Από athletiko.gr
Οι φίλαθλοι του Αρη, μέσα σε ελάχιστες ώρες έζησαν ένα roller coaster συναισθημάτων. Την έκρηξη χαράς στο Παλέ και τον επίλογο μιας αποτυχημένης χρονιάς στο ποδόσφαιρο.
Ο φίλαθλος του Αρη μοιάζει το τελευταίο διάστημα να ζει δυο ζωές. Η μια είναι η θετική πλευρά της και συνδέεται με την αληθινή κοσμογονία που συντελείται στο μασκετικό τμήμα του συλλόγου εδώ και κάποιους μήνες με κερασάκι την χθεσινή (25/4) μαγική βραδιά στο «Nick Galis Hall». Η παρουσία του Γιάννη Αντετοκούνμπο, του Θανάση και της μητέρας τους Βερόνικα (επικό το κίτρινο outfit) ήρθε να στείλει ένα μήνυμα παγκόσμιας εμβέλειας το οποίο θα αρχίσει να ερμηνεύεται το επόμενο διάστημα. Απλά φαίνεται ξεκάθαρα ότι εκεί το νερό έχει μπει στο αυλάκι και το ποτάμι δεν έχει επιστροφή. Υπάρχει μόνο χαρά, προσμονή, έκσταση για αυτά που έρχονται. Και όνειρα, όνειρα πολλά, ένα από τα οποία αποτυπώθηκε με τον πλέον έξυπνο τρόπο στο πιο ευρηματικό σύνθημα που ακούστηκε στα ελληνικά γήπεδα τα τελευταία χρόνια, εκφράζοντας τον μύχιο πόθο των απανταχού αρειανών.
Μπαίνοντας χθες στο Παλέ, ο φίλαθλος του Αρη, ένιωσε άλλος άνθρωπος. Πήρε δέκα χρόνια ζωής. Ενιωσε τυχερός που ήταν εκεί σε μια μέρα που θα μνημονεύεται πάντα. Παρών. Που είδε το ένδοξο παρελθόν του συλλόγου (Νίκος Γκάλης, Παπαγεωργίου) και τα λάβαρα στο ταβάνι να ενώνεται με το πολλά υποσχόμενο μέλλον που εγγυάται η παρουσία του Ρίτσαρντ Σιάο και της εκλεκτής παρέας που είχε χθες μαζί του και την οποία ο κόσμος του Αρη υποδέχθηκε με εξαιρετική φιλοξενία και απεριόριστο σεβασμό. Αλλωστε σύνδεση των Αντετοκούνμπο με τον Αρη πάντα θα υπάρχει απο τη στιγμή που αυτοί ουσιαστικά προέτρεψαν τον Σιάο να ασχοληθεί, ακόμη και αν κανείς απο τους δυο δεν φορέσει τη φανέλα του. Και μόνο το γεγονός ότι το club τους έχει… φίλους αρκεί σε πρώτη φάση. Είναι το όχημα πάνω στο οποίο το όνομα του Αρη ταξιδεύει παντού και μαζί με την δυναμική που ανέκαθεν εξέπεμπε το τμήμα, είναι ικανές συνθήκες να θέσουν τα θεμάλια για καλύτερες μέρες. Για αναβίωση του ένδοξου παρελθόντος σε… νέα version.
Υπάρχει όμως και η άλλη όψη του νομίσματος. Η στενάχωρη που αφορά το ποδόσφαιρο. Εκεί υπάρχει γκρίζο και απογοήτευση αφού μέσα σε ελάχιστες ώρες, μόλις καταλάγιασαν τα έντονα συναισθήματα χαράς των όσων έλαβαν χώρα στο Παλέ, ήρθε η κατάκτηση του Κυπέλλου από τον ΟΦΗ, να βάλει τον τυπικό επίλογο μιας πλήρως αποτυχημένης σεζόν. Ο Άρης από χθες είναι εκτός Ευρώπης (εδώ που τα λέμε ψιλοαναμενόμενο), τα playoffs γίνονται μια αγωνιστική αγγαρεία και το ενδιαφέρον στρέφεται εξ ολοκλήρου στα τεκταινόμενα εκτός γηπέδου και τις διεργασίες που αφορούν την επόμενη μέρα σε διοικητικό επίπεδο. Η κατάκτηση του Κυπέλλου από τον ΟΦΗ κάνει πιο έντονη από ποτέ, από χθες την ανάγκη για μια αλλαγή σε όλα τα επίπεδα.
Η συνειδητοποίηση της αποτυχίας ότι το club παραμένει χωρίς ένα τίτλο για 56 χρόνια, έχοντας καλύτερες προυποθέσεις πριν από δυο χρόνια στο ίδιο γήπεδο, φουσκώνει το αίσθημα απογοήτευσης και προσθέτει τόνους ασήκωτου βάρους, αρχικά στις πλάτες της νυν ιδιοκτησίας και φυσικά του ΑΣ Αρης, τα μέλη του οποίου ήταν στο Παλέ και βίωσαν από πρώτο χέρι την επιθυμία του κόσμου για μια αλλαγή.