Από sdna.gr
Στο πέρασμα των χρόνων αλλάζουν δεδομένα, διαμορφώνονται απόψεις και σίγουρα κάποιοι αναβαθμίζονται από… κοινοί θνητοί σε μυθικές μορφές. Για 1000+1 λόγους ο Δημήτρης Ανδρεόπουλος έχει καταφέρει με το σπαθί του αλλά και με την πράσινη καρδιά του να μπει στο πάνθεον του τριφυλλιού και να είναι μια μορφή που ταυτίζεται με σημαία για το σύλλογο γενικότερα και όχι μόνο για το βόλεϊ του Παναθηναϊκού και αυτό είναι κοινώς αποδεκτό από όλους.
Ήταν κάτι περισσότερο από δεδομένο ότι ο Έλληνας κόουτς θα αποχαιρετήσει τον πάγκο του Παναθηναϊκού στο φινάλε της σεζόν με τον Αντρέα Αναστάζι να έχει συμφωνήσει ήδη με τους ανθρώπους της ομάδας. Η περίπτωση Ανδρεόπουλου είναι περίπλοκη αλλά και απλή. Περίπλοκη γιατί ως σημαία του συλλόγου και μια μορφή ξεχωριστή υπάρχει η ιδιαιτερότητα να παραβλέπονται αστοχίες και αδυναμίες. Βεβαίως δεν υπάρχει αλάθητο σε έναν προπονητή ωστόσο γινόταν πολύ συχνά η σύγκριση με το γυναικείο τμήμα και το πόσο κοστοβόρα μπορούν να είναι κάποια λάθη ή απώλειες τίτλων από προπονητές που άλλαζαν με σχετική ευκολία. Απλή, από την άλλη, γιατί είναι τόσα χρόνια στον πάγκο της ομάδας οπότε είναι γνωστό το πως δουλεύει, τι μπορεί να κάνει και πως διαχειρίζεται μια ομάδα.
Ο Ανδρεόπουλος είναι πολύ καλός προπονητής και όποιος διαφωνεί με αυτό είναι εκτός πραγματικότητας. Είναι πολύ καλός γιατί το έχει αποδείξει όχι μία φορά αλλά πολλές και με διαφορετικά δεδομένα και συνθήκες κάθε φορά. Και σίγουρα το πιο λογικό είναι να στηρίζει κανείς έναν προπονητή παρά να τον αλλάζει με ευκολία οπότε σε μεγάλο βαθμό το ότι ο Παναθηναϊκός έχει καταφέρει να ανακάμψει τα τελευταία χρόνια και να γίνει διεκδικητής και κατακτητής τίτλων είναι λόγο της εμπιστοσύνης στο πλάνο του Ανδρεόπουλου.
Το θέμα είναι πως η περίπτωση συμφωνίας με Αναστάζι έκανε τα πράγματα πιο περίπλοκα χωρίς λόγο. Ο Ανδρεόπουλος δεν έγινε ξαφνικά κακός προπονητής επειδή έχασε το Σούπερ Καπ και το League Cup ούτε έγινε ξαφνικά κορυφαίος όλων επειδή οδεύει προς το νταμπλ. Είναι ο ίδιος κόουτς, με το ίδιο πλάνο και την ίδια λογική. Οπότε εφόσον υπήρχε εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του μοιάζει περιττή η συνθήκη Αναστάζι καθώς κάνει αυτό το μπρος πίσω κάπως… unfair. Βέβαια, επειδή τίποτα δε γίνεται στο… τζάμπα ο Παναθηναϊκός έκανε ότι όφειλε, πλήρωσε τη ρήτρα στον Ιταλό και έκλεισε το θέμα. Οπότε η ζωή συνεχίζεται και για τους μεν και για τους δε.
Όσον αφορά την προσθήκη του Τιμοτέι Καρλ δε χρειάζονται πολλά σχόλια. Αν ο Γιάντσουκ ικανοποίησε φέτος και έγινε πρωταγωνιστής στον Παναθηναϊκό τότε ο Γάλλος είναι ικανός να αφήσει τον Ουκρανό σε «δεύτερο ρόλο». Μιλάμε για έναν ακραίο πλήρη, έναν πραγματικό εργάτη στον αγωνιστικό ρόλο και έναν ικανότατο αθλητή στο επιθετικό κομμάτι. Οπότε με τετράδα ακραίων Καρλ, Πρωτοψάλτη, Γιάντσουκ, Ανδρεόπουλο ο Παναθηναϊκός μοιάζει να βρίσκεται ένα βήμα μπροστά από τους ανταγωνιστές του σε πληρότητα και ποιότητα. Επειδή όλα, όμως, κρίνονται στον αγωνιστικό χώρο θα πρέπει να περιμένουμε 3-4 μήνες ακόμα αν και η πρώτη γεύση μοιάζει πολύ πολύ ενδιαφέρουσα.