Οι δρομείς μεγάλων αποστάσεων συνδέονται με σοβαρή νόσο - Τι αποκαλύπτει νέα μελέτη

Από athletiko.gr

Ο ογκολόγος Τίμοθι Κάνον και η ομάδα του ενημερώνουν μέσω δημοσίευσης για πιθανή σύνδεση μαραθωνοδρόμων με τον καρκίνο του παχέος εντέρου.

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Ιατρική μελέτη διαπίστωσε ένα απροσδόκητα υψηλό ποσοστό προκαρκινικών πολυπόδων σε νεαρούς δρομείς ακραίων αποστάσεων, προκαλώντας ανησυχία, αλλά και ανησυχία.

Για τον ογκολόγο Τίμοθι Κάνον, τα πρώτα προειδοποιητικά σημάδια εμφανίστηκαν το 2019, όταν μέσα σε έξι μήνες κλήθηκε να θεραπεύσει τρεις νέους και γυμνασμένους ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του παχέος εντέρου.

Οι δύο ήταν ακόμη στα 30 τους χρόνια, ενώ ο τρίτος μόλις είχε κλείσει τα 40. Κανείς τους δεν είχε γνωστούς παράγοντες κινδύνου, όμως και οι τρεις «ήταν εξαιρετικά δραστήριοι δρομείς», δήλωσε ο Κάνον, συνδιευθυντής του προγράμματος γαστρεντερικού καρκίνου στο «Inova Schar Cancer Center» στο Φέρφαξ της Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Οι δρομείς συμμετείχαν συστηματικά σε υπερμαραθωνίους 100 μιλίων ή σε πολλούς μαραθωνίους και ημιμαραθωνίους κάθε χρόνο.

Θα μπορούσε να υπάρχει κάποια σύνδεση ανάμεσα στην ακραία δρομική δραστηριότητα και τον καρκίνο του παχέος εντέρου; Αυτή ήταν η αρχική απορρία του Κάνον και τότε ήταν που αποφάσισε να κάνει μία ολοκληρωμένη μελέτη.

Η ιδέα έμοιαζε αρχικά απίθανη. Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει επανειλημμένα ότι η μέτρια άσκηση προστατεύει από τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Ωστόσο, θεώρησε ότι άξιζε να διερευνηθεί.

Έτσι, ο ίδιος και οι συνεργάτες του «στρατολόγησαν» 94 δρομείς ακραίων αποστάσεων ηλικίας 35 έως 50 ετών. Όλοι είχαν ολοκληρώσει τουλάχιστον πέντε μαραθωνίους ή δύο υπερμαραθωνίους, δηλαδή αγώνες μεγαλύτερους από τον κλασικό μαραθώνιο των 42,2 χιλιομέτρων.

Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε κολονοσκόπηση. Τα αποτελέσματα «ήταν αρκετά εντυπωσιακά», ανέφερε ο Κάνον σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Washinghton Post. Σχεδόν οι μισοί δρομείς είχαν πολύποδες (γνωστούς και ως αδενώματα) στο παχύ έντερο. Ορισμένοι από αυτούς θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε καρκίνο, αν και πολλοί δεν θα παρουσιάσουν ποτέ πρόβλημα. Ωστόσο, το 15% των δρομέων είχε μεγάλου μεγέθους, προχωρημένα αδενώματα, «τα οποία βρίσκονται πολύ πιο κοντά στην εξέλιξη προς καρκίνο», όπως εξήγησε.

A post shared by The Washington Post (@washingtonpost)

Ο αριθμός των αδενωμάτων, ειδικά των προχωρημένων πολυπόδων, ήταν πολύ υψηλότερος από αυτόν που συνήθως καταγράφεται σε προληπτικές κολονοσκοπήσεις ενηλίκων. Ιστορικά, η συχνότητα εμφάνισης στην ηλικιακή ομάδα των 40 κυμαινόταν από περίπου 1,2% έως 6%.

«Φαίνεται πως ίσως συμβαίνει κάτι εδώ» με τους δρομείς ακραίων αποστάσεων, σχολίασε ο Κάνον.

Η δημοσίευση των αποτελεσμάτων της μελέτης, που παρουσιάστηκε διαδικτυακά προ ημερών στο περιοδικό «Cancer Epidemiology» και είχε παρουσιαστεί το περασμένο καλοκαίρι σε συνέδριο ογκολογίας, προκάλεσε έντονα ερωτήματα, ανησυχίες αλλά και σκεπτικισμό ανάμεσα σε γαστρεντερολόγους και δρομείς.

«Είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα μελέτη», δήλωσε η Έιμι Οκσένκο, γαστρεντερολόγος, αντιπρύτανης κλινικής πρακτικής στη «Mayo Clinic» του Ρότσεστερ στη Μινεσότα, μαραθωνοδρόμος και πρώην πρόεδρος του «American College of Gastroenterology». Η ίδια δεν συμμετείχε στη νέα έρευνα.

«Αλλά ας είμαστε ρεαλιστές», συνέχισε. «Πρόκειται για μια πολύ μικρή μελέτη και τα ευρήματα είναι ακόμη πολύ προκαταρκτικά. Οι δρομείς δεν πρέπει να πανικοβληθούν. Υπάρχουν ακόμη πολλά που πρέπει να μάθουμε».

Γενικά, το τρέξιμο και άλλες μορφές άσκησης είναι γνωστό ότι μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου και άλλων μορφών καρκίνου.

Σε μεγάλη μελέτη του 2016 που δημοσιεύθηκε στο JAMA Internal Medicine, ερευνητές συγκέντρωσαν στοιχεία υγείας σχεδόν 1,5 εκατομμυρίου ανδρών και γυναικών από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη και διαπίστωσαν ότι όσοι ασκούνταν τακτικά είχαν έως και 20% μικρότερη πιθανότητα να εμφανίσουν καρκίνο του παχέος εντέρου ή άλλους 12 βασικούς τύπους καρκίνου σε σύγκριση με άτομα με καθιστική ζωή.

Η άσκηση φαίνεται επίσης να προστατεύει από την επανεμφάνιση του καρκίνου του παχέος εντέρου, σύμφωνα με πρωτοποριακή μελέτη του 2025. Επιζώντες από καρκίνο του παχέος εντέρου που ακολούθησαν για τρία χρόνια οργανωμένο πρόγραμμα γρήγορου βαδίσματος και παρόμοιων ασκήσεων είχαν 37% μικρότερη πιθανότητα να πεθάνουν από υποτροπή σε σχέση με όσους δεν ασκούνταν.

Ωστόσο, οι υπερμαραθώνιοι ή η συμμετοχή σε πολλούς μαραθωνίους κάθε χρόνο αποτελούν εντελώς διαφορετικό επίπεδο άσκησης, υποστήριξε ο Κάνον. Η προπόνηση και οι αγώνες απαιτούν ώρες εξαντλητικής προσπάθειας, συχνά σε υψηλή ένταση.

Κατά τη διάρκεια τόσο παρατεταμένης καταπόνησης, «το σώμα αρχίζει να απομακρύνει αίμα από το έντερο», εξήγησε ο Κάνον, διοχετεύοντας το στους μύες που εργάζονται, κυρίως στα πόδια. Τα κύτταρα του εντέρου, στερημένα από αίμα και οξυγόνο, μπορεί να πεθάνουν, ενώ το εντερικό τοίχωμα ενδέχεται να γίνει πιο διαπερατό.

Συνήθως ακολουθούν φλεγμονή και ερεθισμός του εντέρου. Πολλοί μαραθωνοδρόμοι και υπερμαραθωνοδρόμοι αναφέρουν ναυτία, εμετούς, κράμπες, διάρροια ή αιμορραγία από το ορθό κατά τη διάρκεια ή μετά από μακρινές προπονήσεις και αγώνες, σημείωσε ο Κάνον. Στη συνέχεια, κατά τη διαδικασία επούλωσης, τα κύτταρα του εντέρου μπορεί να αρχίσουν να πολλαπλασιάζονται γρήγορα και ανεξέλεγκτα, αυξάνοντας τις πιθανότητες μεταλλάξεων και, μακροπρόθεσμα, την εμφάνιση πολυπόδων ή καρκίνου.

Όλα αυτά τα φαινόμενα, επαναλαμβανόμενα επί χρόνια προπόνησης, προσφέρουν «έναν αρκετά σαφή πιθανό μηχανισμό μέσω του οποίου η ακραία δρομική δραστηριότητα θα μπορούσε θεωρητικά να αυξήσει τον κίνδυνο πολυπόδων και καρκίνου του παχέος εντέρου», υποστήριξε ο Κάνον.Ο Έρικ ΜακΓκλίντσεϊ, 52 ετών, φαίνεται να συμφωνεί μαζί του. Πρόκειται για τον αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικών Επιστημών και Διακυβέρνησης στο «George Mason University» της Βιρτζίνια, ο οποίος έχει συμμετάσχει, σύμφωνα με τον ίδιο, σε 57 υπερμαραθωνίους, καθώς και σε πολλούς μαραθωνίους και άλλους αγώνες.Ήταν στα τέλη των 40 όταν άκουσε για τη μελέτη μέσω της τοπικής δρομικής του ομάδας και εντυπωσιάστηκε από την εστίαση της ιατρικής ομάδας στο έντερο. «Όλοι το έχουμε περάσει αυτό», είπε διακριτικά, αναφερόμενος στις εντερικές διαταραχές που σχετίζονται με το παρατεταμένο τρέξιμο. Έτσι, προσφέρθηκε εθελοντικά να συμμετάσχει στη μελέτη και υποβλήθηκε σε κολονοσκόπηση.

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

View this post on Instagram

A post shared by The Washington Post (@washingtonpost)


Πρωτότυπο άρθρο