Ο Παναθηναϊκός κατάφερε τελικά να κάνει το 3-2 στην σειρά και να ετοιμάζει τα εισιτήρια του για το Άμπου Ντάμπι. Απέναντι σε μια πολύ καλή ομάδα όπως ήταν Έφες, που είχαμε προειδοποιήσει ότι βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση, οι πράσινοι, έβγαλαν νέους πρωταγωνιστές, υπέφεραν αλλά τελικά θα πάνε για δεύτερη συνεχόμενη φορά στο Φάιναλ-4. Υπάρχουν πολλά θέματα που βγαίνουν από αυτήν την σειρά για τον Όσμαν, την απουσία του Λεσόρ, τον Γκέιμπριελ αλλά και τον Γκραντ.

Καθιερώθηκε ως ελίτ παίκτης

Ο Παναθηναϊκός δεν υπήρχε περίπτωση να περάσει την Έφες αν δεν έκανε αυτό το φοβερό step up, ο Τζέντι Όσμαν. Ο Τούρκος ήταν μακράν του δευτέρου, ο καλύτερος παίκτης της σειράς και μέτρησε 17.2 πόντους, 57.1% στα δίποντα, 38% στα τρίποντα και 1.36 πόντους ανά κατοχή στα πέντε παιχνίδια, ένα τρομερό νούμερο. Στα τελευταία δύο ματς, έσπαγε το προσωπικό του ρεκόρ σκοραρίσματος και ήταν ίσως ο πιο ωφελημένος από την αμυντική τακτική της Εφές πάνω στον Ναν.

Έχουμε πει ότι ο Όσμαν είναι ο καλύτερος παίκτης στην Ευρώπη στο ανοικτό γήπεδο και αυτό φρόντισε να το θυμίσει με κάθε τρόπο στην παλιά του ομάδα. Τα coast to coast πλέον έχουν γίνει σήμα κατατεθέν, αλλά αυτό που προξενεί την μεγαλύτερη εντύπωση και ταυτόχρονα δείχνει την ποιότητα του παίκτη, είναι ο τρόπος που αφήνει την μπάλα στο καλάθι, ευρισκόμενος σε full speed. Ο Όσμαν έχοντας την ικανότητα να τρέχει το γήπεδο με την μπάλα στον αιφνιδιασμό, όταν πλησιάζει στο καλάθι, βρίσκεται στο πικ της ταχύτητας του και παρόλα αυτά, μπορεί και να απορροφάει τις επαφές, αλλά και να αφήνει την μπάλα με τόσο γλυκό τρόπο στο καλάθι, ώστε να σκοράρει κάτω από όλες τις συνθήκες. Πραγματικά είναι απολαυστικός όταν βρίσκει ανοικτό γήπεδο και είναι αυτό άλλωστε που έλειπε από τον Παναθηναϊκό πέρσι, που ήταν αυστηρά ομάδα του μισού γηπέδου.

Στην σειρά αυτή, ήταν πολύ σημαντικό για την ομάδα του να βάλει τα spot σουτ που θα έβγαιναν, από την κυκλοφορία της μπάλας, αφού η Έφες έπαιζε επιθετικά σε όλα τα σκριν στην μπάλα, για αυτό οι 19 πόντοι που έβαλε συνολικά από στατικές εκτελέσεις σε 19 κατοχές (1.26ppp), είναι ένα νούμερο που έκανε τρομερή ζημιά στους Τούρκους. Επειδή όμως αντιλαμβάνεται πάντα τι του δίνει η άμυνα, επιτέθηκε εξαιρετικά και στα close out της Εφές, εκμεταλλευόμενος τον μεγάλο διασκελισμό του και την ικανότητα να αλλάζει κατεύθυνση ντριπλάροντας.

Μετά από αυτήν την σειρά, ο Όσμαν έχει αλλάξει στάτους, όχι μόνο ως προς τον ρόλο του στον Παναθηναϊκό, αλλά και στο πώς θα πρέπει πλέον να τον αντιμετωπίζουν οι αντίπαλοι, αφού δείχνει σε εξαιρετική κατάσταση, ενόψει Φάιναλ-4.

Η αμυντική άγκυρα της ρακέτας

Ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα μέσα στην ρακέτα σε αυτήν την σειρά. Στα πρώτα παιχνίδια με το πικ εν ρολ, οι Τούρκοι έκαναν σοβαρή ζημιά στο ζωγραφιστό, αφού χτυπούσαν είτε τον Μήτογλου, είτε το Γιουρτσέβεν. Κάθε φορά που έμπαινε ο Γκέιμπριελ, στα λίγα λεπτά που μπορούσε να παίξει, αμέσως φαινόταν διαφορά. Στο game 5, ο Αταμάν άφησε τα πειράματα και ήταν αποφασισμένος να έχει τον Γκέιμπριελ στο παρκέ, όσο αντέξει, είτε από κούραση, είτε από φάουλ για τον απλούστατο λόγο ότι δεν ήθελε να δώσει πόντους από πικ εν ρολ.

Ο Νοτιοσουδανός, ήταν απόλυτα καθοριστικός σε αυτό το παιχνίδι, έχοντας +19 στα λεπτά που ήταν στο παρκέ, σε ματς που κρίθηκε στους τέσσερις πόντους. Συνολικά στην σειρά, ήταν αυτός που είχε το μεγαλύτερο Net rating από όλους τους συμπαίκτες του με +12.5, για να ακολουθήσει ο Χουάντσο με +9.5. Η οχύρωση της ρακέτας με την παρουσία του, ανάγκασε τους ποιοτικούς παίκτες της Έφες να παίρνουν δύσκολα σουτ και τελικά στα κρίσιμα να μην βρίσκουν τον δρόμο προς το καλάθι. Εφόσον οι 2+1 ψηλοί που υπάρχουν αυτήν την στιγμή στο ρόστερ, είναι καλοί, είτε στην επίθεση, είτε στην άμυνα, ο Γκέιμπριελ θα είναι πολύτιμος σε ματς τίτλων όπως στο Φάιναλ-4.

Το κατόρθωμα

Τώρα που έχει προκριθεί ο Παναθηναϊκός στο Φάιναλ-4, μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω και να δούμε την φετινή του σεζόν. Σίγουρα το σημείο που στιγμάτισε όλον τον οργανισμό, είναι ο σοβαρός τραυματισμός του καλύτερου σέντερ της διοργάνωσης. Σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα, κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να την πληγώσει πολύ αγωνιστικά. Τελικά, ο Παναθηναϊκός βγήκε τρίτος στην regular και προκρίθηκε στο Φάιναλ-4. Σαν να μην έλειψε ο Λεσόρ.

Φυσικά για να γίνουν όλα αυτά, έγιναν τρομερές υπερβάσεις, ανατροπές και μεγάλες νίκες. Η παρουσία του Λεσόρ δεν μπορεί να αντικατασταθεί, όμως το μεγάλο κατόρθωμα των πρασίνων, είναι ότι στην τελική σούμα, τα κατάφεραν. Μπόρεσαν να πετύχουν τον στόχο τους, αλλάζοντας τον τρόπο παιχνιδιού τους, προσαρμόστηκαν στα νέα δεδομένα άμυνας και επίθεσης και κάνοντας όλοι ένα βήμα μπροστά. Επειδή πάει να περάσει ως κάτι φυσιολογικό μετά από 5 μήνες απουσίας του Λεσόρ, δεν είναι. Αυτό είναι δείγμα πνευματικής δύναμης, προσωπικότητας του γκρουπ και φυσικά του προπονητικού τιμ.

Τελευταίο άφησα τον Γκραντ. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει κάνει καλή σειρά, τουλάχιστον όχι στα στάνταρ που μας είχε συνηθίσει. Το θετικό με τον Γκραντ όμως είναι, ότι όσο βρίσκεται στο παρκέ, δεν μπορεί ποτέ να είναι επιζήμιος. Μπορεί να μην σκοράρει ή να βγάζει ασίστ, αλλά ποτέ δεν θα κλέψει στην άμυνα, πάντα θα είναι πιεστικός. Η μεταμόρφωση αυτού του παίκτη από πέρσι, θα πρέπει να γίνει case study, όπως επίσης το ότι δεν μπορεί να αστοχήσει, όταν υπάρχει κρίσιμο σουτ. Ενδεικτικά θα πούμε, ότι στην κανονική περίοδο και τα playoff, ο Γκράντ στα τελευταία πέντε λεπτά των αγώνων, με την διαφορά να βρίσκεται στους +/- πέντε πόντους, έχει 71.4% στα δίποντα, 83.3% στα τρίποντα και 85.7% στις βολές. Όλα αυτά, κάνοντας μόλις ένα λάθος συνολικά.

Ο Παναθηναϊκός πάει στο Άμπου Ντάμπι για το back to back, όμως θα πρέπει να δει σε τι κατάσταση θα είναι ο Λεσόρ, γιατί είναι βέβαιο ότι θα χρειαστεί να παίξει πολύ καλύτερα.

Πρωτότυπο άρθρο