Από sdna.gr
Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε... Έπειτα από τα sweep του Παναθηναϊκού απέναντι σε Θέτιδα Βούλας και Α.Ο. Θήρας και του ΖΑΟΝ απέναντι σε Ολυμπιακό και ΑΕΚ, οι δύο... τριφυλλοφόροι σύλλογοι θα συναντηθούν στον τελικό της Volley League γυναικών, αναβιώνοντας έτσι παλιές εποχές κατά τις οποίες κυριαρχούσαν στο εγχώριο στερέωμα και μονοπωλούσαν τους τίτλους...
Το 1969, το βόλεϊ γυναικών στη χώρα μας αποτελούσε πια μακρινή ανάμνηση. Το σπορ είχε διακόψει τη δραστηριότητά του από τη δεκαετία του 1950 και όσα σωματεία ασχολούνταν με την πετοσφαίριση διατηρούσαν μόνο ανδρικά τμήματα. Εκείνη τη σεζόν, όμως, το σκηνικό αλλάζει. Η νεοσυσταθείσα ΕΟΠΕ διοργανώνει το 1970 το πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδας (με συμμετοχή αποκλειστικά σωματείων από το Κέντρο), το οποίο κατακτά αήττητος ο Παναθηναϊκός του σπουδαίου Σάββα Γκροζντάνοβιτς, κερδίζοντας παράλληλα το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης του 1970-71. Πρόκειται για την απαρχή της μετέπειτα «πράσινης» αυτοκρατορίας...
Το 1971, νέα σωματεία ξεπετάγονται και εκτός Αττικής, κάτι που αναγκάζει την ομοσπονδία να διοργανώσει πρωταθλήματα Κέντρου, Θεσσαλονίκης και Πανεπαρχιακά, τα οποία λογίζονταν και ως προκριματικά του πανελληνίου πρωταθλήματος. Το πρωτάθλημα Κέντρου, ελλείψει Κυπέλλου Ελλάδας, θεωρούνταν ισοδύναμο σε δυσκολία του πρωταθλήματος Ελλάδας. Άλλωστε, ο σημαντικότερος αντίπαλος του Παναθηναϊκού στην πορεία του προς την κορυφή δεν ήταν κάποιο από τα σωματεία της συμπρωτεύουσας ή της περιφέρειας, αλλά ο σκληροτράχηλος ΖΑΟΝ (Ζηρίνειος Αθλητικός Όμιλος Νεανίδων) από την Κηφισιά, με τον παράδοξο συνδυασμό ερυθρόλευκων χρωμάτων και τετράφυλλου τριφυλλιού.
Μέχρι το 1983, οι δύο αυτοί σύλλογοι της Αθήνας θα επιδοθούν σε μια «διελκυστίνδα» τίτλων, οι οποίοι πολλές φορές κρίνονταν σε αγώνες-μπαράζ των πέντε σετ και άφησαν εποχή. Δεν είναι ψέμα να πούμε πως στον Παναθηναϊκό και τον ΖΑΟΝ οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, η μετέπειτα πρόοδος και εξέλιξη της πετοσφαίρισης γυναικών στην Ελλάδα...
Πώς μοιράστηκαν οι τίτλοι μεταξύ των δύο, από την επανασύσταση του βόλεϊ (1970) μέχρι τη «δύση» της εξαιρετικής ομάδας του ΖΑΟΝ, το 1983 (όταν ο τίτλος κρίθηκε σε μπαράζ στο κλειστό του Πανελληνίου, με το Τριφύλλι να επικρατεί 3-2):
Πρωτάθλημα Ελλάδας
• Παναθηναϊκός: 9 τίτλοι (1970, 1971, 1972, 1973, 1977, 1978, 1979, 1982, 1983)
• ΖΑΟΝ: 5 τίτλοι (1974, 1975, 1976, 1980, 1981)
Πρωτάθλημα Κέντρου
• Παναθηναϊκός: 9 τίτλοι (1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1977, 1978, 1981, 1982)
• ΖΑΟΝ: 3 τίτλοι (1975, 1979, 1980)
Αξίζει να σημειωθεί ότι μεταξύ 1970 και 1974 ο Παναθηναϊκός δεν ηττήθηκε από καμία ελληνική ομάδα, μέχρι να γνωρίσει την ήττα με 3-2 από τον ΖΑΟΝ στο πρωτάθλημα Κέντρου, το καλοκαίρι του 1974. Ο Φιλαθλητικός από τη Θεσσαλονίκη θα σπάσει τελικά το δίπολο τη σεζόν 1983-84, κατακτώντας το 2ο Πρωτάθλημα Α' Εθνικής Κατηγορίας (ο Παναθηναϊκός τερμάτισε στη δεύτερη θέση) και βάζοντας τίτλους τέλους σε μια 13ετή περίοδο κυριαρχίας της Αθήνας.
Όσον αφορά τον Ολυμπιακό, ο οποίος θα κληθεί «χαριστικά» να διεκδικήσει τη συμμετοχή του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της περιόδου 2026-27 μέσω του Βαλκανικού Κυπέλλου, μόλις το 1988 (επί διοίκησης του αργότερα καταδικασθέντα για υπεξαίρεση 32 δισεκατομμυρίων δραχμών, Γιώργου Κοσκωτά) θα αποφασίσει να εισέλθει στο βόλεϊ γυναικών, όλως περιέργως ξεκινώντας από τα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΣΠΕΔΑ (δίχως δηλαδή να συγχωνευτεί με άλλο σωματείο). Τη σεζόν 1995-96, μάλιστα, θα λάβει μέρος στο πρωτάθλημα της Α1 για πρώτη φορά στην ιστορία του, έπειτα από 26 χρόνια απουσίας από τα ανώτατα βολεϊκά στρώματα...
