Από sdna.gr
Ο Παναθηναϊκός το έκανε και αυτό. Αλλά δυστυχώς αυτή η ατάκα, αυτή τη φορά, έχει αρνητική χροιά. Οι «πράσινοι» έδιναν έναν από τους μεγαλύτερους αγώνες της χρονιάς κόντρα σε μια πολύ καλή ομάδα η οποία όχι μόνο είχε χάσει το πλεονέκτημα της έδρας, αλλά της το είχαν «κλέψει» οι 6.000 φίλοι του «τριφυλλιού» που είχαν κάνει… κατάληψη στο κλειστό της Σόφιας. Την ίδια ώρα η ομάδα του Εργκίν Αταμάν «έτρεχε» ένα πολύ δυνατό νικηφόρο σερί 4 αγώνων, ενώ μέσα στο παιχνίδι για τρία δεκάλεπτα είχε τον απόλυτο έλεγχο. Μάλιστα λίγο πριν το τέλος της τρίτης περιόδου είχε φτάσει στο σημείο να προηγείται με 12 πόντους, με τον Αταμάν να είναι η αλήθεια πως είχε προετοιμάσει την ομάδα του με εξαιρετικό τρόπο. Και πνευματικά και αγωνιστικά. Και «ΑΝ» ο Παναθηναϊκός συνέχιζε έτσι, τότε θα κάναμε άλλη κουβέντα.
Όμως με τα «ΑΝ» δεν γίνεται κουβέντα, δεν γράφεται ιστορία. Ιστορία γράφουν οι πρωταγωνιστές.
Και όπως ο Εργκίν Αταμάν έχει όλα τα credits για την εικόνα της ομάδας στα τρία πρώτα δεκάλεπτα, έτσι και έχει μεγάλη ευθύνη για τις επιλογές του τελευταίου δεκαλέπτου. Εκεί όπου ο Παναθηναϊκός έδειξε να… λυγίζει και μόνο στην ιδέα της αντεπίθεσης των Ισραηλινών. Από το τρίποντο του Μπλέικνει που άλλαξε το momentum, μέχρι τα αμυντικά θέματα που άργησαν να βρουν λύσεις, αλλά και την επιμονή του να μην ξεκολλάει η μπάλα από τα χέρια του Ναν. Το τελευταίο βέβαια και εξήγηση έχει και δεν πρέπει να μας προκαλεί απορίες. Ο Αταμάν έχει αποδείξει ότι είναι ένας προπονητής ο οποίος έχει μάθει να «ζει» και να «πεθαίνει» με το αστέρι του. Και αυτό έκανε χθες, με τον Ναν όμως να είναι άστοχος. Όπως και ο Όσμαν, όπως και ο Χέιζ-Ντέιβις. Βέβαια, δεν μπορούμε να προσπεράσουμε το γεγονός ότι ο Σλούκας ήταν σε καταπληκτικό βράδυ, ο Χουάντσο το ίδιο…Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι ότι το black out του Παναθηναϊκού στην τελευταία περίοδο ξεκίνησε από τον πάγκο. Και πέρασε και στο παρκέ, με τους «πράσινους» να μη μπορούν απλώς να κάνουν διαχείριση του προβαδίσματός τους.
Ο Παναθηναϊκός, όμως, ακόμα δεν έχει πεθάνει. Και ας τον θεωρούν κάποιοι ξεγραμμένο. Και άλλες φορές έχει γίνει αυτό στο παρελθόν και οι «πράσινοι» έχουν δώσει απαντήσεις. Αυτό καλούνται να κάνουν και τώρα. Όμως ο Αταμάν οφείλει να κρατήσει την ομάδα όρθια. Να μη χάσει την ψυχολογία της, να μη χάσει την αυτοπεποίθησή της και την πίστη της στις δυνατότητές της. Γιατί αν ο Παναθηναϊκός πάει στην Ισπανία για τη Μεγάλη Εβδομάδα χωρίς όλα τα παραπάνω τότε η Μεγάλη Εβδομάδα του Παναθηναϊκού θα έχει «Σταύρωση», αλλά δε θα έχει «Ανάσταση».
ΥΓ1: Αυτό που γίνεται με τον κόσμο του Παναθηναϊκού μοιάζει ανεξήγητο. Πραγματικά. Πάνω από 6.000 κόσμου βρέθηκαν χθες στη Σόφια για να συμπαρασταθούν στην ομάδα του «τριφυλλιού». Απίθανα πράγματα. Απίθανα ακόμα και γι αυτόν τον κόσμο που έχει κάνει τα πάντα για να βοηθήσει την ομάδα. Όχι μόνο φέτος. Διαχρονικά. Το ένα sold out μετά το άλλο, τα διαρκείας εξαφανίστηκαν σε χρόνο ρεκόρ και χιλιάδες οπαδοί σε ματς σε όλη την Ευρώπη. Υπόκλιση, respect, chapeau και όπως αλλιώς θέλετε πείτε το.
ΥΓ2: Η συγγνώμη του Δημήτρη Γιαννακόπουλου προς τον κόσμο της ομάδας «μιλάει» από μόνη της. Και έστω και την τελευταία στιγμή πρέπει να λειτουργήσει ως παράδειγμα για αρκετούς.
ΥΓ3: Δεδομένα ο Παναθηναϊκός είναι επηρεασμένος από την απουσία του Γκραντ. Άπαντες γνωρίζουν τι είναι ο Αμερικανός παίκτης για την ομάδα και τι προσφέρει στο σύνολο. Όμως η απουσία του δε μπορεί να εκληφθεί ως δικαιολογία της ήττας, όταν στο τέλος της τρίτης περιόδου έχει φτάσει να προηγείσαι με 12 πόντους.
ΥΓ4: Το κεφάλι επιτρεπόταν να παραμείνει κάτω μέχρι την επιστροφή της ομάδας από τη Σόφια τις πρώτες πρωινές ώρες. Πλέον, όχι.
ΥΓ5: Κάτι άσχετο με τα μπασκετικά, αλλά δε γίνεται να μην το αναφέρουμε. Αυτό που έχουν κάνει φέτος ο Ανδρεόπουλος και τα «παιδιά» του δεν έχει προηγούμενο.