Ο Παναθηναϊκός κέρδισε σχετικά εύκολα την Μονακό, των εννιά παικτών, παίζοντας κατά διαστήματα καλό μπάσκετ. Για ακόμα ένα παιχνίδι, οι πράσινοι, μπορεί να μην είχαν διάρκεια σε μια σταθερά καλή απόδοση, αλλά ήταν σοβαροί και μέσα στο παιχνίδι. Οι Γάλλοι είναι μια ομάδα που ναι μεν έχει προβλήματα, αλλά παίζει απελευθερωμένα, οι παίκτες της το διασκεδάζουν μέσα στο παρκέ και μην ξεχνάμε ότι οι πλειοψηφία αυτών είναι παικταράδες και παίζουν για τα επόμενα συμβόλαια τους.

Επένδυσε στο βάθος και την ποιότητα

Ήταν δεδομένο λοιπόν, ότι οι Μονεγάσκοι με τόσο κοντό ροτέισον, σε κάποιο σημείο του αγώνα, θα αρχίζαν να χάνουν την ενέργεια τους, θα κουραζόντουσαν και θα φαίνονταν οι ελλείψεις που έχουν. Ο κόουτς Άταμαν, επένδυσε πολύ σωστά στο βάθος του ρόστερ του, αφού σταδιακά, χρησιμοποίησε 10 από τους δώδεκα παίκτες που είχε, όχι όπως το κάνει σε άλλα παιχνίδια, που μπαίνει ένας παίκτης για δύο κατοχές και βγαίνει. Εννιά παίκτες έπαιξαν από 10 λεπτά και πάνω, ενώ ο Τολιόπουλος, μπήκε στο παρκέ με την ελευθερία να πάρει προσπάθειες, έφερε instant scoring από τον πάγκο και επέστρεψε εκεί μετά από ένα πεντάλεπτο, γιατί η αλήθεια είναι ότι μαζί με τον Σλούκα, ήταν λίγο ευάλωτη πεντάδα.

Το δεύτερο δεκάλεπτο, θα πρέπει να είναι οδηγός για την συνέχεια, αφού είναι η μόνη περίοδος στον αγώνα, που οι πράσινοι, ήταν καλοί και στις δύο μεριές του παρκέ. Ένταση στην άμυνα, καλές αλληλοκαλύψεις και σωστές επιθέσεις. Μπορεί να ξεκίνησε λίγο άστοχος από το τρίποντο και για αυτό δεν μπορούσε να ξεφύγει πιο  νωρίς, αλλά με την είσοδο του Γκριγκόνις και με τα σουτ που μπήκαν, σκόραρε 37 πόντους και ξέφυγε στο σκορ.

Για μια ακόμα φορά, είδαμε πολύ ενδιαφέροντα σχήματα από τον κόουτς Αταμάν, με Χουάντσο και Χέις-Ντέιβις στην ρακέτα, σε ένα σχήμα που μοιάζει να αποτελεί το δυνατό όπλο του Παναθηναϊκού και θα το δούμε και σε περισσότερα παιχνίδια, σε κρίσιμες στιγμές. Η παρουσία του πρώην Αμερικανού ΝΒΑερ, είναι αυτή που πλέον ξεκλειδώνει κάθε σχήμα που έχει στο μυαλό του ο προπονητής του Παναθηναϊκού. Ό,τι πεντάδα και να σκεφτεί κάποιος, ο NHD μπορεί να την κάνει να λειτουργήσει και αυτό είναι μια τεράστια πολυτέλεια μπαίνοντας στην τελική ευθεία.

Το 2-way παιχνίδι του Αμερικανού, που μπορεί να παίξει σε τρεις θέσεις χωρίς να εμφανίζεται κάποιο πρόβλημα κάπου, είναι ένα ατού, που θα το εκμεταλλευτεί ο Παναθηναϊκός. Όσο και ο ίδιος μπαίνει περισσότερο στο κλίμα της ομάδας, τόσο καλύτερος θα γίνεται και ο ίδιος. Την ίδια ώρα, η παρουσία του, έχει αναγεννήσει τον Χουάντσο, που από εκεί που έπρεπε να τα κάνει όλα για όλους για 35+ λεπτά, τώρα μπορεί με καθαρό μυαλό, να κάνει αυτά που ξέρει καλύτερα στον ελίτ βαθμό που ξέρει.

Το θετικό και το αρνητικό

Πέρα από την εικόνα των πρασίνων που δείχνουν πλέον να έχουν σοβαρέψει και να μην αντιμετωπίζουν τα παιχνίδια με λάθος νοοτροπία, υπάρχει κάτι πολύ θετικό και κάτι πολύ αρνητικό. Από τότε που μπήκε ο Χέις-Ντέιβις στην ομάδα, σε αυτά τα έξι παιχνίδια Ευρωλίγκας, ο Παναθηναϊκός έχει εκτοξεύσει την επιθετική του συγκομιδή, όντας η πρώτη επίθεση στην Ευρωλίγκα σε αυτό το διάστημα με όρους 100 κατοχών. Το πρόβλημα είναι, ότι στο ίδιο διάστημα, οι πράσινοι είναι η τρίτη χειρότερη άμυνα της λίγκας, πράγμα που δείχνει μια τρομερή ανισορροπία. Αυτό που έχουμε μέσα στα παιχνίδια, είναι ότι ο παναθηναϊκός μπορεί να παίζει καλή άμυνα για κάποια συγκεκριμένα διαστήματα, αλλά όχι σε διάρκεια και όχι με συνέπεια. Για παράδειγμα, απέναντι στην Μονακό, δέχτηκε 35 πόντους στο ημίχρονο αλλά στην τελευταία περίοδο οι Γάλλοι σκόραραν επίσης 35 και συνολικά 62 στο δεύτερο μέρος.

Αυτά είναι πολύ μεγάλα νούμερα, για ομάδα που θέλει να πάει στο Φάιναλ-4, καθώς απέναντι σε πιο εξελιγμένες τακτικά άμυνες, μπορεί κάποιο βράδυ να μην σκοράρει 100 πόντους, όπως στα τελευταία δύο παιχνίδια. Τα καλά του διαστήματα σε αυτό το κομμάτι θα πρέπει να μεγαλώσουν και να βρει τις καλές πεντάδες σε άμυνα και επίθεση. Ο Λεσόρ είναι ένα κλειδί, σε αυτή την διαδικασία, αφού ο Γάλλος, μπορεί να έχει επιστρέψει χωρίς προβλήματα, αλλά ακόμα δεν είναι σε καλό επίπεδο στο πίσω κομμάτι του παρκέ.

Ξεκινάει πάντα καλά, αλλά όσο περνούν τα λεπτά, μοιάζει να χάνει τις ανάσες του και να είναι λίγο πιο αργός, κάτι που βέβαια είναι φυσιολογικό. Σε 20-25 μέρες που θα μπορεί και εκείνος να είναι σταθερός, θα πρέπει ο Παναθηναϊκός να μπορέσει να γίνει όσο πιο 2-way oμάδα γίνεται, αφού αυτό το στοιχείο του έδωσε και την Ευρωλίγκα πριν δύο χρόνια.

Πρωτότυπο άρθρο