Ηρακλής στο «Ιβανώφειο». Πανζουρλισμός. Άρης στο Παλέ. Παράνοια. ΠΑΟΚ στο «Παλατάκι». «Τρέλα». Σε διάστημα μιας εβδομάδας. Την ώρα που ήδη υπάρχουν Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός, με sold out αρένες σε πολλές περιπτώσεις, 15.000 διαρκείας οι μεν, περίπου τα μισά οι δε. 

Αγωνιστική δυναμική που διαρκώς μεγαλώνει. EuroLeague σταθερά δύο απ’ τα φαβορί για το τρόπαιο, μιλάμε για αποτυχία αν δεν είναι στο Final Four. Δηλαδή στις τέσσερις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. 

Ευρωπαϊκές διακρίσεις για ΑΕΚ και ΠΑΟΚ την περασμένη σεζόν. Δυναμική επιστροφή για Πανιώνιο. Το μπάσκετ αναγεννήθηκε και διαρκώς κάνει βήματα μπροστά. Μπάτζετ αυξάνονται, επενδυτές εμφανίζονται για να βάλουν χρήματα αλλάζοντας τα δεδομένα. 

Το Final Four επιστρέφει στην Ελλάδα – παρά τον εσωτερικό πόλεμο – μετά από 18 χρόνια, λόγω του επιβλητικού Telekom Center Athens. Το ΣΕΦ με τη βοήθεια του κράτους θα γίνει κι αυτό γηπεδάρα σε κάποια χρόνια. Η ΑΕΚ έφτιαξε το δικό της κλειστό. Ο ΠΑΟΚ ανακαίνισε την Πυλαία. Ο Πανιώνιος παίζει στη Γλυφάδα που έχει γίνει «καινούργια». Το Μαρούσι έκανε κουκλίστικο το κλειστό του «Αγίου Θωμά». Οι αλλαγές στη Ρόδο. Κι έρχονται κι άλλα. 

Τα μπάτζετ ανεβαίνουν, παικταράδες έρχονται. 

Για να διαχειρίζονται τις τύχες του ελληνικού μπάσκετ, ο Μπόλεκ και ο Λόλεκ. 

Ομάδες ανεβαίνουν, εγκαταστάσεις ομορφαίνουν, φίλαθλοι έχουν απογειώσει το ενδιαφέρον τους για το μπάσκετ. Η παρουσία τους σε πολλά γήπεδα το αποδεικνύει. 

Το… φυτίλι έχει ανάψει εδώ και καιρό. Αλλά μην ονειρεύεστε άνοδο του μπάσκετ συνολικά. Μην περιμένετε αξιοποίηση της συγκυρίας. Το ενδιαφέρον, η δυναμική των ομάδων, η «δίψα» του κόσμου, κινούνται σε επίπεδα αρχών δεκαετίας του ’90. Με τα τωρινά δεδομένα φυσικά, που δημιουργούν συγκεκριμένες συνθήκες. 

Η διοικητική και οργανωτική ικανότητα στο άθλημα, είναι αντιστρόφως ανάλογη. Η ΕΟΚ του Βαγγέλη Λιόλιου, ο ΕΣΑΚΕ ως υποχείριο του ιδίου με μπροστά τον Μελή, έρχονται να λειτουργήσουν σαν… πυρασφάλεια. Παλεύοντας να σβήσει το φυτίλι που έχει ανάψει. 

Τα συμφέροντα και η ανικανότητα, συνθέτουν ένα «εκρηκτικό» μείγμα. Το οποίο λειτουργεί αποτρεπτικά στη συνολική αξιοποίηση της κατάστασης. 

Σκεφτείτε απλά αυτή τη δυναμική, τις επενδύσεις, τις εγκαταστάσεις, την «τρέλα» των φιλάθλων, να την είχαν στα «χέρια» τους οι άνθρωποι που… τρέχουν την ACB. Ομοσπονδίες με διάθεση και πυγμή, χωρίς πολεμική προς συγκεκριμένες πλευρές και έγνοια αποκλειστική την εγκαθίδρυση μοναρχίας. 

Πρακτικές που προκαλούν γέλιο, για να μην έρθουν δάκρυα απ’ τη θλίψη. Φωτεινά μυαλά που αποφασίζουν πως με το να γνωστοποιούν τους διαιτητές των αγώνων τρεις ώρες πριν το τζάμπολ, λύνουν κάποιο πρόβλημα. Όπως η αμφιβολία των φιλάθλων και η σιγουριά τους για την έλλειψη ίσης μεταχείρισης των ομάδων.

Μια Ομοσπονδία που στέλνει διαιτητές σε ρόλο καμικάζι και μια ΚΕΔ με Κορομηλά και Κουκουλεκίδη να συνθέτουν ό,τι πιο άσχημο έχει γνωρίσει ο ελληνικός αθλητισμός μαζί με την εποχή του Θωμά στο ποδόσφαιρο. 

Απροκάλυπτα να αλλοιώνουν αποτελέσματα, με την κυβέρνηση σε ρόλο παρατηρητή εξελίξεων. 

Τόσο λερωμένη έχουν τη φωλιά τους που φοβούνται να ανακοινώσουν ποιοι σφυρίζουν σε μια πρωτοφανή πρακτική που όμοια της δεν έχει υπάρξει στο μπάσκετ. Το επόμενο βήμα είναι να τους βάλουν να σφυρίζουν με μάσκες, για να μην αναγνωρίζει κανείς ποιος λαμβάνει τις αποφάσεις στο ματς. Έτσι θα έχουν γεμίσει… αξιοπιστία το πρωτάθλημα.

Κατά παράφραση της ιστορικής ατάκας του Σπάθα: «Ο Ολυμπιακός κι ο Προμηθέας να κερδίζουν». 

Προπονητές που έχουν χαρίσει στη χώρα μας ευρωπαϊκά τρόπαια, από τους πλέον αναγνωρίσιμους πανευρωπαϊκά, πρέπει να φέρνουν μαζί ποινικό μητρώο, χαρτί από ψυχολόγο, μόνο πόθεν έσχες δεν έχει ζητηθεί για να προπονήσουν. Θεωρούμε κιόλας πως λύθηκε το ζήτημα ενώ χρειάστηκε πολιτική παρέμβαση. 

Super Cup στη Ρόδο στην εποχή που επιλέχτηκε να γίνει και με τον τρόπο που έγινε. Ορισμός προγράμματος με ντέρμπι που βλέπει όλη η Ευρώπη τόσο νωρίς. Τα πάντα με σκοπούς άσχετους απ’ το καλό του μπάσκετ, αποκλειστικά για το καλό μιας πλευράς. 

Κανένα σχόλιο αν και διεθνείς αθλητές – αυτοί με τους οποίους πανηγύριζε χορεύοντας ο πρόεδρος – έστειλαν επιστολή στον πρωθυπουργό για τη διαιτησία. Ακόμη συζητάμε για την αθώωση της χειρότερης χειρονομίας που έγινε εδώ και πολλά χρόνια σε ελληνικό γήπεδο. 

ΕΟΚ και ΕΣΑΚΕ έχουν την ευλογία να τους δόθηκε μια… Ferrari. Κι αυτοί κοιτούν πως θα τη «λύσουν» για να δώσουν τα ανταλλακτικά στο αγαπημένο τους Fiat. Μήπως και καταφέρει να πιάσει ταχύτητες Ferrari. Κάπως έτσι προχωρά το μπάσκετ. 

Απ’ έξω, εμφανισιακά, αυτό που βλέπουν οι περισσότεροι ως πρώτη εικόνα, μια κούκλα. Από μέσα όμως, εκεί που αποφασίζει ο Λιόλιος, ο Μελής, τα συμφέροντα, η απόλυτη πανούκλα. 

Η ιστορία μας έχει διδάξει πως αυτή η περίοδος, δεν είναι μονιμότητα. Πρέπει και να την απολαύσουμε και κυρίως να την εκμεταλλευτούμε. Το πρώτο, γίνεται ήδη. Το δεύτερο, είναι αδύνατο με αυτούς που έχουν το μπάσκετ στα «χέρια» τους. Και τα ονόματά τους όταν πλέον και οι τωρινοί υποτακτικοί θα έχουν πάψει να τους δοξάζουν, θα γραφτούν στην ιστορία ως μελανό σημείο.

Ως τότε, όσο οι θεσμικοί φορείς παραμένουν απαθής, η ευθύνη για όσα συμβαίνουν κάθε Σαββατοκύριακο στο αγαπημένο άθλημα των Ελλήνων θα βαραίνει την κυβέρνηση και το υφυπουργείο αθλητισμού. 

Πρωτότυπο άρθρο