Ο Ολυμπιακός άντεξε σε έναν τελικό που «έκαιγε», μαθαίνει να ζει χωρίς τον Ντόρσεϊ και απέχει ένα βήμα από τον στόχο. Γράφει η Βάλια Πηλιανίδη.

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Ο τρίτος τελικός της GBL τα είχε όλα, μα περισσότερο πολλή ένταση. Και αν το πάμε σε ένα πιο ευρύ πλαίσιο η σειρά έχει πολλή τοξικότητα. Ο Ολυμπιακός κατάφερε να τα κάνει για λίγο (;) στην άκρη και να γράψει το 2-1 στη σειρά έχοντας ξανά το πάνω χέρι σε αυτή και απέχοντας ένα βήμα, μία νίκη από το πρωτάθλημα.

Οι 58 πόντοι του δεύτερου αγώνα έδωσαν τη θέση τους στους 100, οι ερυθρόλευκοι βελτιώθηκαν αισθητά στο επιθετικό κομμάτι σε σύγκριση με το ματς στο ΟΑΚΑ και έμαθαν να ζουν και να λειτουργούν χωρίς ένα πολύτιμο γρανάζι της μηχανής.

A post shared by Athletiko (@athletiko.gr)

Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ πέρσι τέτοια εποχή έκανε θραύση στους τελικούς του πρωταθλήματος ερχόμενος από το...πουθενά. Φέτος δεν έχει καταφέρει να αγωνιστεί ακόμα λόγω προβλήματος τραυματισμού, με την απουσία του να είναι εμφανής στην επιθετική λειτουργία του Ολυμπιακού. 

Το πρώτο ματς στο ΣΕΦ ήταν αναγνωριστικό, το δεύτερο στο ΟΑΚΑ δύσκολο, το τρίτο ουσιαστικά ήταν το πρώτο στο οποίο ο Ολυμπιακός κατάφερε να παίξει αυτό που πρεσβεύει όλη τη σεζόν χωρίς έναν από τους κινητήριους επιθετικούς μοχλούς, τον Ντόρσεϊ. Ακόμα και χωρίς βοήθειες στην επίθεση από τον πάγκο, μιας και οι βασικοί ηταν αυτοί που «κουβάλησαν» ο Ολυμπιακός έκανε το παιχνίδι του, θύμισε την ομάδα που βλέπουμε όλη τη σεζόν και ο Μπαρτζώκας μπορεί εν μέρει να χαίρεται πως οι παίκτες του μαθαίνουν να ζουν χωρίς τον ομογενή γκαρντ. 

To power duo Φουρνιέ - Βεζένκοβ και οι 10 πόντοι του πάγκου

Οι 52 πόντοι που σκόραραν μαζί Φουρνιέ και Βεζένκοβ κάνουν την μεγάλη διαφορά. Οι δυο τους ήταν καυτοί και εκείνοι που σε αντίθεση με το δεύτερο ματς δεν άφησαν τον Ολυμπιακό να κολλήσει στην επίθεση. Οι 24 του Σάσα και οι 28 του Εβάν τραβούν τα βλέμματα χωρίς να σημαίνει πως οι 17 του Μιλουτίνοβ δεν ήταν ουσιαστικοί και πολύτιμοι. Ο Ολυμπιακός όμως πέρα από αυτούς και τον Γουόρντ που ήταν επιδραστικός δεν κατάφερε να πάρει τίποτα από τον πάγκο παρά μόνο 10 πόντους. 

Ο δεύτερος ψηλός (σ.σ Τζόουνς) δεν δούλεψε πίσω από τον Μιλουτίνοβ και ουσιαστικά ο Ολυμπιακός βασίστηκε ξανά στην βασική του πεντάδα που αν εξαιρέσουμε τον Γουόκαπ που είχε φάουλ, πέρασε από 30 λεπτά στο παρκέ και πάνω (με εξαίρεση τον Μιλουτίνοβ που είχε 27).

Ο Ολυμπιακός έχει το πιο δύσκολο ματς μπροστά. Όχι επειδή αν το χάσει θα χαθεί αλλά επειδη ο Παναθηναϊκός δεδομένα θα μπει με το μαχαίρι στα δόντια γνωρίζοντας πως βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Η ατμόσφαιρα θα ειναι -δεδομένα εχθρικη. 

Oι ερυθρόλευκοι καλούνται απλώς να κλείσουν τα αυτιά τους, να παίξουν 40 λεπτά μπάσκετ και να εστιάσουν αποκλειστικά και μόνο στο πως θα κλείσουν πετυχημένα τη χρονιά τους. Η τοξικότητα συνοδεύει δυστυχώς τους ελληνικούς τελικούς τα τελευταία χρόνια. Αυτό όμως δεν αφορά τους παίκτες. Αυτό που τους αφορά άμεσα είναι το καλό μπάσκετ το οποίο μπορεί και να νικήσει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα. 

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρωτότυπο άρθρο