Η μπασκετική ιστορία γράφεται με νίκες, τρόπαια, θριάμβους, προσωπικότητες. Όχι με καταγγελίες, δικαστήρια, γραφικά ποσταρίσματα σε επίσημους λογαριασμούς ΚΑΕ. Ίσως εκεί να κρύβεται και η πραγματικότητα για το που βρίσκεται ο Παναθηναϊκός στο άθλημα και που ο Ολυμπιακός. Ακόμη κι όταν ο ένας φαινομενικά σε δύσκολη στιγμή, ενώ ο άλλος στη σιγουριά πως φέτος δεν υπάρχει περίπτωση να χάσει. 

Μέσα σε μια μέρα, είδαμε τους δύο διαφορετικούς κόσμους των συλλόγων. Παρά την συνολική επικοινωνιακή πολιτική που έχει δημιουργήσει μια εικόνα μονόπλευρων εντάσεων, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Διόλου τυχαίο πως και επικοινωνιακά, οι «ερυθρόλευκοι» έχουν στηρίξει όλη την ύπαρξή τους. 

Από τη μία ο Παναθηναϊκός μία μέρα μετά από ήττα που πίκρανε, προβλημάτισε και βάζει σε σοβαρούς μπελάδες τους «πράσινους». Από την άλλη ο Ολυμπιακός που οδεύει για πρωτιά ενώ έχει σχεδόν καπαρωμένο το πλεονέκτημα. 

Κι όμως, το στοιχείο της συσπείρωσης δείχνει τη διαφορετική νοοτροπία. Οι «πράσινοι» των αγωνιστικών και βαθμολογικών δυσκολιών, έκαναν sold out 15.000 διαρκείας μέσα σε λίγες μέρες. Είχαν 6.000 κόσμο στη Σόφια. Έχουν κάνει sold out σχεδόν σε κάθε εντός έδρας ματς της Euroleague, ενώ στο πρωτάθλημα μαζεύεται χιλιάδες κόσμου σε ματς μη εμπορικά. 

Από την άλλη στον Ολυμπιακό η συσπείρωση δεν σχετίζεται με τα αποτελέσματα όσο με τις εντάσεις. Την τοξικότητα. Την παραγωγή μίσους προς τον αντίπαλο και προσωπικά τον Γιαννακόπουλο. Καθόλου τυχαίο πως τον βρίζουν σε όλα τα αθλήματα που παίζει ο Ολυμπιακός, μέχρι και σε αγώνες Youth League. 

Οι ΚΑΕ των Αγγελόπουλων, είναι προφανές πως έχει ποντάρει τα πάντα σε αυτή τη λογική. Διαρκώς παλεύουν να κρατήσουν την ένταση στα ύψη. Όταν το ενδιαφέρον στρέφεται αλλού, βγάζουν απ’ το συρτάρι… καταγγελία. Την προσωπική τους διαφορά με τον ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Παναθηναϊκός, την μεταφέρουν στην ομάδα τους. Για παράδειγμα το τελευταίο στόρι με το στρατό και η αναφορά στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Τη στιγμή που οι «πράσινοι» δεν έχουν προχωρήσει σε ανακοινώσεις που να αφορούν τα πρόσωπα των Αγγελόπουλων -βλέπε για παράδειγμα τα όσα είπε ο Γιαννακόπουλος για Χαλυβουργική και Εθνική τράπεζα- μέσω της ΚΑΕ. 

Ο Ολυμπιακός «διψάει» για ένταση, οργή, οπαδούς στα κάγκελα, γεμάτους μίσος. Έτσι ξέρει να τους συσπειρώνει. Σε αντίθεση με τον Παναθηναϊκό ο οποίος δεν προσπαθεί και η αγάπη του κόσμου κάνει τα… μαγικά της. 

Θεωρεί κανείς πως είναι τυχαία η μεταστροφή των Αγγελόπουλων; Από «καλά παιδιά» όπως τους έλεγαν και ήρεμους, έχουν μετατραπεί στην επιτομή της αναζήτησης τοξικότητας στο οτιδήποτε. «Χώθηκαν» μέχρι τα μπούνια στο παρασκήνιο, πήραν κρατικό χρήμα, «έχτισαν» μηχανές προπαγάνδας και «διψούν» για ένταση. 

Δεν είναι συμπτωματική η επιβράβευση του Μπαρτζώκαγια την οπαδική συμπεριφορά. Το θράσος αθλητών με χειρονομίες, μέχρι και προσβολή της ιστορίας για να κάνουν το «παιχνίδι» τους. Τα πάντα πηγάζουν απ’ την ιδιοκτησία. Έχει περαστεί πως ο Γιαννακόπουλος είναι ο… τρελός που διαρκώς έχει νεύρα και εντάσεις. Μόνο που η πράξη άλλα αποδεικνύει. Και μάλιστα όχι ως αυθόρμητη συμπεριφορά, αλλά στοχευμένη στάση. 

Διαφορετικά ο μπασκετικός Ολυμπιακός δεν μπορεί να πετύχει συσπείρωση. Μόνο αν εμφανίσει παντού έναν… μπαμπούλα Παναθηναϊκό, έναν Γιαννακόπουλο. Κάπως έτσι προκύπτουν οι καταγγελίες, οι αναρτήσεις των τελευταίων ημερών, οι συνεχόμενες συμπεριφορές. Καταστάσεις που το κράτος πριμοδοτεί όχι απλά με ατιμωρησία, αλλά και με μεγάλα οικονομικά οφέλη. Οπότε δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσουν.

Πρωτότυπο άρθρο