«Το συναίσθημα είναι ότι δεν εμφανιστήκαμε, δεν ήμασταν έτοιμοι, ήμασταν απροετοίμαστοι για ένα τέτοιο παιχνίδι». Η δήλωση του Ματίας Λεσόρ στην "NOVA" μετά τον αποκλεισμό του Παναθηναϊκού Aktor από το Final Four της Αθήνας, το event του τίτλου που διοργανώνεται στο «σπίτι» των Κυπελλούχων Ελλάδας δίχως εκείνους, αποτυπώνει πλήρως την προσέγγιση και την προετοιμασία του... αγώνα της χρονιάς.

Το «τριφύλλι» όλη τη σεζόν έμοιαζε να παίζει στον αυτόματο, με ορισμένες μικρές εκλάμψεις, που οφείλονταν εν πολλοίς στο ατομικό ταλέντο και την ποιότητα του ρόστερ. Ως γνωστόν, ο κόουτς Αταμάν αποφάσιζε και... διέταζε. Και, εφόσον είχε «λευκή επιταγή» για να πράττει όπως θεωρεί καλύτερο, αφού του πιστώθηκε σε μεγάλο βαθμό η επιτυχία του 2024, έτσι θα του χρεωθεί και σε μεγάλο βαθμό η αποτυχία του 2026. Άλλωστε, πρόκειται για μία ξεκάθαρη συνθήκη. Κανείς δεν του «φόρτωσε» παίκτες ή φιλοσοφία ή αγωνιστική «ταυτότητα». Το ταμείο γίνεται στο τέλος και μιας και η ευρωπαϊκή σεζόν έφτασε στο τέλος της για τον Παναθηναϊκό Aktor, ήρθε η ώρα για πιο... σκληρή γλώσσα. 

Αν κάποιος βουτήξει το μυαλό και το... πληκτρολόγιο σε έναν κουβά υπομονής και ηρεμίας, προτού τοποθετηθεί δημόσια ή ιδιωτικά για τον Τούρκο τεχνικό, θα δει πως στη «μεγάλη εικόνα» ο Αταμάν πήρε και έδωσε πράγματα αυτή την τριετία στην Αθήνα. Εισέπραξε απεριόριστη αγάπη από τον κόσμο και εδραιώθηκε στην elite, βάζοντας το κομμάτι της φιλοσοφίας του στο έπος του Βερολίνου το '24 και το reverse sweep στους πιο... μάγκικους τελικούς της ιστορίας στο ελληνικό πρωτάθλημα. Δικαίως ο Τούρκος προπονητής έγινε σύνθημα στα χείλη των οπαδών, οι οποίοι τον στήριξαν... μέχρι τέλους, δείχνοντας πως ξέρουν να εκτιμούν, όταν κάποιος έχει βάλει το «λιθαράκι» του για να γιγαντωθεί ακόμα περισσότερο το σπουδαιότερο μπασκετικό brand name της Ευρώπης. 

Ωστόσο, όλα αυτά θα απασχολήσουν τον... ιστορικό του μέλλοντος, όταν δει την «πορεία Αταμάν στον Παναθηναϊκό» με πιο καθαρό μυαλό ύστερα από χρόνια. Καλώς ή κακώς, η φετινή αποτυχία είναι από εκείνες που δεν καταπίνονται και φέρουν... φαρδιά πλατιά την υπογραφή του έμπειρου τεχνικού. Γι' αυτό και πρέπει να αναλυθεί, με πρόσωπα, παραδείγματα, περιστατικά και... αποδείξεις.

Ο Αταμάν ουδέποτε έμπαινε σε «δεύτερες σκέψεις», με βάση τις ιδέες και τη φιλοσοφία των γύρω του, ούτε έδινε ποτέ τρομερή έμφαση στην λεπτομέρεια. Αυτά ήταν γνωστά στοιχεία του προπονητικού «εγώ» του και ο Παναθηναϊκός τα γνώριζε όταν συμφωνούσε μαζί του. Ωστόσο, η κατάκτηση της Euroleague πριν από δύο χρόνια μεγάλωσε ακόμα παραπάνω αυτό το «εγώ». Δικαιολογημένα ως ένα σημείο μεν, σε ακραίο βαθμό δε. 

Ο Τούρκος τεχνικός δεν ήταν διαλλακτικός σε ό,τι είχε να κάνει με μπασκετική φιλοσοφία και ιδέες. Δεν ήταν διαλλακτικός ούτε στην κακή βραδιά ή την κακή περίοδο ενός παίκτη. Το "my way" του αποτυπώνεται σε μικρά περιστατικά, που αποτυπώνουν πολλά. Ακόμα και αν υπήρχαν άνθρωποι που... ξενυχτούσαν στο scouting και τη μελέτη του αντιπάλου, τα περισσότερα πράγματα βασίζονταν στη δική του -συχνά επιφανειακή- προσέγγιση.

Για παράδειγμα, δεν γίνεται στην ανάλυση ενός αγώνα, ένα χαμένο σουτ της ομάδας να μεταφέρεται στους παίκτες ως "mistake", δηλαδή ως λάθος. Το αν είναι κάτι λάθος αφορά την επιλογή ή τη δράση πριν από το σουτ και όχι την τελική κατάληξη της μπάλας. 

Είναι... ανήκουστο σε ομάδα αυτού του επιπέδου να υπάρχει ερασιτεχνική διαχείριση σε πράγματα (scouting, gameplan, καθημερινό πρόγραμμα προπονήσεων) που περνούν σχεδόν αποκλειστικά από τα χέρια του head coach. Μάλιστα, όλο το παραπάνω γίνεται ακόμα πιο extreme αν σκεφτεί κανείς πως ο Αταμάν ουδέποτε ήθελε να επιμεριστεί τις ευθύνες με τους συνεργάτες του. Δεν είναι κακό να έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό του και «συγκεντρώνεις» ευθύνες και αρμοδιότητες. Αρκεί να βγαίνεις μπροστά, να δίνεις το παράδειγμα και φέρνεις όλα τα παραπάνω εις πέρας. Ή, έστω, να αναλαμβάνεις το «κόστος» σε περίπτωση αποτυχίας.

Το πρόσφατο παράδειγμα με την άμυνα αλλαγών είναι... εκκωφαντικό. Μάλλον, μικρή παρένθεση, πριν πάμε στο πρόσφατο παράδειγμα: τον Φεβρουάριο ο Παναθηναϊκός Aktor κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας «στραγγαλίζοντας» τον Ολυμπιακό χάρη στην άμυνα αλλαγών, μια τακτική που πολλοί «φώναζαν» πως πρέπει να χρησιμοποιήσει ο Αταμάν. Στο αμέσως επόμενο παιχνίδι αυτό το πλάνο πήγε... περίπατο και η Παρί έκανε διπλό στο "Telekom Center". Σαν να ήθελε κάποιος να επιβεβαιώσει (μάταια) πως το δικό του πλάνο είναι το σωστό και πως όλοι οι υπόλοιποι έχουν άδικο στην κριτική τους.

Πάμε και στα «φρέσκα κουλούρια»... Στην πρώτη εβδομάδα των πλέι οφ ο Παναθηναϊκός Aktor χρησιμοποίησε άμυνα αλλαγών για 45' από τα 85' που αγωνίστηκε στη "Roig Arena". Αποτέλεσμα; Δύο νίκες. Στο Game 3 και το Game 4 οι «πράσινοι» έπαιξαν για μόλις 12/80 λεπτά άμυνα αλλαγών, όπως σημείωσε στη "Magic Euroleague" ο Θάνος Τσίμπος. Μάλιστα, όπως αποκάλυψε ο Βασίλης Παπαθεοδώρου στις «Άγνωστες Υποθέσεις», υπήρξε κατεύθυνση να μην παίξει με αλλαγές το «τριφύλλι» στα ματς που θα μπορούσε να «κλείσει» τη σειρά. 

Πετώντας για τη Βαλένθια, ουδείς γνώριζε με σιγουριά αν ο Παναθηναϊκός Aktor θα παίξει τελικά με αλλαγές ή με το περιβόητο hedge out. Όταν αναφέρουμε κανείς, δεν στεκόμαστε στα media και στο κοινό, αλλά στους ίδιους τους πρωταγωνιστές: τους παίκτες, που είχαν πάρει «θολές» οδηγίες. Αν μη τι άλλο, δεν είναι συνηθισμένο να ταξιδεύεις για έναν «τελικό» και να μην ξέρεις... τι άμυνα θα παίξεις.

Σε αυτό το επίπεδο δεν νοείται ο προπονητής να μην είναι και leader, στα καλά και στα κακά. Φαντάζει αδιανόητο να μην κάνει ειλικρινείς συζητήσεις με τους παίκτες του, να μην παραδέχεται τα λάθη του.

Δεν γίνεται, για παράδειγμα, οι συνεργάτες του να απολογούνται εξ ονόματός του, με τον ίδιο να μην αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του. Ούτε γίνεται να κανονίζονται εσωτερικά meetings, ή πιο συγκεκριμένα ένα προσωπικό τετ-α-τετ μαζί του, με πρωτοβουλία του εκάστοτε αθλητή και μόλις αυτή η συζήτηση φέρει αποτέλεσμα, ο ίδιος να «τρέχει» να το πιστωθεί δημόσια, σαν να προκάλεσε εκείνος τις εξελίξεις. Καταλαβαίνετε πως τα παραπάνω παραδείγματα δεν είναι τυχαία. Άλλωστε, τα περισσότερα είχαν ειπωθεί η «φωτογραφηθεί» πολλάκις μέσω της "Magic Euroleague" εδώ και μήνες. Η κριτική ήταν εκεί, καθώς ο κόσμος που λατρεύει την ομάδα και τη στηρίζει σε κάθε γωνιά της Ευρώπης δικαιούται να ξέρει την αλήθεια. Αντιθέτως, αυτό που απουσίαζε ήταν η διάθεση του Αταμάν να βάλει... νερό στο κρασί του ή να προσπαθήσει να κερδίσει ξανά τους παίκτες του. Πάνω από όλα, να βάλει το «εγώ» του κάτω από τον σύλλογο.

Το συναίσθημα ή η σκέψη του «θέλω να περάσει το δικό μου» ως καθημερινή στάση του προπονητή, με κάθε κόστος, είχε μπει βαθειά στο μυαλό των πρωταγωνιστών εδώ και καιρό και μέρα με τη μέρα, ιστορία με την ιστορία, μεγάλωνε. Τα παραπάνω παραδείγματα είναι ενδεικτικά και καθόλου... γενικά. 

Όπως ενδεικτική ήταν και η unfair δήλωση προς τον Τι Τζέι Σορτς, έναν αθλητή που είχε υποδειγματική συμπεριφορά για 8,5 μήνες παρά την κακή διαχείρισή του και αντέδρασε για πρώτη φορά όταν έγινε αλλαγή στο 3ο δεκάλεπτο του Game 4. Και ας είχε προσπαθήσει δυο βράδια νωρίτερα να... γυρίσει σχεδόν μόνος του ένα ολόκληρο παιχνίδι. Αντέδρασε, λοιπόν, ο Αμερικανός γκαρντ και το «πλήρωσε» με μια ακραία, δημόσια τοποθέτηση στο flash interview του ημιχρόνου. Πώς θα κερδίσεις ξανά τον περσινό εν δυνάμει MVP της λίγκας; Η υπόθεση Σορτς είναι μονάχα ένα κομμάτι του συνολικού παζλ που περιγράφεται στις παραπάνω γραμμές...

Το «εγώ» δεδομένα δεν μπορεί να μπαίνει πάνω από το «εμείς», σε καμία διάσταση της ζωής. Πόσω μάλλον όταν μιλάμε για μια ομάδα γεμάτη ακριβοπληρωμένους winners (σε κάθε πόστο), που έχουν κατακτήσει τόσα πολλά στην καριέρα τους. Ο προπονητής πρέπει να εμπνέει και -δυστυχώς για το «τριφύλλι»- κάτι τέτοιο τη φετινή σεζόν δεν συνέβη. 

Η υπέροχη ιστορία του Βερολίνου θα είναι για πάντα εκεί, για να θυμίζει σε όλους πως ο Εργκίν Αταμάν προσέφερε στο «τριφύλλι» και θα είναι διαχρονικά φίλος της ομάδας. Όμως, είναι ξεκάθαρο πια και στους πλέον δύσπιστους πως (για το καλό όλων) αυτή η σχέση πιθανότατα δεν γίνεται να συνεχιστεί. Ιδίως όταν κάποιος (όσο πετυχημένος κι αν είναι) νιώθει «μεγαλύτερος» από ένα τέτοιο κλαμπ και το οδηγεί στα βράχια με μια σειρά κακών αποφάσεων σε κάθε επίπεδο, έχοντας «καταφέρει» να χάσει την ομάδα στο σύνολό της...

Πρωτότυπο άρθρο