Πριν την έναρξη της αγωνιστικής ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός έμοιαζαν να είναι τα φαβορί στις αναμετρήσεις τους χωρίς ωστόσο να μοιάζουν δεδομένες οι επικρατήσεις τους. Και όντως κάθε άλλο παρά δεδομένες ήταν κάτι που φάνηκε στον αγωνιστικό χώρο.

Ο Παναθηναϊκός δεν περνάει την καλύτερη στιγμή της σεζόν την ώρα που ο ΠΑΟΚ όλο και δυναμώνει. Η προσθήκη του Κοβάσεβιτς έχει αλλάξει πλήρως την εικόνα του δικεφάλου και του έχει προσφέρει έναν πρωταγωνιστή εντός αγωνιστικού χώρου. Την ίδια στιγμή ο Παναθηναϊκός πάσχει και ψάχνει αντίδοτο. Το πιο βασικό στοιχείο των δύο ομάδων τις τελευταίες 2-3 εβδομάδες είναι πως ο Παναθηναϊκός είναι απόλυτα ασταθής πλέον ενώ ο ΠΑΟΚ είναι μόνιμα σταθερός με ανοδική τάση.

Τα νούμερα, όπως λέμε συνήθως, είναι ικανά να πούνε ψέματα. Αν έβλεπε κανείς ότι ο Παναθηναϊκός είχε ποσοστά της τάξεις του 64% στην υποδοχή και 10 μπλοκ ενώ ο ΠΑΟΚ 40% στην υποδοχή και 9 μπλοκ ενώ οι πράσινοι πήραν 9 άσσους έναντι 2 του δικεφάλου μόνο λάθος συμπεράσματα θα έβγαζε. Σε αντίθεση με τα πρώτα παιχνίδια της σεζόν ο Παναθηναϊκός δεν έχει την ίδια αυτοπεποίθηση και αυτή τη σιγουριά που έβγαζε σε κάθε ματς. Οι πράσινοι έκαναν εύκολα λάθη και εμφάνισαν νευρικότητα στις στιγμές που η αναμέτρηση είχε «πρέπει», όταν δηλαδή το πρώτο και το δεύτερο σετ παίζονταν σε λεπτομέρειες και όταν το τάι μπρέικ ήταν σε λεπτές ισορροπίες.

Αυτό δε μειώνει με κανέναν τρόπο τη συνολική εικόνα του ΠΑΟΚ. Ο δικέφαλος, αντίθετα, όχι μόνο έχει μάθει πλέον να αντέχει στην πίεση αλλά ανταπεξέρχεται άριστα σε αυτές. Όταν το παιχνίδι μετατράπηκε από 0-2 σε 2-2 το μομέντουμ έδειχνε ότι οι πράσινοι έχουν πάρει φόρα για ανατροπή. Οι παίκτες έκαναν πολύ καλή δουλειά αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ΠΑΟΚ καθοδηγείται από τον Βαλάντη Μαμάη. Ένας πιστός υπηρέτης του ΠΑΟΚ εδώ και έξι χρόνια βγήκε μπροστά, ανέλαβε ρόλο head coach και καταφέρνει να κάνει την ομάδα όχι μόνο ανταγωνιστική αλλά να της προσφέρει και πνεύμα νικητή.

Ο Κοβάσεβιτς έχει φέρει άλλο αέρα στον ΠΑΟΚ, προσφέρει βοήθεια σε κάθε τομέα και πρωτίστως είναι μια ηγετική φυσιογνωμία. Ένας συμπαραστάτης δηλαδή στον Ερνάντεζ που ως τώρα έμοιαζε μοναχικός καβαλάρης. Οι δύο τους μαζί στον αγωνιστικό χώρο κάνουν τον δικέφαλο ομάδα υψηλού επιπέδου που δε θυμίζει σε τίποτα το σύνολο του Οκτωβρίου που έμοιαζε απόλυτα εύθραυστο.

Από την άλλη, στο ντέρμπι του Ρέντη ο Μίλωνας δεν ήταν φαβορί όχι τόσο γιατί δεν έχει αποδείξει την αξία του αλλά γιατί περνάει μια δύσκολη περίοδο. Την ώρα που ο Ολυμπιακός με τον Βουρδέρη στον πάγκο βελτιώνεται μέρα με τη μέρα ο Μίλωνας έμεινε κάτω από τη βάση στο League Cup, εμφάνισε κακό πρόσωπο στην Ευρώπη και φαινόταν να είναι σε φθίνουσα περίοδο. Ειδικά η εικόνα του στο τρίτο σετ δε μαρτυρούσε ομάδα που μπορεί να πάρει μια μεγάλη νίκη.

Ο Ολυμπιακός δεν είχε τον Ατανασίγιεβιτς διαθέσιμο αλλά το πρόβλημά του δεν ήταν ο διαγώνιος. Ο Ζουπάνη πραγματοποίησε πολύ καλή εμφάνιση παρότι είχε πολύ καιρό να παίξει βασικός σε τόσο ανταγωνιστική αναμέτρηση. Ο Ολυμπιακός πλήρωσε την αδυναμία του στην κόντρα μπάλα. Η κόντρα μπάλα ήταν το δυνατό σημείο του Μίλωνα και αυτό ξεκίνησε όταν η ομάδα ήταν διαθέσιμη να βουτήξει με αυτοθυσία σε κάθε φάση.

Ο Βελούδης έδωσε πολύτιμες βοήθειες στην πίσω ζώνη όπως και ο Πολούγιαν παρότι στο δεύτερο και το τρίτο σετ έμεινε στα ρηχά. Αν ωστόσο ο Ολυμπιακός δεν είχε θέμα στον διαγώνιο δε συνέβη το ίδιο στον Μίλωνα. Από το τέταρτο σετ και μετά η τακτική του Μίλωνα έμοιαζε να είναι «βγάλτε άμυνα και δώστε στον Νανόπουλο». Ο Σκάουτεν έκανε πολλά λάθη σε κρίσιμες στιγμές και σπατάλησε ευκαιρίες όπου ο Μίλωνας θα μπορούσε να κάνει πιο απλή τη ζωή του. Χαρακτηριστική είναι η φάση του τέταρτου σετ όπου ο Πολούγιαν βουτάει με αυτοθυσία στη μπροστά ζώνη βγάζοντας μια πολύ δύσκολη άμυνα, ο Χερ προσπαθώντας να μην τον πατήσει βγάζει μια δύσκολη πάσα και ο Καναδός διαγώνιος κάνει ένα εύκολο λάθος στέλνοντας τη μπάλα στο φιλέ.

Ο Νανόπουλος, από την άλλη, έδινε λύσεις με κάθε τρόπο, με καρφί στη μεγάλη διαγώνιο, στη μικρή διαγώνιο, με πλασέ, με επαφή στο μπλοκ. Ο νεαρός ακραίος μοιάζει πιο ώριμος από ποτέ και αυτό από τη μία είναι αποτέλεσμα της σκληρής δουλειάς του και από την άλλη δουλειά του Ψάρρα που στα χέρια του έχει γίνει ένας παίκτης υψηλού επιπέδου.

Ασφαλώς ούτε ο Παναθηναϊκός ούτε ο Ολυμπιακός έπαθαν μη αναστρέψιμη δουλειά αλλά σίγουρα χρειάζονται διαχείριση αυτών των κρίσεων. Κυρίως ο Παναθηναϊκός που περνάει παρατεταμένη περίοδο αδράνειας. Ο ΠΑΟΚ και ο Μίλωνας, με τη σειρά τους, δεν είναι φαβορί ούτε μετά από αυτές τις νίκες. Είναι όμως δύο ομάδες που πλέον τις υπολογίζει κανείς ακόμα περισσότερο. Ο Μίλωνας αγνοεί την ήττα στη Volley League και κάνει εξαιρετική πορεία αλλά έχει ακόμα διαδρομή μπροστά του και καλείται να δείξει ότι έχει διάρκεια. Ο ΠΑΟΚ είναι μια ομάδα που πλέον έχει προφίλ νικητή. Πρέπει πρώτα να καλύψει το χαμένο έδαφος αλλά η συνέπειά του είναι καθοριστική και αυτό είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του.

Πρωτότυπο άρθρο