Από sdna.gr
Αφού γράφω πριν το ΑΕΚ-Ράγιο, δεν ξέρω αν ήταν σημάδι, αν έφερε γούρι, αν ήταν μήνυμα η χθεσινή ΤΕΡΑΣΤΙΑ νίκη - πρόκριση της Βασίλισσας ή αν η ομάδα του Σάκοτα θα είναι η μόνη που θα παίξει ημιτελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης στις 7 Μαΐου, την ίδια μέρα είναι και οι ημιτελικοί του conference league, όμως σε κάθε περίπτωση μας έφτιαξε το κέφι ενόψει της μεγάλης δοκιμασίας που μας περιμένει στην Αγιά Σοφιά.
Η ΑΕΚ είναι στο Final 4 λοιπόν. Από τον πιο δύσκολο δρόμο που θα μπορούσε. Με την κλήρωση να της φέρνει αντίπαλο το φαβορί της διοργάνωσης που λόγω… βλακείας βγήκε δεύτερη στον δικό της όμιλο. Η ΑΕΚ ήταν πρώτη και αήττητη στον δικό της όμως όλοι είπαμε πως ήμασταν άτυχοι. Τελικά άτυχη αποδείχτηκε η Μπανταλόνα και οι οπαδοί της που είχαν σπεύσει να αγοράσουν εισιτήρια για το Final 4 στο γήπεδο τους και τώρα ψάχνουν να τα πουλήσουν σε τιμή ευκαιρίας. Οι δικοί μας θα είναι σίγουρα από τους καλύτερους πελάτες. Ο τελικός όπως και στην Αθήνα θα είναι ο… ημιτελικός. Η Μάλαγα ξανά μπροστά μας. Εχει ξαναγίνει με την Κιντερ, η δεύτερη ήταν σε τελικό και πήραμε την ρεβάνς και την κούπα! Πάμε να το ξανακάνουμε.
Οτι κι αν γίνει όμως στην όμορφη Μπανταλόνα ένα είναι το σίγουρο. Για άλλη μια φορά η συνταγή της επιτυχίας στη μπασκετική ΑΕΚ έχει τα ίδια υλικά. Μάκης Αγγελόπουλος- Ντράγκαν Σάκοτα. Πάντα θα έχουμε την απορία τι άλλο θα μπορούσε να έχει επιτευχθεί αν ο Μάκης άκουγε μόνο τον… εαυτό του και ο Ντράγκαν είχε τη δυνατότητα, γιατί την θέληση την είχε πάντα, να προσφέρει κι άλλα χρόνια στην ΑΕΚ. Ο χρόνος όμως δεν γυρίζει πίσω και δεν έχει νόημα να ασχολούμαστε τώρα.
Η ιστορία έγραψε, ο Ντράγκαν είναι ο μεγαλύτερος προπονητής μπάσκετ από τότε που ιδρύθηκε η ΑΕΚ, ο Μάκης δεν έδωσε απλά το φιλί της ζωής σε μια παρατημένη ένδοξη ομάδα που είχε φτάσει στον πάτο του βαρελιού και των εθνικών κατηγοριών αλλά μας δίνει χαρές που είχαμε ξεχάσει. Και έχουμε μέλλον μπροστά μας. Γιατί ο Μάκης Αγγελάπουλος ότι κι αν έχει γίνει αυτά τα 12 χρόνια ξέρουμε σίγουρα πως είναι δυο πράγματα. Survivor και οραματιστής. Μαζί με τον Ντράγκαν λοιπόν που είναι ο απόλυτος γνώστης και παράλληλα έχει ένα δέσιμο με την ΑΕΚ πολύ δύσκολο να εξηγηθεί στα χρόνια του επαγγελματικού αθλητισμού αλλά και με τον τρόπο που ουκ ολίγες φορές του φέρθηκε ο σύλλογος, ένα πράγμα μόνο πρέπει να απασχολεί όσους αγαπάμε την ΑΕΚ και μας ενδιαφέρει και το μπάσκετ. Να είναι αυτοί ΜΑΖΙ. Πάντα κάτι καλό γίνεται. Κι αν για ένα επιπλέον λόγο νιώθω ευτυχισμένος είναι που επιτέλους π μεγάλος Ντράγκαν παίρνει αυτό που πάντα άξιζε από τον λαό της ΑΕΚ. Σεβασμό και αγάπη!
Θα κλείσω με κάτι που έγραψα και στο Facebook. Σαν μια αφιέρωση του δικού μου μικρού κομματιού της άγριας χαράς που πήραμε το βράδυ της Τέταρτης. Και ραντεβού στην Μπανταλόνα…
Για τα παιδιά που πήγαν με πούλμαν στη Βαρκελώνη. Για τον Αρχηγό και τον Φαίδωνα που κράτησαν ζωντανή την Βασίλισσα όταν ήταν έκπτωτη. Για τα κεράκια με τον Αμερικανό στο Καλιμαρμαρο. Για τους Γιαννάκηδες, τον Χάρη και το άλλο παιδί. Για τον Ντράγκαν που έπεισε και τους άπιστους. Για τον survivor Μάκη! Ζήτω η ΑΕΚ μας!