Από sdna.gr
Ο τραυματισμός του Κώστα Σλούκα δεν είναι απλά ένα ακόμη πρόβλημα. Πριν από τα ματς με τη Βαλένθια για τα πλέι οφ, αποτελεί το μεγαλύτερο πλήγμα που θα μπορούσε να τύχει στον Παναθηναϊκό. Ο οποίος έχει μάθει να πορεύεται με τις απουσίες.
Το σοκ προφανώς είναι μεγάλο. Ψυχολογικά καθώς η ομάδα χάνει τον αρχηγό και φυσικό της ηγέτη, αλλά και αγωνιστικά. Ο Σλούκας δεν είναι ο παίκτης που μπορεί να αντικατασταθεί από κάποιον στην Ευρώπη. Τρία χρόνια τώρα το βλέπουμε στον Ολυμπιακό. Είναι απ’ τους λίγους παίκτες πανευρωπαϊκά, ο οποίος δεν αντικαθίσταται όταν λείπει.
Ένα πρόβλημα τέτοιου μεγέθους, προέκυψε μία μέρα πριν τον πρώτο αγώνα. Χωρίς να έχει χρόνο ο Παναθηναϊκός έστω να προσαρμόσει τα πλάνα του, να αλλάξει τη φιλοσοφία του για αυτές τις αναμετρήσεις. Μια κατάσταση την οποία κανείς δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί. Τέτοια απουσία, σε τέτοιο χρονικό σημείο...
Αν υπάρχει κάτι που αφήνει ακόμη χώρο για συζήτηση περί πρόκρισης του Παναθηναϊκού, είναι σαφώς το ίδιο του το ρόστερ. Η ποιότητα που έχει, οι προσωπικότητες και η πληρότητα. Υπό νορμάλ συνθήκες, με φυσιολογικά θέματα τραυματισμών μέσα στη σεζόν, το ρόστερ των «πράσινων» θα αρκούσε για να οδηγήσει σε μια... βαρετή σεζόν. Γιατί λίγο-πολύ όλοι θα ξέραμε πώς θα καταλήξει αυτή.
Όμως αυτό που έχει συμβεί από την περίοδο της προετοιμασίας ακόμη, είναι πλέον στη σφαίρα του ανεξήγητου. Οι απουσίες άρχισαν από το ταξίδι στην Αυστραλία ακόμη. Ο Σορτς με σοβαρή ίωση, ο Όσμαν με οστικό οίδημα, μέχρι και ο Χολμς ταξίδεψε αργότερα λόγω ίωσης. Κι όλα αυτά ενώ έλειπε ο Λεσόρ με αρχική εκτίμηση ως τον Νοέμβριο, με τη γνωστή ατυχία που τον έκανε να ξαναμπεί στο χειρουργείο και να γυρίσει πριν περίπου ένα μήνα.
Το 2026 ειδικά, από το... ποδαρικό του ήταν προβληματικό. Με την εξάπλωση ίωσης που διέκοψε το νικηφόρο σερί των «πράσινων». Ακολούθησε η μεγάλη απουσία του Ναν.
Κι εκεί που έλεγε η ομάδα πως θα βρει επιτέλους την ηρεμία της στην κρίσιμη τελική ευθεία, έκανε την τεράστια μεταγραφή του Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις και είδε τον Ματίας Λεσόρ να επιστρέφει, η μοίρα είχε άλλα σχέδια.
Κάταγμα ο Τζέριαν Γκραντ, θλάση ο Ρογκαβόπουλος και τώρα ρήξη μηνίσκου ο Σλούκας. Μια κατάσταση που δεν θα άντεχε καμία άλλη ομάδα, σε αυτό το βαθμό, σε αυτή τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των απουσιών. Διότι πέρα από την ίδια την απουσία του κάθε παίκτη, έρχεται και η επιπλέον φθορά από την καταπόνηση των υπολοίπων και το ρυθμό που χάνει όποιος παίκτης τραυματίζεται ή χρειάζεται να απουσιάσει για κάποιο χρονικό διάστημα.
Ο Παναθηναϊκός φτιάχτηκε για να πάρει την Euroleague. Αποδείχθηκε όμως πως ο μεγαλύτερος αντίπαλός του είναι ο ίδιος του ο εαυτός και η ατυχία. Με αυτή «παλεύει» όλη τη σεζόν. Με αυτή θα «παλέψει» και τώρα στα πολύ δύσκολα ματς με τη Βαλένθια.
Κόντρα σε όλα αυτά, πρέπει να σταθεί όρθιος ακόμη μια φορά. Έχει αποδείξει πως στα δύσκολα τα καταφέρνει. Με τη μοίρα να έρχεται διαρκώς και να του βάζει ακόμη δυσκολότερα. Σαν μια δοκιμασία ψυχική και σωματική. Αν κατορθώσει να σταθεί στα πόδια του, από μόνο του θα είναι μια νίκη. Ειδικά όταν νικάς τα... σκοτάδια σου, οι αντίπαλοι φαντάζουν εύκολη υπόθεση.
Σε κάθε περίπτωση οι συνθήκες που καλείται να ξεπεράσει ξανά ο Παναθηναϊκός, είναι αντίξοες. Το μόνο που μπορεί να κάνει πλέον, είναι να τα δώσει όλα, συσπειρωμένος και... όπου βγει.