Από sdna.gr
Η σεζόν δεν ολοκληρώθηκε και κανείς δεν κατακτάει τον τίτλο του πρωταθλητή αν δεν κερδίσει τρεις τελικούς. Παρόλα αυτά ο Παναθηναϊκός έχει κάνει μια πορεία που μπορεί να λογίζεται ως ουσιαστική και αποτελεσματική μέχρι στιγμής. Μπορεί να έχασε το Κύπελλο αλλά βρέθηκε σε ευρωπαϊκό τελικό και επίσης βρίσκεται στους τελικούς του πρωταθλήματος χωρίς να έχει ταλαιπωρηθεί ιδιαίτερα καθώς στη regular season απέδειξε πως είναι καλύτερος και τερμάτισε πρώτος χωρίς περιπέτειες ενώ και στα πλέι οφ πήρε αυτό που ήθελε χωρίς μπλεξίματα.
Τη σεζόν 2021-22 η απώλεια της πρώτης θέσης στην τελική ευθεία οδήγησε τον Οικονόμου στην έξοδο για χάρη του Γκάιτς, την επόμενη σεζόν η αλλαγή έγινε λίγο νωρίτερα με τον νέο «καπετάνιο» να λέγεται Καλμαζίδης ενώ έναν χρόνο αργότερα ήταν το Final 4 του Κυπέλλου που έφερε τον Νέσιτς στον πράσινο πάγκο. Και αν αυτές οι αλλαγές που εμπεριείχαν μεγάλο δόση ρίσκου σε κρίσιμες στιγμές της σεζόν εν τέλει έφεραν τον τίτλο αυτό δε συνέβη την επόμενη φορά. Αυτές οι αλλαγές συνοδεύονται με μια επανεκκίνηση σε ένα σημείο της σεζόν που τα περιθώρια είναι εξαιρετικά στενά και η αλλαγές μπορούν να είναι καταστροφικές ενώ από την άλλη μπορεί να έρθει η επιτυχία χωρίς αυτό όμως να είναι το πιθανότερο σενάριο.
Εν τέλει οι πράσινες χαμογέλασαν τρεις φορές αλλά η τέταρτη ήταν… φαρμακερή. Το «πλάνο» του ρίσκου έπρεπε να σταματήσει και αυτό έγινε. Ο Παναθηναϊκός αξιοποίησε την καταστροφική περσυνή σεζόν σε κάτι καλό. Μηδένισε το κοντέρ, ξεκίνησε από την αρχή και έθεσε στέρεες βάσεις. Το πλάνο έλεγε, νέο προπονητής που βάζει τις αρχές του και υπομονή. Αυτοί που έχουν λίγο καλύτεροι μνήμη σίγουρα θυμούνται γκρίνιες μετά τα Νομίκεια, μετά το 3-2 επί του ΖΑΟΝ στον πρώτο γύρο, μετά το χαμένο βαθμό κόντρα στην ΑΕΚ και ίσως και κάποιες ακόμα περιπτώσεις ανάξιες σχολιασμού. Όταν υπάρχει, όμως, πλάνο πρέπει να υπηρετείται με ευλάβεια και υπομονή.
Ο Κιαπίνι ήξερε τι έκανε και κυρίως πως το έκανε. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Παναθηναϊκός έφτασε σε αυτό το επίπεδο. Το σημαντικότερο όλων ήταν κάτι που είχε δηλώσει μετά τη νίκη επί του Μίλωνα στη Νέα Σμύρνη, το τελευταίο παιχνίδι για το 2025. Σε μια αναμέτρηση χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία και χωρίς ταλαιπωρία ο Παναθηναϊκός νίκησε με ροτέισον και ο Κιαπίνι είπε το εξής, «το σημαντικότερο όλων είναι πως η ομάδα παρουσιάζει εξέλιξη».
Τόσο απλό και τόσο πολύτιμο. Μια ομάδα που ως τότε ήταν αήττητη και μέσα σε όλους τους στόχους συνέχιζε να βελτιώνεται και να γίνεται καλύτερη. Αυτό το έκανε και στη συνέχεια ακόμα και αν ο ΠΑΟΚ της στέρησε το Κύπελλο, ακόμα και αν η Βαλεφόλια της στέρησε το Ευρωπαϊκό. Ο Παναθηναϊκός γινόταν καλύτερος και αυτό το έκανε σαφές στα κομβικά παιχνίδια όπως ήταν αυτά κόντρα στον Πανιώνιο ακόμα και αυτό κόντρα στον Ολυμπιακό ακόμα και αν έχασε όπως έχασε. Είχε ήδη πάρει αυτό που ήθελε.
Η πορεία των πρασίνων είναι λογική και αναμενόμενη εφόσον έγινε με αρχές και συγκεκριμένο πλαίσιο. Όσο και αν τα δεδομένα είναι ρευστά σε μια σεζόν ο Παναθηναϊκός είχε αυτό το κάτι και έμοιαζε ότι θα ήταν παραφύσιν το να μείνει εκτός τελικών. Δε του χαρίστηκε κάτι, δεν τον ευνόησαν οι διασταυρώσεις αλλά πολύ απλά θέρισε ότι έσπειρε και πλέον του μένει η τελευταία πίστα.