Από sdna.gr
Μπορεί να έχει βρει στην επιφάνεια τους τελευταίους μήνες το «Θα πάμε κόντρα και όπου βγει» και η κομματάρα της Άννας Βίσση να μοιάζει πως ταιριάζει… γάντι στην ομάδα του «τριφυλλιού», όμως για να είμαστε 100% δίκαιοι από χθες το βράδυ ο Παναθηναϊκός μοιάζει και πάλι «Σαν Ηφαίστειο που ξυπνά» και η φωνή της Άλκηστις Πρωτοψάλτη έχει αρχίσει και πάλι να ηχεί μελωδικά στα αυτιά όλων των Παναθηναϊκών.
Όχι, δεν άλλαξαν πολλά στην κατάσταση του Παναθηναϊκού. Οι «πράσινοι» πήραν το ματς κόντρα στην εξαιρετική Ζαλγκίρις, παρουσιάζοντας και πάλι τα γνωστά προβλήματά τους, παίζοντας και πάλι με τη… φωτιά στο τέλος της αναμέτρησης, αλλά στο τέλος της ημέρας πέτυχαν τον στόχο τους. Πήραν την νίκη που ήταν… μονόδρομος και ξεκίνησαν την προσπάθειά τους για το πολυπόθητο σερί που θέλουν ν «χτίσουν» προκειμένου να κάνουν την ανατροπή στην κατάταξη της EuroLeague.
Η αλήθεια, όμως, είναι ότι από τη στιγμή που η ομάδα του Εργκίν Αταμάν πήρε την νίκη η αναμέτρηση πέρασε σε δεύτερη και σε τρίτη μοίρα. Γιατί αυτό που είχε χθες το βράδυ ακόμα μεγαλύτερη σημασία για την οικογένεια του Παναθηναϊκού ήταν η επιστροφή του Ματίας Λεσόρ. Ο Γάλλος σέντερ μετά από σχεδόν ενάμιση χρόνο αποχής από την αγωνιστική δράση επέστρεψε πιο… τρελός από ποτέ. Επέστρεψε αποφασισμένος να κάνει τη διαφορά. Επέστρεψε σαν να μην έλειψε μια μέρα.
Η τρέλα, το πάθος, η σπίθα στα μάτια του ήταν όλα εμφανή από την πρώτη στιγμή που έκανε την εμφάνισή του στο glass floor του T-Center. Στην παρουσίαση των ομάδων το γήπεδο σείστηκε και στο άκουσμα των πεντάδων ο κόσμος, με πρώτους και καλύτερους τους γονείς του, τη γυναίκα του και τον πιτσιρικά του, παραληρούσαν. Ο Λεσόρ όχι μόνο ήταν στην δωδεκάδα, ήταν και στην πεντάδα. Όχι μόνο ήταν στην πεντάδα αλλά πήρε και το τζάμπολ. Όχι μόνο πήρε το τζάμπολ αλλά πήρε και την πρώτη επίθεση, την τελείωσε, πέτυχε το πρώτο καλάθι και το πανηγύρισε όσο κανένα άλλο. Και το άξιζε και με το παραπάνω.
Ο Λεσόρ, λοιπόν, είναι και πάλι εδώ. Η επιστροφή του έγινε με εντυπωσιακό και δυναμικό τρόπο, αλλά θα γίνει σταδιακά. Λίγο-λίγο, προσεκτικά-προσεκτικά. Ο σέντερ του «τριφυλλιού» μοιάζει να είναι αυτό που έλειπε από την ομάδα. Ο παίκτης που ήρθε να «κολλήσει» τους υπόλοιπους. Ο Αταμάν πλέον πάει με… συνταγή 2024. Σλούκας, Ναν, Γκραντ, Χουάντσο, Λεσόρ και έχει μαζί του και τους Όσμαν, Χέιζ-Ντέιβις, Χολμς, Φαρίντ και ότι καλύτερο υπάρχει στην ελληνική αγορά.
Χθες το βράδυ στο ΟΑΚΑ ήταν ξεκάθαρο ότι η ψυχολογία αλλάζει. Ακόμα και στις δύσκολες στιγμές του παιχνιδιού η αύρα του κόσμου, αλλά και η ίδια η ομάδα έβγαζε απόλυτη σιγουριά. Ο δρόμος για τους «πράσινους», όμως, είναι ακόμα δύσκολος. Τα παιχνίδια που έχει μπροστά της η ομάδα μπορεί να μοιάζουν… βατά, αλλά δεν είναι. Βατά μόνο ο Παναθηναϊκός μπορεί να τα κάνει.
ΥΓ1: Αυτές οι βραδιές είναι που έχουν λείψει από τον σύλλογο. Αυτές οι βραδιές είναι που γαλουχήσει γενιές και γενιές Παναθηναϊκών. Οι βραδιές που ξεκινάνε από τα μεσημέρια στο Μαρούσι. Από το κλειστό στο ανοιχτό, ή από το ανοιχτό στο κλειστό. Με τον κόσμο να συρρέει από παντού, με τον κόσμο να είναι περήφανος που είναι Παναθηναϊκός. Και την επόμενη ημέρα όλη η Ευρώπη να μιλάει για τον ευρωπαϊκό Παναθηναϊκό.
ΥΓ2: Κρίμα να χαλιόμαστε τέτοιες μέρες αλλά ίσως αυτές τις ημέρες αξίζει περισσότερο. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να ήταν επιβλητικός χθες, στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα με τη Ζαλγκίρις, μπορεί να κέρδισε «καθαρά» και δίκαια, αλλά αυτό με τη διαιτησία πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει. Μπορεί το ρόστερ του «τριφυλλιού» όταν θα είναι 100% στα καλά του να κερδίζει και τις διαιτησίες, αλλά αυτό δεν είναι φυσιολογικό και δεν πρέπει να συνεχίσει να συμβαίνει.
ΥΓ3: Απίστευτο αυτό που έγινε στο Μονακό. Εξωπραγματικό. Μια διαλυμένη ομάδα κέρδισε τον Ολυμπιακό. Μια ομάδα παρατημένη, χωρίς προπονητή, που με το ζόρι μάζεψε 9 παίκτες κέρδισε τους «ερυθρόλευκους». Με τον Μάικ Τζέιμς να πηγαίνει στο γήπεδο μισή ώρα πριν το ματς, να μην ξεκαθαρίζει αν θα παίξει ή όχι. Και τελικά ο Ολυμπιακός να χάνει. Περίεργα πράγματα!
ΥΓ4: Φοβερό σκηνικό στο Μονακό με το επιθετικό που χρεώνεται ο Μιλουτίνοφ και ο Γιαβόρ με το έτσι θέλω το παίρνει πίσω.