Από sdna.gr
Το 3-0 είναι ένα αποτέλεσμα που δεν λέει πάντα την αλήθεια από μόνο του. Υπάρχουν πολλά παιχνίδια που κρίνονται σε τρία σετ που όμως κρίνονται σε μικρές λεπτομέρειες. Στον πρώτο φετινό τελικό των γυναικών ωστόσο οι λεπτομέρειες ήταν… μεγάλες.
Για να αναδειχθεί μια διαγώνια πολλές φορές τα πράγματα είναι σύνθετα. Χρειάζεται καλή υποδοχή, καλή δημιουργία και ομαδική δουλειά. Όταν σε έναν τελικό, όμως, η μία διαγώνια πετυχαίνει 30 πόντους με πάνω από 50% ενώ η άλλη έχει μόλις 7 πόντους σε 24 επιθέσεις τότε η σε βάθος ανάλυση περιττεύει. Η Κούμπουρα έχει δείξει σε όλη τη σεζόν, και μεταξύ άλλων το έχει δείξει και στον τελικό Κυπέλλου αλλά και στο Super Cup όπου κρίνονταν τίτλοι, ότι είναι μια διαγώνια υψηλού επιπέδου. Κυρίως, όμως, είναι μια παίκτρια που δεν λυγίζει υπό πίεση.
Είναι σαφές ότι ο Ολυμπιακός είχε την υπεροχή τόσο στην υποδοχή όσο και στη δημιουργία κάτι που έδωσε την ευκαιρία στην Κούμπουρα να ξεχωρίσει. Η Ντι Ιούλιο μοίρασε αρμονικά το παιχνίδι και «απενεργοποίησε» τον ΠΑΟΚ όσον αφορά τη μπροστά ζώνη. Ο δικέφαλος έχει μια από τις πιο ισχυρές ομάδες όσον αφορά το μπλοκ και πιο συγκεκριμένα τις κεντρικές. Η τριάδα Νίζετιχ, Αμπντεραχίμ, Αρτακιανού ήταν άκρως αποτελεσματική στην υποδοχή με την Αργεντίνα μάλιστα να αγγίζει εντυπωσιακά νούμερα σε αυτό το κομμάτι. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στην Ντι Ιούλιο να μοιράσει το παιχνίδι αρμονικά κάτι που είχε ως αποτέλεσμα οι μπλοκέρ του δικεφάλου να μη βρουν ποτέ ρυθμό.
Ο ΠΑΟΚ μπήκε στο παιχνίδι μόνο όταν προσπάθησε να σερβίρει τακτικά και να αξιοποιήσει περισσότερο τη Μπάκα και τις κεντρικές στην επίθεση. Στο πρώτο σετ η Βαν Ντε Βίβερ έπαιξε ελάχιστα με το κέντρο με τον ΠΑΟΚ να γίνεται αργός, μονοδιάστατος και προβλέψιμος. Οι άμυνες της Ξανθοπούλου ήταν που έδωσαν ενέργεια στην ομάδα της και κατά συνέπεια περισσότερες κόντρα επιθέσεις.
Παρά τα ξεσπάσματα αυτά, όμως, όσο ο ΠΑΟΚ ήταν προβληματικός στην επίθεση τόσο πιο απλά γινόταν τα πράγματα για τον Ολυμπιακό. Η εξήγηση είναι απλούστατη. Ο Ολυμπιακός έδινε τη μπάλα στην Κούμπουρα και τα ράλι τελείωναν ενώ ο ΠΑΟΚ έψαχνε τρόπο να προσγειώσει τη μπάλα απέναντι χωρίς να έχει εύκολες λύσεις.
Ο επαναληπτικός , όπως έγινε γνωστό, θα πραγματοποιηθεί στην Πυλαία και όχι στη Μίκρα. Ο ΠΑΟΚ θα έχει την ευκαιρία να μαζέψει περισσότερο κόσμο και να δημιουργήσει μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα αλλά σίγουρα δε θα έχει ένα γήπεδο καμίνι. Είδαμε ξεκάθαρα πως αυτό μπορεί να παίξει το ρόλο του στο αντρικό πρωτάθλημα και στην περίπτωση του Μίλωνα όπου μια μικρή έδρα μπορεί να παίξει κομβικό ρόλο. Η δεύτερη αναμέτρηση θα είναι μια διαφορετική ιστορία βέβαια και εκεί οι Θεσσαλονικείς ξεκινάνε μια νέα προσπάθεια. Παρόλα αυτά η διαφορά της διαγώνιας είναι ένα χάντικαπ που δεν προλαβαίνει να καλυφθεί ως τότε και δίνει στον Ολυμπιακό ένα σαφές προβάδισμα.