Αναλυτικά οι δηλώσεις του: 

Για τις εντυπώσεις του από το Πανελλήνιο νεανίδων: «Ήταν ένα απ’ τα καλύτερα πρωταθλήματα νεανίδων των τελευταίων 5-6 χρόνων, ίσως και το καλύτερο. Βασιζόμενο, βέβαια, στη γενικότερη εικόνα και από πλευράς συναγωνισμού των αγώνων και από πλευράς ικανότητας των αθλητριών, σε σχέση πάντα με τον τρόπο παιχνιδιού και τη φιλοσοφία για την οποία έχουμε δώσει οδηγίες σαν ΕΟΚ όσον αφορά τα playbooks και τις κατευθύνσεις. Είδαμε μια εικόνα που σε πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό “κολλούσε” σε όλο αυτό το κομμάτι. Αδιαμφισβήτητα υπήρξαν αγώνες που είχαν πάρα πολύ μεγάλο συναγωνισμό μέχρι την τελευταία στιγμή και ήταν ένα πάρα πολύ σημαντικό στοιχείο αυτό. Φυσικά, είδαμε και ένα γήπεδο με πάρα πολύ κόσμο, που παρακολούθησε το τουρνουά από κοντά και το ευχαριστήθηκε, όσον αφορά τις προσπάθειες των κοριτσιών της συγκεκριμένης ηλικίας. Ένα ακόμα πολύ σημαντικό κομμάτι είναι πως, παρ’ ότι τουρνουά νεανίδων, πάρα πολλά κορίτσια ήταν κορασίδες. Αυτό σημαίνει πως υπάρχει μια καλή “φουρνιά”».

Για τα στοιχεία που ξεχώρισε στο τουρνουά: «Στο αγωνιστικό επίπεδο, αυτό που είδαμε στο Πανελλήνιο και ταυτίζεται με την κατεύθυνση είναι ότι είδαμε τα κορίτσια να παίζουν πάρα πολύ επιθετική άμυνα, που είναι μια κατεύθυνση. Επίσης, υπήρχαν πάρα πολλά σουτ, που είναι μια δεύτερη κατεύθυνση. Όσον αφορά ένα κομμάτι στο οποίο το επίπεδο δεν είναι αυτό που θα θέλαμε και θα πρέπει να υπάρξει μεγάλη βελτίωση, είναι το αθλητικό. Εμείς στις ηλικίες αυτές, αλλά και τις μικρότερες, συγκρίνουμε εμάς με τις Ισπανίδες, τις Γαλλίδες, τις Πολωνές, τις Λετονές, έτσι ώστε να δούμε ποιες είναι οι διαφορές και να προσπαθήσουμε όσο γίνεται να “κλείσουμε την ψαλίδα”. Το αθλητικό κομμάτι έχει να κάνει με τη σωματοδομή, το καρδιοαναπνευστικό, τη γενικότερη ενδυνάμωση και τον τρόπο με τον οποίον ζεις σε έναν προγραμματισμό. Βλέπουμε συχνά κορίτσια ταλαντούχα τα οποία όταν πάνε να παίξουν σε ένα Πανευρωπαϊκό το πρόβλημα που υπάρχει είναι στον αθλητικό τομέα. Ωστόσο, είναι κάτι που βελτιώνεται και φτιάχνεται. Στο ψυχολογικό κομμάτι, αναμφισβήτητα έχουμε “ups-and-downs”, γιατί φυσικά μιλάμε για παιδιά 15-16 χρονών και είναι απόλυτα φυσιολογικό να υπάρχει μια μεταβολή. Αυτό που μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση με τα κορίτσια είναι πως, ενώ μπορεί να είναι ανταγωνιστικές κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, να είναι στις επαφές και όλα αυτά, η σύμπνοια που έχουν μεταξύ τους και ο τρόπος που επικοινωνούν η μία με την άλλη είναι φοβερός. Μπορούμε να δούμε σε πολλά παιχνίδια όταν μετά από ένα άστοχο σουτ ή ένα λάθος μιας παίκτριας οι αντίπαλες τής συμπαραστέκονται. Είναι κάτι απίστευτο, γιατί το συναίσθημα είναι πολύ πιο έντονο. Επειδή, όμως, είναι και πιο έντονο, φυσικά τα “ups-and-downs” είναι πολύ περισσότερα. Θεωρώ ότι το κομμάτι της επαφής μπορεί να έχει μια διαφορετικότητα σε αγόρια και κορίτσια. Ωστόσο, στα κορίτσια, απ’ τη στιγμή που το περιβάλλον της ομάδας είναι ειλικρινές και δεν τις αντιμετωπίζει σαν αδύναμες, δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα να ακολουθήσουν οποιαδήποτε μορφή πίεσης. Όπως πολλές φορές έχω πει, η διαφορά μεταξύ του μπάσκετ ανδρών με των γυναικών είναι πως οι άνδρες πάιζουν πάνω απ’ τη στεφάνη, ενώ οι γυναίκες κάτω απ’ αυτήν. Όλα τα άλλα είναι ίδια».

Για τα κορμιά και τα ύψη στο τουρνουά: «Υπάρχει ένα πρόβλημα όσον αφορά τη σωματοδμή, σε πανελλαδικό επίπεδο. Έχουμε πάρα πολλές μπασκετικά κοντές και έλλειψη σε κάποια ψηλότερα κορμιά. Οπότε γίνεται μια προσαρμογή σχετικά με την τακτική, γιατί το ίδιο το μπάσκετ μπορεί να σου δώσει πάρα πολλές λύσεις και θα είσαι αναγκασμένος να προσαρμοστείς σε σχέση με το υλικό που έχεις».

Για το ότι σε αυτό το τουρνουά οι γεννημένες του 2008, δηλαδή που βρίσκονται στη δεύτερη ηλικία των νεανίδων, ήταν πολύ λιγότερες από εκείνες του 2009 και μετά: «Δεν είναι το καλύτερο αυτό βέβαια, από άποψης του όγκου των αθλητριών που ασχολούνται με το άθλημα. Εγώ προσωπικά θα προτιμούσα να είχε περισσότερα του 2008 και λιγότερα μικρότερης ηλικίας, τα οποία αντίστοιχα θα συμμετέχουν στο Πανελλήνιο κορασίδων. Λόγω του μειωμένου αριθμού κοριτσιών που ασχολούνται, πάρα πολλές φορές οι ομάδες αναγκάζονται να χρησιμοποιούν κορίτσια μικρότερων ηλικιών. Η δική μας κατεύθυνση είναι πως θα πρέπει μόνο σε δύο διοργανώσεις να παίζουν και όχι σε τρεις. Βλέπουμε πολλά κορίτσια να παίζουν στις κορασίδες, στις νεάνιδες και στις γυναίκες, που αυτό βέβαια έχει να κάνει με ανατροπή σχετικά με το προπονητικό κομμάτι και τη γενικότερη κατεύθυνση, επειδή δεν έχουμε πάρα πολλά κορίτσια. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει μια κούραση στα κορίτσια, καθώς και έλλειψη προπονήσεων. Έχουμε αρχίσει πια, τουλάχιστον σε μεγάλες Ενώσεις, που οι ομάδες είναι περισσότερος και ο αριθμός κοριτσιών μεγαλύτερος, να έχουμε μια πολύ μεγάλη επαφή με τους προπονητές και τις ομάδες σχετικά με την κατεύθυνση που δίνουμε για τα δύο παιχνίδια. Μην ξεχνάμε πως για να παίζει ένα κορίτσι σε τόσες ηλικιακές κατηγορίες σημαίνει ότι έχει κάποια ικανότητα. Αυτό το κορίτσι αν παίζει σε τόσες πολλές κατηγορίες, συν τα κλιμάκια και τη συμμετοχή στις μεικτές, δημιουργείται μετά ένας πολύ μεγάλος αριθμός αγώνων που δε θα θέλαμε να είναι τόσο μεγάλος. Θα θέλαμε να είναι τέτοιος ώστε να υπάρχει μια ισορροπία».

Για την εξέλιξη των κοριτσιών: «Πρέπει οπωσδήποτε να αναφέρουμε ένα βασικό κομμάτι. Η εξέλιξη των κοριτσιών γίνεται στις ομάδες τους, όχι στις Εθνικές. Εμείς σαν πρόγραμμα, το οποίο έχει αναπτυχθεί πάρα πολύ την τελευταία διετία-τριετία σε σχέση με την αύξηση των resources που υπάρχουν αυτήν τη στιγμή, προσπαθούμε να επιδράσουμε πάνω στα κορίτσια των ηλικιών από 13 έως 16 ετών, που είναι βασικές ηλικίες τις οποίες μπορείς να επηρεάσεις. Επειδή σ’ εμάς μπορεί ένα κορίτσι να κάνει μία προπόνηση τη βδομάδα, αλλά με την ομάδα του κάνει 4-5 προπονήσεις, το επόμενο κομμάτι που έχουμε φτάσει σε πολύ καλό επίπεδο είναι η εμπλοκή των προπονητών των ομάδων των επιλεγμένων ειδικά κοριτσιών μέσα στο γενικότερο πρόγραμμα. Αυτό γίνεται με μια πάρα πολύ μεγάλη επαφή που έχουμε. Δίνουμε και παίρνουμε feedback από εκείνους σε σχέση με τις ιδιαιτερότητες που έχουν τα κορίτσια. Έχουμε ξεκινήσει να φτάνουμε σε ένα πολύ καλό επίπεδο μιας πολύ καλής συνεργασίας. Το σημαντικότερο κομμάτι είναι η εμπλοκή των προπονητών των ομάδων, σε συνεργασία με τους ομοσπονδιακούς προπονητές, έτσι ώστε να υπάρχει μια κοινή γραμμή και φυσικά, από πλευράς της ΕΟΚ, οποιαδήποτε βοήθεια».

Για το αν αυτό που είδαμε στους Αγίους Θεοδώρους ήταν ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του τι μπορούμε να δούμε το καλοκαίρι από την Εθνική Νεανίδων: «Ήταν, ναι. Υπάρχουν, όμως, κι άλλες κοπέλες που δε συμμετείχαν επειδή και οι ομάδες τους δε συμμετείχαν. Υπάρχουν αθλήτριες που μπορούν να έχουν μια ουσιαστική προσφορά. Μην ξεχνάμε πως 1-3 Μαΐου έχουμε τριήμερο στο Λουτράκι με νεάνιδες και νέες γυναίκες. Έχουμε και κορίτσια, όσον αφορά τουλάχιστον τη μεγαλύτερη ηλικία, που αγωνίζονται στις ΗΠΑ. Βάσει της πληροφόρησης που έχω, οι περισσότερες θα έχουν συμμετοχή στην προετοιμασία. Στο φετινό πανελλήνιο πρωτάθλημα νεανίδων, οι δύο από τις πέντε παίκτριες της καλύτερης πεντάδας του τουρνουά είναι κορασίδες. Η MVP, επίσης, ήταν κορασίδα (σ.σ. Πάνγκελα Μπεκίρι)».

Για τη «φουρνιά» του 2012: «Καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς υπάρχει μια παρακολούθηση σε όλες τις ηλικίες, ξεκινώντας από το U13. Για τα παιδιά γεννημένα από το 2012 και κάτω υπάρχει πλήρη ανίχνευση και χαρτογράφηση και παράλληλα μια αντίστοιχη επιλογή σε κλιμάκια, μεικτές ή camps. Θεωρούμε πως οι γεννημένες του 2012 είναι μια πολλά υποσχόμενη και ιδιαίτερα ταλαντούχα γενιά. Είναι μια ομάδα η οποία έχει ξεκινήσει, τόσο σε κορίτσια όσο και αγόρια, μια προετοιμασία δύο χρόνων με στόχο το Πανευρωπαϊκό των κορασίδων και των παίδων. Ξεκίνησε από τώρα με πολλά μαζέματα, πολλά camps και ανίχνευση κοριτσιών σε μια ευρεία βάση. Δουλεύουμε σε πανελλαδικό επίπεδο στο U14 για να το ετοιμάσουμε για την επόμενη διετία».

Πρωτότυπο άρθρο