Το Final 4 ήταν απολαυστικό, αυτό για αρχή. Σε οποιοδήποτε άθλημα και οποιαδήποτε διοργάνωση όπου το φινάλε έρχεται με Final 4 συχνά υπάρχει ένας πιο αδύναμος, κάποιος πιο δυνατός και ενδεχομένως κάποια παιχνίδια που μοιάζουν με περίπατοι. Αν βγάλουμε από τη συζήτηση το παιχνίδι της τρίτης θέσης, που ωστόσο είχε κίνητρο και ενδιαφέρον για τις ομάδες, το φετινό Final 4 του Champions League γυναικών ήταν ένα καταπληκτικό διήμερο.

Για τα γύρο γύρο θα ακολουθήσει εκτενέστερο κείμενο σύντομα οπότε ας πιάσουμε την ουσία και η ουσία είναι το αγωνιστικό. Βακίφμπανκ και Ετζασίμπασι είχαν ξαναβρεθεί αντίπαλες σε τελικό, αυτός ήταν ο δεύτερος τουρκικός εμφύλιος σε τελικό αλλά αυτή τη φορά όχι σε ιταλικό έδαφος όπως το 2023 αλλά στην Κωνσταντινούπολη, στην πόλη των δύο ομάδων. Οπότε κατ’ επέκταση η ατμόσφαιρα στην Ulker Arena ήταν μαγική. Ήταν εμφανές, όμως, πως το κοινό ήταν κατά κύριο λόγο με την Βακίφμπανκ και λιγότερο με την Ετζασίμπασι αλλά αυτό δεν αφαίρεσε κάτι από το εορταστικό του πράγματος.

Ανάμεσα σε δύο πολύ καλές ομάδες κέρδισε αυτή που είχε καλύτερες παίκτριες, καλύτερο προπονητή και μεγαλύτερο πάθος. Ουσιαστικά η Ετζασίμπασι έμοιαζε να ακολουθεί και όχι να οδηγεί στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού. Με εξαίρεση το τρίτο σετ σε όλη την υπόλοιπη διάρκεια του αγώνα η Βακίφ έμοιαζε να πατάει γκάζι όποτε θέλει και να χαμηλώνει το ρυθμό όποτε χρειάζεται. Σε μεγάλο βαθμό τον ρυθμό τον όριζε η Οζμπάι με την Μάρκοβα και την Μπόσκοβιτς να συνδυάζονται άριστα μαζί της. Η Μπόσκοβιτς είναι μια παίκτρια κατηγορίας legend. Ωστόσο η βολεϊκή μοίρα δεν της είχε παίξει καλά παιχνίδια και την είχε αφήσει μακριά από μεγάλους τίτλους όπως το Champions League και το πρωτάθλημα Τουρκίας για χρόνια. Αυτή η βραδιά έμοιαζε να είναι η βραδιά όλης της καριέρας της, σαν να περνούσαν όλα αυτά τα χρόνια μπροστά από τα μάτια της. Η συγκυρία που την έφερε να διεκδικεί το ευρωπαϊκό στέμμα κόντρα στην ομάδα που αγάπησε και αγαπήθηκε μπήκε σε ένα κουτάκι, έβγαλε όλο τον επαγγελματισμό της και τη θέληση για νίκη και πραγματοποίησε μια εμφάνιση που άξια της έδωσε το βραβείο της MVP. Πολλά φαντάσματα ξόρκισε τη φετινή σεζόν και το έκανε εμφατικά έχοντας μια εικόνα που έμοιαζε τέλεια στον τελικό. Δεν είναι δεδομένο ότι μια αθλήτρια αυτού του επιπέδου θα παίξει και τέλεια αλλά η Μπόσκοβιτς το έκανε γιατί το ήθελε και γιατί μπορούσε να το κάνει.

Το έκανε, όμως, γιατί βρήκε και ένα περιβάλλον όπου ήταν ιδανικό για την ίδια. Η Σέρβα έμοιαζε σαν το κερασάκι σε αυτή την τούρτα. Η περσυνή Βακίφμπανκ έδειχνε σαν να της λείπει κάτι και το βρήκε στη Μπόσκοβιτς. Είχε μια υπέροχη Ζεχρά, μια ταχυδακτυλουργό σαν την Οζμπάι και μία… ακροβάτησα σαν τη Μάρκοβα και εφόσον προστέθηκε μια διαγώνια αυτού του επιπέδου η Βακίφ έγινε πρωταγωνίστρια. Όλα αυτά, όμως, υπό την άριστη μαεστρία του Γκουιντέτι. Σίγουρα το ότι γύρισε έναν ημιτελικό από το 2-0 σετ και 22-18 αλλά και σβήνοντας δύο ματς πόιντ θέλει και λίγο τύχη αλλά ο τρόπος με τον οποίο προετοίμασε την ομάδα του στον τελικό ήταν υποδειγματικός.

Σε έναν εμφύλιο τελικό σε ευρωπαϊκή διοργάνωση δεν έχει σημασία αν έχει κερδίσει ξανά και ξανά τον αντίπαλο στις εγχώριες διοργανώσεις. Η μαεστρία του Γκουιντέτι ήταν τέτοια που κατάφερε να προσαρμόσει το μπλοκ της ομάδας του έτσι ώστε να κόψει με σχετική άνεση το ρυθμό της Κάρακουρτ και να αφήσει τη Στίσιακ στα ρηχά. Είναι εντυπωσιακό πως η διαγώνια της Ετζασίμπασι, το βασικό επιθετικό όπλο της ομάδας δηλαδή, πέτυχε μόνο έναν πόντο στο τέταρτο σετ! Την ίδια ώρα που η Μπόσκοβιτς έμοιαζε ασταμάτητη. Και φυσικά κάτι τέτοιο μπορεί να γύρει την πλάστιγγα προς μία πλευρά.

Μέσα σε όλα αυτά δεν πρέπει να αφήσουμε απέξω την παρουσία του Μιχάλη Κουτσούλα. Ο Έλληνας διαιτητής πραγματοποίησε πολύ καλή παρουσία τόσο στον ημιτελικό όσο και στον τελικό. Διαχειρίστηκε τα παιχνίδια άψογα και αν βγάλουμε στην άκρη 1-2 φάσεις που άλλαξε η υπόδειξη μέσω challenge για επαφή σε ακροδάχτυλα κατά τα άλλα απέδειξε ότι μπορεί να σταθεί στο υψηλότερο επίπεδο. Οι διαιτητές, παρότι το ξεχνάμε συχνά, δεν είναι αντίπαλοι κανενός αλλά ουσιαστικό κομμάτι του παιχνιδιού και η ελληνική διαιτησία με τον Κουτσούλα στην περίπτωση αυτή κράτησε ψηλά τη σημαία και του αξίζουν συγχαρητήρια.

Πρωτότυπο άρθρο