Από sdna.gr
Δεν είναι απλή υπόθεση να μπαίνεις σε έναν ευρωπαϊκό τελικό μετά από 17 χρόνια, σε ένα ιταλικό γήπεδο και να δείχνεις χαρακτήρα. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να μην… αρίστευσε αλλά πήρε καλό βαθμό και μπορεί να μην ήταν το ιδανικό σενάριο αλλά σίγουρα ήταν ένα σενάριο που οι πράσινες θα «αγόραζαν» από πριν.
Σε ένα παιχνίδι όπου η Μπένετ ήταν εκτός ρυθμού, το μπλοκ άργησε να λειτουργήσει και οι γηπεδούχες πήραν το πρώτο σετ ασκώντας έντονη πίεση ο Παναθηναϊκός κατάφερε να αντέξει. Ο Κιαπίνι δεν συνηθίζει να βάζει την Κωνσταντινίδου αντί της Μπένετ ως διαγώνια, το κάνει σπάνια αλλά το έκανε όταν έπρεπε να βγάλει λαγό από το καπέλο. Και το τρικ έπιασε.
Αυτό σε συνδυασμό με την είσοδο της Στράντζαλη ήταν τα κλειδιά του comeback. Μπορεί η Στράντζαλη να πέρασε στο παιχνίδι λόγω του τραυματισμού της Γουάιτ και μάλιστα σε ένα σχήμα ιδιαίτερα όπου η αρχηγός της εθνικής ομάδας έπαιξε ουσιαστικά σαν διαγώνια αυτό λειτούργησε. Μπορεί ο Παναθηναϊκός στο τάι μπρέικ να πληγώθηκε από το σερβίς της Μπίτσι αλλά η υποδοχή δεν ήταν το πρόβλημα. Η υποδοχή δεν ήταν κακή αλλά αυτό που κόστισε στο μεγαλύτερο κομμάτι του παιχνιδιού ήταν οι επιθέσεις και οι κόντρα μπάλες. Όταν ο Παναθηναϊκός χαλούσε τις επιθέσεις της Βαλεφόλια γινόταν πολύ ανώτερος αλλά όταν το μπλοκ υπολειτουργούσε όλα πήγαιναν στραβά και ανάποδα.
Η ουσία είναι πως ο Παναθηναϊκός είναι ζωντανός. Και όχι μόνο γιατί πήρε το 3-2 που παρότι είναι ήττα τον κρατάει για τα καλά το παιχνίδι του τροπαίου αλλά γιατί έδειξε ότι μπορεί. Και μάλιστα όντας μια ομάδα με πολλές παίκτριες rookie σε τελικό τέτοιου επιπέδου. Οπότε όλα είναι ανοιχτά στην Αθήνα και μάλιστα σε ένα γήπεδο που θα βράζει αντίθετα με το Πέζαρο.