Από athletiko.gr
Ο Θόδωρος Χαστάς γράφει για την ισοπαλία του Δικεφάλου στο «Στάδιο Καραϊσκάκη» μέσα σε μια τρελή βραδιά για το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Πριν ανοίξει η κουβέντα για αυτή καθ’ αυτή την απίθανη εξέλιξη της κυριακάτικης βραδιάς, την ώρα που τα πάντα κρίθηκαν, άλλοι γελάνε και άλλοι στεναχωριούνται, καλό θα είναι να μπούμε κάπως και στην πιο μεγάλη εικόνα. Αυτόν τον μεγάλο πίνακα που ζωγραφίζεται κάθε χρόνο με διαφορετικά χρώματα. Αυτόν που το ελληνικό ποδόσφαιρο θα έπρεπε να καμαρώνει και να απολαμβάνει, αλλά αρνείται πεισματικά.Μια τεράστια αχρείαστη τοξικότητα από κάθε ομάδα. Άλλες ως κυνηγημένες, άλλες ως ευνοημένες, άλλες ως σταμπαρισμένες, άλλες ως αδικημένες, άλλες που απλά φωνάζουν για να φωνάζουν. Αυτές οι στάμπες, αυτές οι μουντζούρες, αυτές οι άναρθρες κραυγές, επειδή έτσι μάθαμε.Το γεγονός ότι κάθε σεζόν κάποια διαφορετική ομάδα στέφεται πρωταθλήτρια, το ότι διεκδικούν τον τίτλο σταθερά μέχρι το φινάλε τρεις ή τέσσερις αντίπαλοι, το ότι κανείς δεν ξέρει ποιος, πότε ή πώς θα φτάσει στον πολυπόθητο στόχο, καταστάσεις που είχαμε σχεδόν ξεχάσει για δεκαετίες ολόκληρες. Δεν είναι όμως της παρούσης το θέμα. Η 4η αγωνιστική των Play Off είναι ακόμα πολύ νωπή.Εκεί, τα φαβορί και τα αουτσάιντερ εναλλάχτηκαν σε πιθανότητες και προοπτικές μέσα στο διάστημα των δυο παράλληλων 90λεπτων. Σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων, τα συναισθήματα πηγαινοέρχονταν, οπαδοί πανηγύριζαν γκολ άλλων ομάδων, όνειρα χάνονταν και επανέρχονταν. Τελικώς, η ΑΕΚ κατέκτησε αυτό που θα ήταν κατόρθωμα να χάσει, έτσι όπως είχαν διαμορφωθεί οι συνθήκες. Χωρίς σκιές, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Όπως ισχύει για κάθε τροπαιούχο της κάθε σεζόν.
Ο ΠΑΟΚ έδειξε στο «Γ. Καραϊσκάκης» ότι συνεχίζει να ανεβαίνει έναν πνευματικό και αγωνιστικό Γολγοθά, μέχρι το τέλος της φετινής περιόδου. Έδειξε ότι έχει χάσει το μεγαλύτερο μέρος της εμπιστοσύνης στις αναμφισβήτητες δυνατότητές του, την αυτοπεποίθηση, την αυτοκυριαρχία του.Οι γηπεδούχοι μπήκαν πολύ πιο ψυχωμένα στο γήπεδο, αφήνοντας για μεγάλα διαστήματα τον Δικέφαλο πελαγωμένο στο δικό του μισό, με λάθη και απροσεξίες. Πολλές χαμένες μονομαχίες και διεκδικούμενες μπάλες, συνεχής πίεση και πλήθος σημαντικών χαμένων ευκαιριών για τους «ερυθρόλευκους».Η ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου παρέμεινε παθητική μέχρι νομοτελειακά να δεχθεί το γκολ στο 61’, και μέχρι να μπουν στο γήπεδο οι Τάισον και Οζντόεφ για να σουλουπώσουν κάπως την κατάσταση. Μέχρι τότε, είχαν να επιδείξουν μόνο ένα σουτ του Κένι που έφυγε άουτ στο 28’. Το χαμένο τετ α τετ του Ελ Κααμπί στο 64’, και η «τιμωρία» από τον Κωνσταντέλια στο 69’, έδωσαν την ψυχολογική ώθηση στον ΠΑΟΚ να κοντράρει και να διεκδικήσει πράγματα από το παιχνίδι. Δεν πήρε το κάτι παραπάνω, δεν έχασε το κάτι παραπάνω. Έμεινε εκτός ενός υπερβολικά απίθανου στόχου, αλλά κράτησε το πάνω χέρι του ορατού και διόλου αμελητέου.Σε μια χρονιά που εξελίχθηκε τόσο στραβά και ανάποδα για το κλαμπ, η είσοδος στα προκριματικά του Champions League και το κυνήγι του ονείρου φαντάζει βάλσαμο. Εφόσον κατακτηθεί όμως, θα πρέπει να μπουν – και θα μπουν - πολλά πράγματα σε νέα διάσταση. Άλλη μια βδομάδα υπομονή...
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google