Ο Κορίνθιος διεθνής έκανε θυσίες από πολύ νωρίς για να βρεθεί στα ψηλά πατώματα του ελληνικού βόλεϊ χωρίς ωστόσο να νιώθει ότι στερήθηκε την εφηβεία του. Πλέον, μεταξύ άλλων είναι και ενεργό μέλος της εθνικής ομάδας των ανδρών κάτι που τον έφερε πιο κοντά στο βολεϊκό του ίνδαλμα, τον Θανάση Πρωτοψάλτη, και ποιος ξέρει μπορεί κάποια στιγμή να μπει στα… παπούτσια του ως ένας άξιος διάδοχος.

 

Μας είπε κάποιος άνθρωπος του Μίλωνα ότι έκανες πολλά βραδινές διαδρομές με προαστιακό και με συγγενείς και φίλους ώστε να μπορείς να παίζεις στην Αθήνα και τον Μίλωνα σε μικρή ηλικία.

Πρέπει να ήμουν 3η Γυμνασίου τότε. Έπαιζα στον Παμβοχαϊκό αλλά ήθελα να κάνω το επόμενο βήμα και να παίξει στην Αθήνα. Ήταν λογικό οι γονείς μου να κολλήσουν λόγω της ηλικίας μου στο να έρθω στην Αθήνα. Βρήκαμε τη χρυσή τομή με την ομάδα του Αστέρα Νικαίας. Προπονητής ήταν ο Αντώνης Μαρούλης και στη διοίκηση ήταν ο Παναγιώτης Μαρκής που μας προσέγγισε και ήταν διατεθειμένοι να κάνω αυτό το πήγαινε έλα στην Αθήνα μαζί τους. Αυτό ήταν το πρώτο και πιο βασικό βήμα ώστε να έρθω στην Αθήνα και να εξελιχθώ και τους ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία που μου δώσανε.

Μετά τον Ιωνικό ένιωθα έτοιμος στο να κοιτάξω για κάτι παραπάνω.

Έγινες με κάποιο τρόπο επαγγελματίας από μια ηλικία 15-16 ετών. Αυτό είναι σκληρό και επίπονο.

Ήταν σίγουρα αλλά δε μπορώ να πω ότι στερήθηκα πράγματα της ηλικίας, φίλους κλπ γιατί όπως και να ‘χει είναι κάτι σημαντικό. Έκανα κάτι το διαφορετικό, έτσι το έβλεπα εγώ. Και είχα σίγουρα την τρέλα γιατί ήθελα να παίξω.

Πριν τον Μίλωνα ήσουν στον Ιωνικό. Από μια ομάδα σαν τον Ιωνικό βρέθηκες ξαφνικά σε μια ομάδα της Volley League με απαιτήσεις. Πως έγινε αυτή η μετάβαση;

Ο Ιωνικός σαν brand είναι μεγάλο όνομα. Έχει βαρύ όνομα και ιστορία στο βόλεϊ οπότε κατά κάποιο τρόπο είχε πίεση. Ήταν η περίοδος που γυρίσαμε από τον Covid και πηγαίναμε πολύ καλά στην Α2. Αλλά ένιωθα πολύ καλά και ένιωθα έτοιμος στο να κοιτάξω για κάτι παραπάνω και να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου στην Α1.

Μεγάλωσες σε μια περίοδο όπου το ελληνικό βόλεϊ δεν ήταν στα καλύτερά του. Δεν ήταν τόσο ανταγωνιστικό, δεν υπήρχαν μεγάλα συμβόλαια. Τι μπορεί να φαντάζεται ένα παιδί που παρακολουθεί βόλεϊ εκείνη την περίοδο;

Το οικονομικό σε εκείνη την ηλικία δεν έπαιζε ρόλο για μένα. Ήμουν τυχερός γιατί εκείνη την περίοδο που έπαιζα στα αναπτυξιακά στην Κόρινθο ο Παμβοχαϊκός έπαιζε στην Α1 και είχε και καλή ομάδα. Οπότε είχα τη δυνατότητα να παρακολουθώ αγώνες υψηλού επιπέδου από κοντά. Και μάλιστα οι άνθρωποι της ομάδας προσπαθούσαν σιγά σιγά να με εντάξουν στην αντρική ομάδα. Προπονητής ήταν τότε ο κύριος Δεληκώστα μαζί με τον Χρήστο Βαρδή που ήταν στα αναπτυξιακά και κάπως έτσι προσπάθησαν να με βάλουν στο κλίμα της αντρικής ομάδας και να ανταπεξέρθω σε αυτό. Έτσι είχα και εγώ κάπως το ερέθισμα.

Δεν πρόλαβες να δεις Σάκη Ψάρρα να παίζει όμως;

Όχι δεν πρόλαβα να δω live αλλά έχω παρακολουθήσει στιγμιότυπα. Έχω δει από κοντά όμως και τον Αγκάμεζ και τον Πετρέα.

Σάκης Ψάρρας, Ηλίας Λάππας, Βασίλης Μηνούδης. Ποιος είναι πιο αυστηρός και ποιος λέει τις καλύτερες ιστορίες;

Ο Μηνούδης λέει τις καλύτερες ιστορίες. Μαζί με Ηλία Λάππα βέβαια. Πιο αυστηρός φυσικά ο Ψάρρας γιατί αυτός είναι και ο ρόλος του.

Βρέθηκες σε έναν Μίλωνα όταν έφυγε ο Σπύρος Χανδρινός ο οποίος ήταν ένα μεγάλο πρότζεκτ. Τότε όλοι άρχισαν να παρακολουθούν εσένα σαν το επόμενο μεγάλο πρότζεκτ. Το ένιωσες αυτό;

Μου είχαν αναφέρει σαν παράδειγμα τον Σπύρο όταν πήγα στην ομάδα. Τον Σπύρο τον ήξερα από πολύ μικρός γιατί αυτός έπαιζε στην Καλαμάτα 80 και εγώ στον Παμβοχαϊκό οπότε είχαμε παίξει αντίπαλοι από μικρές ηλικίες. Φαινόταν ότι έχει μεγάλα προσόντα και το απέδειξε και στο γήπεδο και φυσικά με την πορεία που έκανε στην πορεία. Ήταν ένα παράδειγμα λοιπόν και το είχα στο μυαλό μου ότι μπορώ να εξελιχθώ και εγώ κάπως έτσι και να ανοίξω τα φτερά μου στη συνέχεια.

Ήταν θέμα εμπιστοσύνης στον Μίλωνα; Ήθελε νεαρούς Έλληνες παίκτες και όχι μόνο για να τους έχει ως κομμάτι του ροτέισον αλλά για να τους αξιοποιεί.

Ναι αυτή η φιλοσοφία επικρατούσε από τότε και σίγουρα έπαιξε καθοριστικό ρόλο η συζήτηση που είχα με τον κόουτς και τη διοίκηση. Ήθελαν να επενδύσουν πάνω μου και αυτό μου άρεσε.

Θυμάσαι το πρώτο σου παιχνίδι στη Volley League;

Ήταν 1η αγωνιστική στην έδρα μας απέναντι στον Ολυμπιακό. Δε το θυμάμαι καθαρά αλλά θυμάμαι ότι είχα αγωνιστεί. Και ήταν η περίοδος που παίξαμε με η Χάποελ Μάτε Άσερ στην Ευρώπη. Είχαμε ξεκινήσει με ευρωπαϊκά παιχνίδια πριν το πρωτάθλημα και θυμάμαι ότι είχα αγωνιστεί και εντός έδρας και στο Ισραήλ.

Ο Αγκάμεζ μας είπε ότι ο Ψάρρας για να τον πείσει να έρθει στον Μίλωνα του είπε «έλα να γράψουμε ιστορία». Εσένα σου είπαν κάτι συγκεκριμένο;

Εμένα τότε μου είχαν πει ότι η ομάδα έχει στόχο να μπει στην τετράδα. Ο τίτλος τότε δεν ήταν αρχικός στόχος. Αλλά στα τέσσερα χρόνια στον Μίλωνα καθιερωθήκαμε στην τετράδα, παίξαμε τελικό Κυπέλλου, Σούπερ Καπ, οκτάδα CEV Cup το επόμενο βήμα ήταν ένας τίτλος.

Ένα παιδί που έπαιζε στο υψηλότερο επίπεδο, έπαιζε Ευρώπη πως ήταν να παίζει παράλληλα και σε Final 4 των Κ21; Ήταν κάτι που σε κρατούσε με τα πόδια στη γη;

Μπορεί να φαίνεται παράξενο αλλά ήταν ωραίο. Αυτά τα πρωταθλήματα είναι πιο χαρούμενα. Παίζεις με παιδιά στην ηλικία σου και δεν έχει να κάνει αν είχες πιο πριν ματς στην Ευρώπη ή κάποιο ντέρμπι, δε σε βαραίνει κάτι. Και στη Νίκαια είχαμε συμμετοχές και κατακτήσεις σε αυτά τα Final 4 και ήταν κάτι που απολάμβανα πάρα πολύ.

Ήταν το 2024 το αποκορύφωμα για τον Μίλωνα; Τελικός Κυπέλλου, οκτάδα στην Ευρώπη και όλα αυτά για μια ομάδα που ήταν καλή αλλά σίγουρα δεν είχατε ρόλο φαβορί.

Αυτή η χρονιά έδειξε ότι η ομάδα μπορεί να στοχεύσει σε κάτι παραπάνω. Όλα πήγαν εξαιρετικά αλλά μας άφησε μια γλυκόπικρη γεύση λόγω του τελικού στη Λάρισα. Θέλαμε φέτος να το ξαναζήσουμε και να πάρουμε το Κύπελλο στην πόλη που το χάσαμε αλλά δεν τα καταφέραμε. Ήταν φέτος ένα Final 4 ιδιαίτερο, χωρίς Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ και Μίλωνα.

Πάντως τότε στη Λάρισα βλέπαμε στα μάτια σας ότι το πιστεύατε, δεν ήταν έκπληξη για εσάς αντίθετα με τον κόσμο. Και φτάσαμε μέχρι και match point.

Ήταν η ενέργεια που υπήρχε στον πάγκο. Ήμασταν αρκετά νέα παιδιά στον πάγκο και θεωρώ ότι η ενέργεια που δίναμε την έπιαναν και τα παιδιά στον αγωνιστικό χώρο. Φτάσαμε πάρα πολύ κοντά. Ήμασταν το 11-9 στο τάι μπρέικ αλλά δυστυχώς ο Ολυμπιακός μας το ανέτρεψε.

Είναι το μεγαλύτερο highlight εκείνης της σεζόν ο τελευταίος πόντος με τη Ναντ που έχει πάρει ο Χανδρινός;

Ναι σίγουρα. Δεν το πιστεύαμε ότι το έκανε αυτό. Πήρε τον πόντο και κοιταζόμασταν όλοι να για να καταλάβουμε τι έκανε. Ο Άρης έχει έναν χαρακτήρα πρωταθλητή παρότι είναι λίμπερο, σε μια θέση δηλαδή περιορισμένη που δεν του δίνει την ευκαιρία να ξεχωρίζει παίρνοντας πόντους. Παρόλα αυτά βρήκε τον τρόπο να πάρει πόντο σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή που έκρινε το παιχνίδι και σε μεγάλο βαθμό την πρόκριση. Ακόμα και τώρα όποτε βρισκόμαστε είτε στην εθνική είτε έξω μπορεί να το συζητήσουμε αυτό τον πόντο.

Ο Γιορντάνοφ ήταν σαν πατέρας για εμάς.

Είχατε πάντα μια ομάδα που είχε νεαρούς παίκτες σαν εσένα και παίκτες μεγάλους με μεγάλη εμπειρία είτε ήταν ο Γιορντάνοφ είτε ο Αγκάμεζ και ο Πετρέας. Πως βρισκόταν η ισορροπία σε αυτό;

Άμα δείτε τον Αγκάμεζ ή τον Πετρέα στο γήπεδο δε θα καταλάβετε τη διαφορά ηλικίας. Για χρόνια έπαιξε καθοριστικό ρόλο ο Γιορντάνοφ. Ο Μπόμπι ήταν σαν πατέρας στον αγωνιστικό χώρο και στα αποδυτήρια, μας συμβούλευε αλλά κάναμε και την πλάκα μας γιατί χωρίς πλάκα δε γίνεται. Μας βοηθούσε στην προπόνηση χωρίς υπερβολές ακόμα και όταν ήταν αυστηρός. Έτσι και με τον Πετρέα και τον Αγκάμεζ. Μας βάζουνε στο κλίμα του πρωταθλητισμού και μας περνάνε με το δικό τους τρόπο ότι κυνηγάμε κάποιους στόχους.

Και ο Αγκάμεζ και ο Γιορντάνοφ είχαν το πλεονέκτημα και ότι μιλάνε τα ελληνικά αλλά και ότι ξέρουν καλά τα δεδομένα της Ελλάδας και του πρωταθλήματος.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Είχαμε πέρυσι και τον Ράσελ που είναι ένας κορυφαίος αθλητής αλλά δεν υπήρχε η ίδια χημεία. Είναι φυσιολογικό αυτό.

Ποια ήταν η διαφορά του φετινού Μίλωνα με των προηγούμενων χρόνων;

Η ομάδα είχε ένα μόνο πρόβλημα, τους τραυματισμούς. Είχαμε πολλά προβλήματα τραυματισμών και μάλιστα μαζεμένα. Καταφέραμε να παίξουμε όλοι μαζί υγιείς στον πρώτο ημιτελικό με τον ΠΑΟΚ. Δεν μπορώ να πω ότι έκανε κοιλιά η ομάδα μέσα στη σεζόν. Υπήρχαν κάποια αποτελέσματα που δεν ήταν καλά αλλά αυτό είναι φυσιολογικό και κανείς δεν μπορεί να μείνει αήττητος για όλη τη σεζόν. Το θέμα ήταν ότι χάναμε γιατί δεν ήμασταν όλοι. Ο Αγκάμεζ χρειάστηκε να ξαναπαίξει διαγώνιος, είχαμε τραυματισμούς στους κεντρικούς. Δεν παίξαμε όλοι μαζί για μεγάλο κομμάτι της σεζόν.

Θέλω να παίζω, θέλω να είμαι στο γήπεδο.

Συνήθως οι αθλητές δεν τους αρέσει να αλλάζουν θέση. Έπαιξες και διαγώνιος και μάλιστα έκανες πολύ καλές εμφανίσεις πέρυσι στα ημιτελικό κόντρα στον Ολυμπιακό ως διαγώνιος.

Αυτό που είχα πει και στον κόουτς όταν έφυγε ο Ράσελ από την ομάδα είναι πως στην ηλικία που είμαι θέλω να παίζω, θέλω να είμαι στο γήπεδο. Αυτό το ανέφερα και στον κόουτς Χριστοφιδέλη στην εθνική ομάδα. Υπήρχε μια ατυχία με τον Άγγελο Μανδηλάρη που τραυματίστηκε και σε ένα μιτινγκ που κάναμε με τον Χριστοφιδέλη του είπα πως θέλω να είμαι στην εθνική ομάδα ανεξάρτητα από τη θέση που θα παίζω. Ήμουν διατεθειμένος να καλύψω το κενό του Άγγελου, ο οποίος είναι πολύ καλός διαγώνιος, και θεωρώ ότι βοήθησα όσο μπορούσα. Και πιστεύω ότι μπορούμε να πάμε την εθνική ομάδα πιο ψηλά.

Γλυκόπικρη γεύση και για την εθνική ομάδα φέτος; Πολύ καλή πορεία στο Golden League αλλά το μετάλλιο χάθηκε στις λεπτομέρειες. Ήταν η απειρία σαν ομάδα; Γιατί παίξατε μετά από 3-4 χρόνια σε αυτή τη διοργάνωση την ώρα που άλλες χώρες έπαιζαν κάτι χρόνο.

Νομίζω είναι λογικό αυτό. Από τις συζητήσεις που κάναμε με τα παιδιά στην εθνική ήταν η πρώτη φορά που είχαμε τόσο γεμάτο πρόγραμμα για το καλοκαίρι. Νομίζω ότι φαινόταν πως όσο προχωρούσε το καλοκαίρι γινόμασταν καλύτεροι και αυτό μας οδήγησε στο Final 4. Εκεί συναντήσαμε ομάδες που ήταν πολύ καλές. Ήταν και ένα τεστ για να δούμε που βρισκόμαστε. Σίγουρα είχαμε απειρία στο να βρισκόμαστε σε τέτοια διοργάνωση σαν ομάδα αν και σαν μονάδες είχαμε καλούς και έμπειρους παίκτες και που πρωταγωνιστούν σε Ελλάδα και εξωτερικό. Ξεκινήσαμε με το στόχο να φτιάξουμε ένα προφίλ σαν ομάδα. Εφόσον φτάσαμε στο Final 4 βέβαια άλλαξαν και οι στόχοι. Δεν πήγαμε εκεί απλά για τη συμμετοχή αλλά με στόχο να φτάσουμε στον τελικό.

Ο Πρωτοψάλτης είναι ένας πραγματικός αρχηγός.

Είχες αθλητή πρότυπο πιο μικρός;

Είχα ναι, το Θανάση Πρωτοψάλτη.

Ταιριάζει το στυλ και η σωματοδομή σας.

Ναι ναι. Το καλοκαίρι είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω καλύτερα μέσα από την εθνική. Περάσαμε πολύ χρόνο με το να συζητάμε και να ζητάω τη γνώμη του καθώς έχει κάνει μια πολύ σπουδαία πορεία. Προσπαθούσα να κρατήσω ότι μπορώ ώστε να ακολουθήσω μια ανάλογη πορεία.

Είναι ένας προπονητής εντός αγωνιστικού χώρου;

Ναι, είναι ένας πραγματικός αρχηγός.

Από την πρώτη μέρα που σε είδαμε φορά το νούμερο 14. Είναι τυχαίο;

Είναι τυχαίο αλλά και όχι. Στο Βραχάτι μικρός φορούσα το 3 ή το 4. Και κάποια στιγμή βγήκα από το γήπεδο και είδα το αυτοκίνητο του Παναγιώτη Πελεκούδα. Ο Πελεκούδας έπαιζε τότε στον Παμβοχαϊκό και φορούσε το 14 και είχε βάλει το 14 με αυτοκόλλητο και στο αυτοκίνητό του. Και είπα από τότε να το δοκιμάσω για γούρι. Μέχρι στιγμής νομίζω ότι πήγε καλά.

Πρωτότυπο άρθρο