Το ματς των play in με τη Μονακό, αποτέλεσε αιτία για μπόλικη συζήτηση. Κυρίως μεταξύ φιλάθλων/οπαδών για το στοιχείο που τους κάνει να ξεχωρίζουν: Τη συσπείρωση.

Είναι γνωστό πως όταν το ΟΑΚΑ ή Telekom Center Athens πλέον, μπαίνει σε… mode αγώνα post season, αλλάζουν τα πάντα. Ανέκαθεν ίσχυε αυτό. Έτσι μάλιστα απέκτησε και την τεράστια φήμη του. Ως «ζωντανό» κομμάτι του legacy του Παναθηναϊκού.

Ακόμη και τα τελευταία χρόνια με τις αλλαγές που έχουν γίνει στην «πράσινη» έδρα, τα δεδομένα ήταν ακριβώς αυτά: Το 2024 οι αναμετρήσεις κόντρα στην Μακάμπιέγιναν θέμα συζήτησης μέχρι και στο ΝΒΑ (με το περίφημο σχόλιο του Ντόντσιτς που έκανε… σημαία η Euroleague). Κόντρα στην Εφές το 2025 ήταν η πιο «καυτή» έδρα της Ευρώπης, ακόμη και στην προπόνηση πριν φύγει η ομάδα για την Κωνσταντινούπολη ενώ της είχε «σπάσει» η αντίπαλος το πλεονέκτημα.

Απέναντι στη Μονακό συντελέστηκε και φέτος το ίδιο φαινόμενο. Μια έδρα στην οποία έγινε ρεκόρ προσέλευσης στη regular season, μετατράπηκε σε «κολαστήριο» για την αντίπαλο. Γιατί; Μα ακριβώς επειδή το ίδιο το κλαμπ γνωρίζει πότε είναι η κατάλληλη ώρα. Η στιγμή που η συσπείρωση πρέπει να είναι επιπέδου πρωταθλητών Ευρώπης. Όποια κι αν είναι η αγωνιστική κατάληξη. Ο «τίτλος» στις εξέδρες δεν χάνεται.

Το στοιχείο αυτό, ενόχλησε αρκετούς εξωτερικούς παρατηρητές. Την στιγμή που η συζήτηση η οποία γινόταν σε σημείο προσβλητικό για τον κόσμο που πάει γήπεδο, περιστρεφόταν αναφορικά με το πόσο… φλώρεψε η «πράσινη» έδρα, ξαφνικά το αφήγημα άλλαξε. Φανερώνοντας και στοιχεία τρόμου. Ίσως γιατί θεωρούσαν πως χάθηκε η δυναμική που κάνει το Telekom Center Athens (ή ΟΑΚΑ παλιότερα). Διαπίστωση η οποία περισσότερο έμοιαζε με ευχή, παρά με γεγονός.

Ασταμάτητες, μαζικές, σχεδόν καθοδηγούμενες -θα έλεγε κάποιος πιο πονηρεμένος- αναφορές για το πόσο έντονη ήταν η ατμόσφαιρα στο παιχνίδι με τους Μονεγάσκους. Τα Ντεσιμπέλ ανέβηκαν, οι φωνές ακούστηκαν χιλιόμετρα μακριά καθώς φαίνεται. Και κάποιοι όντως «την άκουσαν».

Σε τέτοιο βαθμό που η αμηχανία βγήκε ως ξεκάθαρη ενόχληση. Χωρίς να κρύβεται. Με αναφορές αστείες, εκτός τόπου και χρόνου, χωρίς την παραμικρή βάση. Ειδικά στο σημείο πως υπήρχε κόσμος που φώναζε έντονα και ήταν όρθιος στις θέσεις πίσω απ’ τον πάγκο της Μονακό. Έκαναν οτιδήποτε κακό; Ενόχλησαν τους αντιπάλους; Σε καμία περίπτωση. Εκτός αν το επόμενο στάδιο εύνοιας που αναζητούν, είναι… τιμωρία έδρας επειδή ο κόσμος φωνάζει και κρατά κασκόλ. Πιθανό να γίνει κι αυτό κάποια στιγμή.

Έφτασαν στο σημείο κάποιοι να γράφουν ότι οι οργανωμένοι που μπήκαν εκεί έδιωξαν τους κατόχους διαρκείας. Θα ήταν αστείο αν δεν ήταν στημένοι όσοι το έγραψαν. Πολύ απλά γιατί δεν υπάρχουν διαρκείας εκεί, ούτε καν εισιτήρια. Προσκλήσεις σε χορηγούς δίνονται και η ΚΑΕ Παναθηναϊκός που έχει το «know how» όταν φτάνει η ώρα να κριθούν μάχες και κούπες, σωστά δεν έδωσε καμία πρόσκληση σε χορηγούς παρά μόνο εισιτήρια σε αυτούς που θέλησαν να βγάλουν τα λαρύγγια τους χωρίς να προχωρήσουν στο παραμικρό φαινόμενο βίας.

Ακόμη και μέσω ενόχλησης, είναι προφανές πως τρόμαξαν. Γιατί ο μπασκετικός Παναθηναϊκός έχει πάντα αυτό το… κακό συνήθειο. Όταν οι άλλοι θεωρούν πως κάτι έχει χαθεί, εμφανίζεται για να υπενθυμίσει πως οι καιροί αλλάζουν, όχι όμως τα στοιχεία που έκαναν αυτό το τμήμα το μακράν πιο επιτυχημένο της Ελλάδας πανευρωπαϊκά. Αγωνιστικά και μη…

Εκεί υπάρχει Γιαννακόπουλος βλέπετε και μαζί με όλη την ομάδα του, οι αντίπαλοι γνωρίζουν την κατάληξη που έχουν όλες οι μεγάλες μάχες.

Πρωτότυπο άρθρο