Από sdna.gr
Ο Παναθηναϊκός έχασε στην Μπολόνια σε ένα παιχνίδι που μάλλον δεν κατέβηκε να παίξει. Η εικόνα που είχε σε όλη την αναμέτρηση, έδειχνε ότι δεν μπορούσε και αυτό μάλλον είναι χειρότερο της ήττας. Τρεις μέρες να παίζανε αυτό το παιχνίδι, οι πράσινοι, θα βρίσκονταν πίσω στο σκορ με διψήφιες διαφορές. Μια εβδομάδα μετά την καλύτερη εμφάνιση της ομάδας τους τελευταίους πολλούς μήνες, είδαμε το άλλο άκρο, που ανάγκασε τους οπαδούς της ομάδας σε σκωτσέζικο ντους.
Θέμα νοοτροπίας
Θεωρώ ότι δεν έχει νόημα να κάνει κανείς μπασκετική ανάλυση σε αυτόν τον αγώνα, γιατί πολύ απλά φάνηκε από το πρώτο λεπτό, ότι οι πράσινοι δεν προσέγγισαν αυτό το ματς με σωστή νοοτροπία. Είναι κάποια πράγματα στο μπάσκετ που φαίνονται άμεσα, δεν χρειάζεται πολλή ώρα για να τα δεις. Ανέτοιμοι πνευματικά, χωρίς συγκέντρωση και πλάνο, ήταν θέμα χρόνου να μείνουν πίσω.
Υπάρχει η σοβαρή δικαιολογία των απουσιών, αλλά και των τραυματιών που τελικά έπαιξαν με αυτοθυσία, όμως η συνολική εικόνα της ομάδας ήταν αποκαρδιωτική και αυτό είναι που κάθεται άσχημα, γιατί μπορεί να παίξεις καλά και να χάσεις. Ο Παναθηναϊκός είχε και πέρσι θέματα νοοτροπίας σε πολλά ματς, που για δύο ή τρία δεκάλεπτα ήταν αλλού για αλλού και έκανε μια καλή τέταρτη περίοδο και κέρδιζε.
Πάντα η προετοιμασία ενός αγώνα, είτε μιλάμε τακτικά, είτε πνευματικά, βαραίνει το τεχνικό τιμ και τον προπονητή. Η εικόνα των πράσινων, έδειξε ότι δεν είχε γίνει καλή δουλειά σε αυτόν τον τομέα. Έμοιαζε σαν να είχαν ήδη μέσα τους, την δικαιολογία των τραυματισμών και σε κανέναν σημείο του αγώνα, δεν έβγαλαν ένταση και ενέργεια, ώστε να ματσάρουν το σκληρό παιχνίδι των Ιταλών, που τους έκαναν outhustle σε κάθε σημείο του αγώνα. Ακόμα και η νοοτροπία του Άταμαν, να αποβληθεί τόσο νωρίς και να αφήσει την ομάδα χωρίς τον προπονητή της, είναι προβληματική.
Η διαχείριση του Ναν
Ο προπονητής του Παναθηναϊκού μοιάζει να είναι μπερδεμένος με το ρόστερ που έχει στα χέρια του. Συνηθισμένος από τα κλειστά ροτέισον, προσπαθεί να χρησιμοποιεί όλους τους παίκτες, για να δει τι μπορεί να πάρει από τον καθένα. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό δεν γίνεται με κάποιο πλάνο, αλλά με συνεχείς αλλαγές χωρίς νόημα. Άλλοι παίκτες έχουν ασυλία, άλλοι με το πρώτο λάθος, πηγαίνουν στον πάγκο.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό που έγινε χθες, με την διαχείριση του Ναν σε αντίθεση με τον Σορτς. Ο MVP της περασμένης σεζόν, δεν ήταν σε καλή μέρα και αυτό ήταν εμφανές, όπως δεν ήταν και στην Εφές, αλλά εκεί φορτώθηκε με φάουλ. Δεν είναι μόνο ότι ήταν άστοχος στις προσπάθειες του ή ότι έκανε λάθος πάσες, αλλά και το ότι δεν έδινε τις πάσες που έπρεπε στους σωστούς χρόνους με αποτέλεσμα να χαθούν εύκολα καλάθια. Παρόλα αυτά, αυτός ο κακός Ναν, έπαιξε 19.5 λεπτά στο πρώτο μέρος.
Στον αντίποδα, υπάρχει και ο Σορτς, η μεγαλύτερη μεταγραφή του καλοκαιριού. Ο βραχύσωμος γκαρντ είναι εμφανές ότι ακόμα ψάχνει τον ρόλο του, πώς θα χωρέσει σε αυτήν την περιφέρεια, με τόσους καλούς παίκτες και τόση ποιότητα. Το να παίζει όμως τρίλεπτα και στο πρώτο λάθος να πηγαίνει στον πάγκο, σίγουρα δεν θα τον βοηθήσει να τον βρει. Πόσο μάλλον όταν η ομάδα τον χρειάζεται. Θέλει έναν τύπο που μπορεί να μεταφέρει γρήγορα την μπάλα και να δημιουργήσει ανισορροπία στην άμυνα, όπως ξέρει καλά να κάνει ο Σορτς. Να βάλει όλους τους συμπαίκτες του στο παιχνίδι, όπως έκανε στο ΣΕΦ. Ο Παναθηναϊκός έχει πολλούς καλούς παίκτες, για να εξαρτάται τόσο πολύ από την βραδιά του Ναν, να τον βλέπει να κάνει κατάχρηση ντρίπλας και ουσιαστικά να «παγώνει» τους υπόλοιπους. Το μεγαλύτερο ερωτηματικό της φετινής σεζόν, θα είναι το πώς θα μπορέσουν οι δυο χαρισματικοί γκαρντ, να παίζουν μαζί και να είναι αποτελεσματικοί, γιατί μέχρι τώρα, είτε ο ένας είτε ο άλλος παίζει καλά. Για αυτό η μπάλα είναι στα χέρια του Άταμαν.
Κακές συνήθειες
Αν και είναι νωρίς ακόμα, καθώς βλέπουμε ότι δεν υπάρχει σταθερότητα σε καμία ομάδα της Ευρωλίγκας, εντούτοις κάποιες κακές συνήθειες που κουβαλάει ο Παναθηναϊκός από πέρσι, έχουν κάνει πάλι την εμφάνιση τους. Ένα από τα σημαντικά προβλήματα, που είχε την περασμένη σεζόν το τριφύλλι, ήταν ότι οι αντίπαλοι του σούταραν με πολύ καλά ποσοστά από τα 6,75. Συγκεκριμένα πέρσι, οι αντίπαλοι του Παναθηναϊκού εκτελούσαν με 38.9%, το καλύτερο ποσοστό της Λίγκας. Φέτος σε μόλις έξι αγωνιστικές, αυτό έχει γίνει 39.8%, το τρίτο καλύτερο της Λίγκας.
Φυσικά όλο αυτό δεν είναι τυχαίο, δεν είναι όλες οι ομάδες στην καλύτερη τους μέρα κάθε φορά που παίζουν με τον Παναθηναϊκό. Ο τρόπος άμυνας, οι αργές περιστροφές, δίνουν υψηλής ποιότητας σουτ και για αυτό όλοι σουτάρουν καλά. Σε αντίθεση όμως με πέρσι, που οι πράσινοι ήταν από τις καλύτερες shooting ομάδες της Λίγκας, φέτος έχουν βυθιστεί τα ποσοστά του στο τρίποντο, εκτελώντας με μόλις 31.1%, το τρίτο χειρότερο στην διοργάνωση. Ούτε και αυτό είναι τυχαίο, καθώς παίρνει δύσκολα σουτ και δεν τα βάζει.
Οι πράσινοι, έχουν πολλή δουλειά και πολύ χρόνο μπροστά τους, για να βελτιωθούν. Στο αγωνιστικό κομμάτι, μπορούν να ελπίζουν στις επιστροφές του Χολμς και αργότερα του Λεσόρ, που θα βελτιώσουν πολύ την άμυνα τους. Η νοοτροπία όμως που μπαίνουν στα παιχνίδια, είναι κάτι που θα πρέπει να διορθωθεί άμεσα για να μην εμφανίζεται αυτή η κακή εικόνα στο παρκέ.