Από sdna.gr
Εδώ και 34 αγωνιστικές, ο Παναθηναϊκός ως πρωταθλητής Ευρώπης έπρεπε κάθε εβδομάδα να επιβεβαιώνει τον εαυτό του. Πλέον, δεν ήταν η ομάδα με το τεράστιο όνομα αλλά τις κακές χρονιές στην... πλάτη και μια νέα προσπάθεια να εξελίσσεται. Ήταν ένα σύνολο που όλοι ήθελαν να κερδίσουν για παραπάνω από τους προφανείς λόγους.
Σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθαν και τα απίστευτα προβλήματα τραυματισμών. Τόσο σε σπουδαιότητα απουσιών, όσο και σε σοβαρότητα/διάρκεια αυτών. Η... μάχη των «πράσινων» τους έβγαλε στην 3η θέση. Πλεονέκτημα έδρας και θεωρητικά έναν βατό δρόμο προς το Final Four.
Ποτέ τα εύκολα και τα απλά δεν ήταν... προνόμιο του «τριφυλλιού». Ειδικά στα πλέι οφ οι «πράσινοι» σχεδόν πάντα έχουν απέναντί τους ομάδες ισχυρότατες, ικανές να κάνουν τη ζημιά ανεξαρτήτου έδρας. Ειδικά από τη στιγμή που ισχύει το συγκεκριμένο format στην Euroleague, ο πρωταθλητής Ευρώπης «ψαρεύει» διαρκώς... καρχαρίες.
Αντίπαλος φέτος η Αναντολού Εφές. Ομάδα που έχει κατακτήσει 2 από τις 4 τελευταίες διοργανώσεις. Με ρόστερ γεμάτο ποσοτικά και ποιοτικά. Γεμάτο εμπειρία και παιδιά που γνωρίζουν να διαχειρίζονται δύσκολες καταστάσεις. Λάρκιν, Τόμπσον, Ντοζίερ, Μπράιαντ, Πουαριέ, Οτούρου, είναι μόνο μερικά από τα αστέρια των Τούρκων. Οι οποίοι προέρχονται από σερί 9-1 με μοναδική τους ήττα στο ΟΑΚΑ!
Σε κάθε περίπτωση μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι τα πλέι οφ για το «τριφύλλι». Ανεξάρτητα από το πλεονέκτημα έδρας, το μοναδικό προνόμιο των πρωταθλητών Ευρώπης σε μια σειρά ξεκάθαρα δύσκολη. Κάτι που έχει γίνει συνήθεια για τους «πράσινους».
Το 2016-17 όταν και καθιερώθηκε το συγκεκριμένο format, ο Παναθηναϊκός είχε και πάλι πλεονέκτημα έδρας. Ως τέταρτος στη regular season. Ποιος του ήρθε αντίπαλος; Η Φενέρμπαχτσε του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Με Ούντο, Μπογκντάνοβιτς, Βέσελι, Σλούκα, Ντατόμε, Νάναλι, Κάλινιτς. Η καλύτερη Φενέρ της ιστορίας με λίγα λόγια, κάτι που φάνηκε και από το γεγονός πως κατέκτησε τον τίτλο.
Ένα χρόνο μετά, πάλι... αγώνας για το πλεονέκτημα έδρας. Στο τέλος το κατάφερε ο Παναθηναϊκός. Περίμενε κάτι προσιτό ως αντίπαλο όπως θα ήταν λογικό. Τι του ήρθε; Η Ρεάλ Μαδρίτης. Ντόντσιτς, Γιουλ, Ρούντι, Ταβάρες, Κάρολ, Ράντολφ, μεταξύ άλλων. Αυτοί οι οποίοι στέφθηκαν πρωταθλητές Ευρώπης στο τέλος της σεζόν.
Το 2018-19 για να... σπάσει το σερί, ο Παναθηναϊκός τερμάτισε 6ος. Ξανά Ρεάλ Μαδρίτης στο δρόμο του. Προσθέστε Καμπάτσο και Ντεκ αντί του Ντόντσιτς που πήγε στο ΝΒΑ. Άλλη μια διασταύρωση ενδεικτική της... τύχης που κουβαλά ο Παναθηναϊκός.
Το 2019-20 η σεζόν σταμάτησε πριν τα πλέι οφ λόγω της πανδημίας. Αν συνεχιζόταν, οι «πράσινοι» θα τερμάτιζαν 6οι ή 7οι. Σύμφωνα με την τότε βαθμολογία, θα έπεφταν πάνω... στη Ρεάλ Μαδρίτης ή την Μπαρτσελόνα.
Τα δύσκολα χρόνια πέρασαν, μετά από καιρό ο Παναθηναϊκός κέρδισε πλεονέκτημα έδρας και μάλιστα 2η θέση το 2023-24. Μέσω των play in το «τριφύλλι» βρήκε στο δρόμο του μία από τις πιο «βαριές» φανέλες της διοργάνωσης, τη Μακάμπι Τελ Αβίβ. Η οποία είχε ολοκληρώσει την περασμένη σεζόν με 8 νίκες σε 9 ματς και η μοναδική της ήττα στη Βαρκελώνη με διαφορά τριών πόντων. Στα play in επικράτησε 28 πόντους της Μπασκόνια, σκοράροντας 113. Αυτή ήταν η... εύκολη αντίπαλος του Παναθηναϊκού.
Δεν είναι μόνο τα ονόματα των ομάδων και οι εξαιρετικοί παίκτες που διαθέτουν. Δεν είναι απλά το γεγονός πως ακόμη και με πλεονέκτημα έδρας βρίσκει στο δρόμο του αντιπάλους που άφησαν ιστορία στην Euroleague (η Φενέρ του Ομπράντοβιτς με τον Μπογκντάνοβιτς, η Ρεάλ του Ντόντσιτς). Είναι και το γεγονός πως όποιος βρίσκεται αντιμέτωπος με τον Παναθηναϊκό, πιάνει το καλύτερο επίπεδο απόδοσής του ακριβώς εκείνη την περίοδο. Κάτι που μαρτυρά και το ρεκόρ της Αναντολού Εφές τον τελευταίο καιρό.
Φυσικά οι «πράσινοι» έχουν και την εμπειρία και την ποιότητα να κάνουν αυτό που πρέπει και να πετύχουν το στόχο τους. Το μόνο σίγουρο όμως, είναι πως η τύχη δεν τους έχει χαρίσει το παραμικρό. Τη φετινή σεζόν ακόμη περισσότερο...