Από sdna.gr
Μέχρι να τελειώσει η εφετινή Ευρωλίγκα ο Παναθηναϊκός θα τρελάνει τον κόσμο του με τα "πάνω κάτω". Μόλις 6 βράδια πριν πήγε στη Σόφια με 6000 οπαδούς του στο γήπεδο και κατάφερε να χάσει από τα χέρια του τη νίκη, χειρότερα και από "βαλσαμωμένο πουλί". Ήταν "κατόρθωμα" εκείνη η ήττα. "Τελικός" που πετάχτηκε στα σκουπίδια δίχως λόγο και αιτία.
Λίγα 24ωρα αργότερα η ίδια ομάδα πήγε στη Βαρκελώνη για έναν ακόμη "τελικό". Απέναντι στη Μπαρτσελόνα την οποία στο σπίτι της είχε κερδίσει τελευταία φορά ο μέγας Διαμαντίδης, το μακρινό (πλέον) 2013. Περίμενες ότι ο Παναθηναϊκός θα το πάλευε, δεν ήξερες όμως αν θα "πουλούσε" ξανά τον ιδρώτα του στο παρκέ, ή...
Ε, αυτή τη φορά το "ή" έσκασε σα βόμβα στο "Παλάου Μπλαουγκράνα"! Ο Παναθηναϊκός ήταν υπερηχητικός. Η μπασκετική "ασάφεια" τούτη τη βραδιά καταγράφηκε από την ανάποδη. Και πλήρωσε τη νύφη η ομάδα του Τσάβι Πασκουάλ.
Θαρρώ πως παρακολουθήσαμε την κορυφαία παράσταση που έδωσε φέτος, έως τώρα, ο Παναθηναϊκός. Καλύτερη και από αυτή της Μαδρίτης πριν από μήνες. Μπάσκετ -ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!- βγαλμένο από την ποιοτική του κανονικότητα. Με σαρωτικό πρώτο ημίχρονο (στο +17), μάτι που γυάλιζε και οδήγησε τη διαφορά πάνω από 30 πόντους αλλά για μην... ξεχνιόμαστε με την "ασάφεια" να κάνει από την άλλη πλευρά ξανά την εμφάνισή της στο φινάλε και να επιτρέπει στη Μπαρτσελόνα να κλείσει τη διαφορά στο -14. Λογικό όμως το πάτημα του φρένου από τους παίκτες του Αταμάν καθώς την Πέμπτη υπάρχει "ο τελικός των τελικών της κανονικής διάρκειας" στη Βαλένθια. Κι αυτός ΠΡΕΠΕΙ να κερδηθεί για να οικοδομήσει μια στέρεη βάση από την οποία ο Επτάστερος μπορεί να βλέπει το F4 του ΟΑΚΑ. Συγνώμη: Ο ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ Επτάστερος εννοώ, όχι αυτός της Σόφιας.
Τούτη τη φορά οι παίκτες του Αταμάν πάτησαν παρκέ με το μέγιστο της αποφασιστικότητας και της προσήλωσης, κάτι προφανώς που πιστώνεται ΚΑΙ στον κόουτς. Σα να μην άκουγαν, σα να μην έβλεπαν τίποτα πέρα από τις γραμμές του γηπέδου. Λυσασμένοι πολεμιστές, με εγωισμό πληγωμένο από την αμφισβήτηση ήθελαν να "κραυγάσουν" ότι δεν θα παραδοθούν.
Μπορεί η επίθεση να έδωσε ρεσιτάλ έχοντας πολλούς πρωταγωνιστές, αλλά η άμυνα έχτισε τον θρίαμβο. Ακόμη και με το πόδι στο φρένο στο τελευταίο 5λεπτο, εκεί που η Μπαρτσελόνα βρήκε την ευκαιρία να μαζέψει τη συντριβή της, ο Παναθηναϊκός δέχτηκε μόλις 79 πόντους, ενώ ο μέσος όρος του ήταν 85. Η Μπάρτσα για 35 λεπτά έβλεπε το καλάθι... δαχτυλήθρα, καθώς υπήρχαν παντού "απαγορευτικά". Και η παρουσία του πληγωμένου Τζέριαντ Γκραντ στο παρκέ έδειξε από την αρχή την αποφασιστικότητα του οργανισμού: αυτό το παιχνίδι έπρεπε πάση θυσία να "σαλπίσει" αντεπίθεση.
Ο Παναθηναϊκός είχε πολλούς πρωταγωνιστές, όπως ΠΡΕΠΕΙ να έχει ομάδα της δικής του αξίας και κλάσης: Οσμάν, Χουάντσο, Λεσόρ, Χέις Ντέιβις, Ναν. Ο Τούρκος έκανε φοβερό παιχνίδι.
Επιτρέψτε μου ξεχωριστή αναφορά στον Κώστα Σλούκα: κομπιούτερ. Ο άνθρωπος είναι μια κατηγορία μόνος του. Γεννημένος γουίνερ. Σα να φωνάζει σε όλους "Δεν θα ανεχθώ να διεξαχθεί F4 στο ΟΑΚΑ χωρίς τον Παναθηναϊκό". Αυτός δεν καταλαβαίνει από "ασάφειες". Το έκανε... σαφέστατο!
ΥΓ: Ακόμα μία εμφάνιση ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ στη Βαλένθια χρειάζεται ο Παναθηναϊκός. "Ένα ακόμη" όπως έλεγε την πρώτη του σεζόν στον Επτάστερο ο Εργκίν Αταμάν...