Ο Ολυμπιακός έχασε στο Μιλάνο, απέναντι σε μια ομάδα που είχε πάρα πολλές και σημαντικές απουσίες. Πολλές φορές αυτή η συνθήκη κάνει τις ομάδες να συσπειρώνονται και να βγάζουν ένα διαφορετικό πρόσωπο, όμως ακόμα και να έκλεβε το ματς στο τέλος ο Ολυμπιακός, η εικόνα του ήταν πάρα πολύ κακή και αυτό φάνηκε από τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης.

Σαν να μην είχαν κέφι οι «ερυθρόλευκοι» για να παίξουν σε αυτόν τον αγώνα και δεν ξέρω αν ήταν ακόμα επηρεασμένοι από την ατυχία του Κίναν Έβανς, που όπως και να το κάνουμε, έχει στεναχωρήσει όλο τον κόσμο, πόσο μάλλον τους συμπαίκτες του. Όπως και να το κάνουμε όμως, φάνηκε από το πρώτο δεκάλεπτο, ότι πνευματικά δεν ήταν μέσα στο ματς. Απέναντι σε παίκτες που είναι μεν καλοί, αλλά όχι τοπ, ο Ολυμπιακός έδωσε δικαιώματα νωρίς, εκτόξευσε την αυτοπεποίθηση τους και μετά ήταν δύσκολο να τους την πάρει πίσω.

Η άμυνα, που είναι το δυνατό σημείο του Ολυμπιακού, για τρία δεκάλεπτα, δεν είχε καμία διάθεση να πιέσει, να βγάλει σκληράδα, λίγο φυσικάλιτι. Η έλλειψη συγκέντρωσης σε κάποια σημεία έβγαζε μάτια, αφού οι Πειραιώτες, στο πρώτο δεκάλεπτο, δέχτηκαν 27 πόντους, κάνοντας δύο φάουλ. Είχαν πάρα πολλές φορές την ευκαιρία να κόψουν αιφνιδιασμό με ένα απλό φάουλ και δεν το έκαναν, δεχόμενοι καλάθια. Το ίδιο και στο ποστ, όταν κοντός βρισκόταν σε μισμάτς με ψηλό, πάλι δεν το έκαναν. Όλα αυτά είναι δείγματα έλλειψης συγκέντρωσης στο παιχνίδι, που ξεκινάει πάντα από την προετοιμασία που γίνεται για έναν αγώνα.

Το μπέρδεμα

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Ολυμπιακός αυτήν την στιγμή, είναι στην διαχείριση του ρόστερ. Υπάρχουν πολλά μικρά μικρά προβληματάκια, όπως οι τραυματισμοί, οι απουσίες, ότι μερικοί παίκτες ναι μεν έχουν επιστρέψει αλλά δεν είναι καλά ακόμα, που μπερδεύουν ακόμα περισσότερο.

Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ φέτος είναι ο καλύτερος παίκτης του Ολυμπιακού, αυτός που σκοράρει (18.5 ppg) περισσότερο από κάθε άλλον και αυτό έχει αλλάξει την βαρύτητα της επίθεσης της ομάδας του. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας, έχει χτίσει μια ομάδα με τις βασικές επιθετικές επιλογές να είναι ο Βεζένκοφ και ο Φουρνιέ. Ο Ντόρσεϊ, με την απόδοση του, έχει επιβάλλει αυτός να θεωρείται αυτήν την στιγμή νούμερο ένα και ως τέτοιος, έχει εκτοξεύσει τις προσπάθειες του στις 13.1 ανά παιχνίδι, σχεδόν τρεις παραπάνω από τον Βεζένκοφ και σχεδόν διπλάσιες από τον Φουρνιέ.

Ο προπονητής του Ολυμπιακού, προκειμένου να τους έχει όλους στο παρκέ, χρησιμοποιεί πεντάδες και με τους τρεις, πράγμα που δημιουργεί δυσλειτουργίες στο παιχνίδι της ομάδας του. Το μπάσκετ που παίζει ο Ντόρσεϊ, απέχει από αυτό που εκπροσωπεί ο κόουτς Μπαρτζώκας, όμως εφόσον είναι αποτελεσματικός, δεν μπορεί κανείς να του πει τίποτα. Μοιραία, πάνε πίσω κάποια άλλα παιδιά, όπως ο Πίτερς, ο Γουόρντ και ο Παπανικολάου, που όποτε κλήθηκαν να βοηθήσουν, το έκαναν.

Οι πεντάδες που χρησιμοποιούνται ως τώρα, έχουν μια σοβαρή ανισορροπία που φαίνεται όταν αλλάζουν. Ο Ολυμπιακός ξεκινάει με τους Γουόκαπ, Ντόρσεϊ, Φουρνιέ, Βεζένκοφ και Μιλουτίνοφ. Σταδιακά η δεύτερη πεντάδα που μπαίνει είναι με Λι (Νιλικίνα), Μακίσικ, Γουόρντ, Πίτερς και Χολ. Μόνο από τα ονόματα που απαρτίζουν κάθε πεντάδα, καταλαβαίνει κάποιος την διαφορά που υπάρχει σε άμυνα και επίθεση. Ο Ολυμπιακός έκανε καλά παιχνίδια, όταν ο Γουόρντ είχε μπει στην βασική πεντάδα, δίνοντας τα τρομερά 2-way χαρακτηριστικά του, ενώ ίσως ο Φουρνιέ, θα μπορούσε να είναι ο ηγέτης της δεύτερης πεντάδας για να έχει πιο εύκολο σκορ.

Φυσικά δεν ανακαλύψαμε την Αμερική, ο προπονητής του Ολυμπιακού τα ξέρει αυτά πολύ καλύτερα, όμως η διαχείριση που κάνει δεν τον δικαιώνει σε αρκετά ματς. Ειδικά ο τρόπος που χρησιμοποιεί τον Πίτερς είναι πέρα για πέρα άδικος. Ο Αμερικανός είναι ο καλύτερος σουτέρ της Ευρωλίγκας, όποτε παίζει δίνει πάντα το 100%, όμως ο χρόνος συμμετοχής του, είναι δυσανάλογα μικρός. Μπροστά του βέβαια έχει έναν πρώην MVP της λίγκας, όμως ο Σάσα δείχνει το τελευταίο διάστημα ότι δεν είναι καλά. Στο χθεσινό ματς, αν δεν ήταν ο Πίτερς, ο Ολυμπιακός θα είχε χάσει πολύ πιο εύκολα.

Τι έγινε στην τελευταία φάση

Ο Ολυμπιακός με την αντεπίθεση των τελευταίων λεπτών και τα ηρωικά καλάθια των Πίτερς-Ντόρσεϊ, έφτασε το ματς στο ένα σουτ. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας πήρε τάιμ-άουτ για να σχεδιάσει την επίθεση του Ολυμπιακού, που ήθελε τρίποντο και μάλιστα γρήγορο, με 13 δεύτερα στο ρολόι. Καταρχάς εδώ πρέπει να πούμε, ότι ο Ολυμπιακός είναι η πέμπτη καλύτερη ομάδα σε After Time Out plays στην ευρωλίγκα, πράγμα που δείχνει ότι έχει επιλογές σε τέτοιες καταστάσεις.

Το play που έφτιαξε ο προπονητής του Ολυμπιακού, ήταν να πάρει ο Βεζένκοφ ένα σκριν κάτω από την μπασκέτα από τον Ντόρσεϊ και στην συνέχεια ο Αμερικανός να πάρει ακόμα ένα από τον Πίτερς και να βγει στην κορυφή, όπως φαίνεται στο βίντεο.

via Imgflip

Εδώ έχουν συμβεί δύο πράγματα, που αξίζουν αναφοράς. Πρώτον το σκριν που κάνει ο Ντόρσεϊ, είναι στα όρια του κάνω δεν κάνω σκριν, με τον Ρίτσι να το σπάει για πλάκα και να μένει μπροστά στον Βεζένκοφ. Στο σκριν πάνω στον Ντόρσεϊ, οι Ιταλοί κάνουν αλλαγή και δεν επιτρέπουν την πάσα, με αποτέλεσμα ο Γουόκαπ να κινδυνεύει να μείνει με την μπάλα στα χέρια. Εκεί ο Βεζένκοφ ξεμαρκάρεται από τον Ρίτσι και εκτελεί ένα πολύ δύσκολο off balance σουτ, με φορά προς τα πίσω.

Ακόμα και για τον Σάσα, αυτό ήταν ένα πολύ δύσκολο σουτ, σε ένα βράδυ που ήταν πολύ άστοχος. Το ερώτημα είναι, αν σε τέτοιες περιπτώσεις πας με τον μέγκα σταρ σου, ή δίνεις το σουτ, σε αυτούς που όλο το ματς πετούν βότσαλα στον ωκεανό, όπως έκαναν ο Πίτερς και ο Ντόρσεϊ. Σε αυτές τις περιπτώσεις μάλλον κρίνουμε εκ του αποτελέσματος και αυτό δεν ήταν το επιθυμητό για τον Ολυμπιακό. Άλλοι προτιμούν να πάνε με το «hot hand», αλλά ό,τι έγινε, έγινε.

Πρωτότυπο άρθρο