάνω από όλα ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ή όχι διακύβευμα στα playoffs αλλά γιατί οι ίδιοι που δεν ασχολούνται με τις νίκες είναι οι ίδιοι που θα… ξιφουλκούσαν αν η ομάδα είχε ρίξει λευκή πετσέτα και παρέπαιε στο γήπεδο, μετά την κατάκτηση του κυπέλλου από τον ΟΦΗ. Καλό θα είναι στο club να υπάρχει μια ισορροπία. Άλλο να θέλεις το καλύτερο σε επίπεδο διοικητικό (ποιος τυφλός δεν θέλει το φως του) και άλλο να μην αναγνωρίζεις την προσπάθεια που κάνουν προπονητής και παίκτες, διατηρώντας την αξιοπρέπειά τους. Και μαζί και αυτή της ομάδας. Ας μη τα τσουβαλιάζουμε όλα…Τα υπόλοιπα θα τα δούμε σε μια εβδομάδα από τώρα.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google