Από sdna.gr
Αν βάλουμε κάτω τα στοιχεία των δύο ομάδων και την μεγάλη εικόνα σίγουρα το παιχνίδι θα ήταν ντέρμπι και θα κρινόταν στις λεπτομέρειες. Η εικόνα που παρουσίασαν ωστόσο στον αγωνιστικό χώρο του Μετς ήταν τέτοια που δεν άφηνε στον ΠΑΟΚ ελπίδες πρόκρισης.
Υπήρξαν πολλές στιγμές του αγώνα που ο Ερνάντεζ και ο Κοβάσεβιτς τα είπαν σε έντονο ύφος με τους συμπαίκτες τους και αυτό ίσως να έχει μεγάλο μέρος της εξήγησης. Όταν οι ίδιοι οι παίκτες έχουν παράπονα από συμπαίκτες τους σε πολλούς τομείς του παιχνιδιού τότε το αποτέλεσμα δεν είναι απρόσμενο. Το, ας πούμε, απρόσμενο είναι πως παρότι ο Παναθηναϊκός ήταν εμφανώς ανώτερος και ο ΠΑΟΚ εξαιρετικά επιρρεπής οι Θεσσαλονικείς ήταν ζωντανοί και στα τέσσερα σετ, κέρδισαν το ένα και αυτό σημαίνει πως και ο Παναθηναϊκός με τη σειρά του έδωσε δικαιώματα.
Όπως σε όλη τη διάρκεια της σεζόν έτσι και τώρα ο Παναθηναϊκός χάρη στο σερβίς του έγινε καλύτερος. Για μία ακόμα φορά ήταν πιεστικός από τα εννέα μέτρα σχεδόν σε όλες τις περιστροφές και αυτό άσκησε πίεση στον ΠΑΟΚ. Υπάρχει μία φάση στις αρχές του τέταρτου σετ, όταν και το σκορ ήταν 5-3, όπου περιλαμβάνει όλη την εικόνα του αγώνα. Σε ένα αρκετά μεγάλο ράλι ο Γιάντσουκ βγάζει μια ηρωική άμυνα με υψηλό βαθμό δυσκολίας και αυτό οδήγησε τελικά σε πόντο. Μπορεί να μην ήταν κάποιο σετ πόιντ ή κάποια φάση που έκρινε πολλά άλλα ήταν μια φάση που έδειξε πως οι πράσινοι και ήθελαν και μπορούσαν να κυνηγήσουν τα πάντα σε ένα ματς χωρίς αύριο.
Μπορεί ο Βουλκίδης και ο Γιάντσουν να ξεχώρισαν και ο Νίλσεν και ο Πρωτοψάλτης να ήταν πέρα για πέρα ουσιαστικοί αλλά το μεγαλύτερο προνόμιο του Παναθηναϊκού ήταν η ομοιογένεια. Έπαιξε σαν ομάδα αξιοποιώντας όλα τα στοιχεία κάθε παίκτη και έχοντας μεγάλη προσήλωση στο μπλοκ άμυνα και κατά συνέπεια στην κόντρα μπάλα. Την ίδια ώρα ο ΠΑΟΚ ήταν επιρρεπής, νευρικός και σε πολλές στιγμές έμοιαζαν οι παίκτες του να μην έχουν ενέργεια να κυνηγήσουν φάσεις που ενδεχομένως να μπορούσαν να φέρουν πόντους.
Είναι ξεκάθαρο πως από την πρώτη μέρα της σεζόν ο Ερνάντεζ καλείται να κάνει περισσότερες δουλειές από όσες συνήθως κάνει ένας διαγώνιος. Και από τη στιγμή που βρέθηκε δίπλα του ο Κοβάσεβιτς μπορεί να βρήκε έναν υποστηρικτή αγωνιστικά, που ξεκάθαρα ανέβασε την ποιότητα της ομάδας, αλλά βρήκε και έναν συμπαίκτη που προσπαθεί συνεχώς να παρακινεί την ομάδα. Μπορεί στο φινάλε του αγώνα να προέκυψε μια αψιμαχία που ξεκίνησε από κάτι που ειπώθηκε από τον Κοβάσεβιτς αλλά στην πραγματικότητα ο Σέρβος τα περισσότερα νεύρα τα είχε με τους συμπαίκτες του από την αρχή της αναμέτρησης και αυτό μπορεί εύκολα να το αντιληφθεί κανείς από την τηλεόραση κιόλας.
Παρόλα αυτά ο Παναθηναϊκός πήρε αυτό που ήθελε χωρίς να… απογειωθεί αλλά ταυτόχρονα και χωρίς να μπλέξει σε περιπέτειες. Ούτε υπερβολή είναι αλλά ούτε και μυστικό πως αυτή είναι η ευκαιρία του Παναθηναϊκού να κατακτήσει έναν τίτλο που του ξεφεύγει εδώ και 16 χρόνια. Μπορεί να έχει πάρει πρωταθλήματα, να έχει σηκώσει Σούπερ Καπ και Λιγκ Καπ αλλά το Κύπελλο συνεχώς του ξεγλιστράει. Και ίσως αυτή τη στιγμή, με βάση τη συνολική εικόνα των ομάδων, να μοιάζει καλύτερος όλων και στο κυνήγι του πρωταθλήματος. Αλλά αυτό το μομέντουμ πρέπει να το συντηρήσει και να το επιβεβαιώσει για σχεδόν ένα τρίμηνο ακόμα.