To παρασκήνιο μιας εμβληματικής φωτογραφίας - Όταν Μπαρσίμ και Ταμπέρι «μοιράστηκαν» το χρυσό μετάλλιο

Από athletiko.gr

Το ημερολόγιο έγραφε 1η Αυγούστου 2021, όταν ο Μπαρσίμ και Ταμπέρι έγραφαν ιστορία στους Ολυμπιακούς Αγώνες, όταν μοιράστηκαν το χρυσό μετάλλιο.

Ο Τζιανμάρκο Ταμπέρι και ο Μουτάζ Μπαρσίμ έγραψαν ιστορία στους Ολυμπιακούς Αγώνες, καθώς στους Αγώνες του Τόκιο το 2021 μοιράστηκαν την πρώτη θέση και το χρυσό μετάλλιο στο άλμα εις ύψος, πράγμα που δεν είχε ξανασυμβεί ούτε έχει ξανασυμβεί στην διοργάνωση.Ο φωτογράφος Αλέν Μουνίκ, που απαθανάτισε αυτές τις μοναδικές στιγμές, θυμάται όσα εκτυλίχθηκαν εκείνη την ημέρα στο στάδιο της ιαπωνικής πρωτεύουσας.

Οι δύο Ολυμπιονίκες δεν είναι φίλοι μόνο για την... δημοσιότητα. Αντίθετα, διατηρούν φιλική σχέση και εκτός σταδίων, συναντώνται σε διακοπές και προσωπικές στιγμές όπως γάμους.

Έτσι, όταν, αφού ξεπέρασαν τα 2,37 μ., έμειναν οι δύο τελευταίοι διεκδικητές του χρυσού μεταλλίου στο άλμα εις ύψος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2021, ο Ιταλός αθλητής απευθύνθηκε στον Καταριανό και τον ρώτησε αν θα συμφωνούσε να μοιραστούν την πρώτη θέση. Η απάντηση του Μπαρσίμ ήταν άμεση και θετική, με αποτέλεσμα να υπάρξουν δύο χρυσοί Ολυμπιονίκες και κανένας ασημένιος στο βάθρο της απονομής.

Αυτό το σπάνιο περιστατικό, σε ένα αγώνισμα όπου το μετάλλιο συνήθως κρίνεται μέσω «μπαράζ», άφησε έντονο αποτύπωμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι οποίοι πραγματοποιήθηκαν υπό τη σκιά της πανδημίας Covid-19.

Η στιγμή αυτή έγινε εμβληματική, ως μια ιστορία αλληλεγγύης και αθλητικού ήθους που ταίριαζε στις συνθήκες της εποχής. Παράλληλα, αναδείχθηκε και μέσα από την εικόνα των δύο αθλητών να φορούν μάσκες, σύμφωνα με τα υγειονομικά πρωτόκολλα, παρά τους θερμούς εναγκαλισμούς που είχαν προηγηθεί.

«Αναπόφευκτα τραβήξαμε φωτογραφίες που αντανακλούσαν την κατάσταση», θυμάται ο φωτογράφος, Αλέν Μουνίκ στην «L' Equipe», πριν συνεχίσει λέγοντας: «Ήμασταν λιγότεροι από το συνηθισμένο σε άδειους χώρους. Ήταν παράξενο. μπορούσες να ακούσεις πράγματα που συνήθως δεν ακούς, την παραμικρή κραυγή ενός αθλητή, τον ήχο ενός σώματος που προσγειωνόταν στο ταπί. Ένιωσα σαν να ανακάλυπτα ξανά το επάγγελμά μου.

Θυμάμαι καλά τη στιγμή που ο Μπαρσίμ δέχθηκε την πρόταση του Ταμπέρι και την χαρά του Ιταλού. Η επιλογή του να ξυρίζει την γενειάδα του μόνο από την μία πλευρά, με ενόχλησε στην αρχή, αλλά την βρήκα συγκινητική επειδή ήταν γνήσια. Χρησιμοποίησα έναν μακρύ φακό για να απομονώσω τους δύο αθλητές από το άδειο φόντο και να κρύψω τον τρίτο όσο το δυνατόν περισσότερο».

Πρωτότυπο άρθρο