Από sdna.gr
Ένα νόμισμα, ως γνωστόν, έχει δύο όψεις. Από τη μία ο ΠΑΟΚ πέτυχε μια σπουδαία πρόκριση κόντρα όχι τόσο στα προγνωστικά όσο κόντρα στον κακό του εαυτό ενώ από την άλλη το ίδιο νόμισμα λέει πως ο Μίλωνας γκρέμισε ότι έχτισε με τεράστιο κόπο και συνέπεια χάνοντας μια μοναδική ευκαιρία να φτάσει ψηλότερα από ποτέ.
Η αλήθεια είναι πως στα τέσσερα παιχνίδια που είχαν προηγηθεί είδαμε τους γηπεδούχους να κυριαρχούν σχεδόν ολοκληρωτικά και τους φιλοξενούμενους να μοιάζουν με κομπάρσοι. Στην πραγματικότητα καμία ομάδα δεν είχε πλησιάσει σε μπρέικ ακόμα και αν είχε προηγηθεί κερδίζοντας το πρώτο σετ, κάτι που ισχύει και για το δεύτερο αλλά και για το τρίτο παιχνίδι. Επειδή όμως, όπως λένε οι επενδυτές, οι παλαιότερες αποδόσεις δεν εγγυόνται και τις επόμενες έτσι και ο Μίλωνας δεν είχε την ίδια συνέπεια, φρεσκάδα και συνέπεια την κρίσιμη στιγμή.
Το ότι ο ΠΑΟΚ δεν είχε έναν εκ των κορυφαίων παικτών του, τον Κοβάσεβιτς, όχι μόνο δεν του κόστισε αλλά ίσως αυτό να έφερε μεγαλύτερη χημεία και ομοιογένεια στο παιχνίδι του. Αλλά σίγουρα είχε έναν ξεκάθαρο πρωταγωνιστή που λέγεται Ερνάντεζ. Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τους πόντους ή με το ότι έχει κερδίσει ατέλειωτα βραβεία MVP φέτος αλλά πρωτίστως γιατί ο Κουβανός είναι ο πραγματικός ηγέτης αυτής της ομάδας.
Αυτό που έκανε φέτος ο Ερνάντεζ ήταν εντυπωσιακό καθώς σε μια ομάδα απόλυτα ασταθή ήταν πάντα ο άνθρωπος που ξεκολλούσε το κάρο από τη λάσπη, καθοδηγούσε την ομάδα του και κυρίως έδινε το παράδειγμα ξανά και ξανά. Αυτό που λαϊκά αποκαλούμε «κατάθεση ψυχής» το έκανε ο Κουβανός διαγώνιος ακόμα και τις μέρες που οι συμπαίκτες του δεν ακολουθούσαν.
Με τον Γαλιώτο να πιάνει υψηλή απόδοση, τον Κοκκινάκη να δίνει μεγάλες βοήθειες και τον Τόρρες να προσφέρει σε όλους τους τομείς ο ΠΑΟΚ έγινε το αφεντικό σε μια έδρα που σχεδόν μόνιμα ταλαιπωρείται. Απέναντι σε έναν Μίλωνας που φημίζεται για την πειθαρχία και τη σταθερότητά του, για το καλό σερβίς και τον πλουραλισμό του ο ΠΑΟΚ έγινε η ομάδα που έδωσε το ρυθμό. Πίεση από το σερβίς, εξαιρετικό μπλοκ άμυνα και ένας Ερνάντεζ στα καλύτερά του. Αυτά ήταν τα στοιχεία που άλλαξαν τη ροή των ημιτελικών και έστω και την τελευταία στιγμή ο ΠΑΟΚ έκανε το μπρέικ που αποδεικνύεται υπερπολύτιμο και του δίνει την πρόκριση για τους τελικούς μετατρέποντας το πρόσημο της σεζόν σε θετικό.
Η περίπτωση του Μίλωνα θέλει ξεχωριστή ανάλυση αλλά σίγουρα μιλάμε για μια σεζόν που έφτασε τόσο κοντά όσο ποτέ σε μια ιστορική στιγμή αλλά που έχυσε την κανάτα με τα δικά του χέρια. Η ομάδα της Νέας Σμύρνης πήγε να πάρει τη νίκη όχι με συνολικά καλή εμφάνιση αλλά με ξεσπάσματα και αυτό συνήθως δε λειτουργεί. Όλοι δικαιούνται μια κακή μέρα στη δουλειά αλλά αυτή η κακή μέρα ήρθε για τον Μίλωνα όταν «απαγορευόταν» να έρθει.
Το αν ο ΠΑΟΚ άξιζε να φτάσει στους τελικούς ή όχι είναι κάτι σχετικό. Σημασία έχει να παίρνεις αυτό που θες την κατάλληλη στιγμή και το ότι ο ΠΑΟΚ φέτος δεν ήταν καλός σε μεγάλο κομμάτι της σεζόν δεν έχει τόση σημασία καθώς κέρδισε όταν έπρεπε να κερδίσει. Σε αυτό έχει μερίδιο ο Μαμάης όπου ο ρόλος του ήταν εξαιρετικά δύσκολος φέτος. Το κατά πόσο είναι καλός προπονητής ή όχι θα το δείξει ο χρόνος αλλά αυτό που σίγουρα μπορεί να πει κανείς είναι πως κράτησε όρθιο τον ΠΑΟΚ όταν τα πράγματα ήταν εξαιρετικά δύσκολα.