Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY

Ο Ολυμπιακός δεν πήρε απλώς την πρόκριση. Την άρπαξε απ’ τα χέρια της Φενέρ με τρόπο που θύμισε τις μεγάλες, παλιές ευρωπαϊκές βραδιές του. Εκείνες όπου η άμυνα έμοιαζε με τανάλια και το καλάθι του αντιπάλου στένευε τόσο, που κάθε επίθεση κατέληγε σε μαρτύριο.Η ομάδα του Μπαρτζώκα κέρδισε επειδή αποφάσισε να παίξει μπάσκετ επιβίωσης. Σε τέτοιου είδους ματς, συνήθως επιβιώνει όποιος έχει καθαρότερο μυαλό και πιο σκληρά νεύρα. Η Φενέρ μπήκε στο παιχνίδι με τη γνωστή της συνταγή. Επαφές, ξύλο στο όριο του φάουλ, άγριος ρυθμός, προσπάθεια να βγάλει τον Ολυμπιακό απ’ τη λογική του. Για ένα ημίχρονο έδειχνε να τα καταφέρνει. Ο Βεζένκοφ έπαιζε χωρίς χημεία και δεν έβρισκε. ο Μιλουτίνοφ έμενε μακριά απ’ το καλάθι, η κυκλοφορία της μπάλας κολλούσε. Το πιο τουρκικά καλάθια και ο Ολυμπιακός έδειχνε να παίζει με… δεμένα πόδια. Μόνο που αυτή τη φορά υπήρχε κάτι διαφορετικό. Οι «ερυθρόλευκοι» δεν πανικοβλήθηκαν. Δεν προσπάθησαν να κερδίσουν με βιασύνη.

Δεχτηκαν τη μάχη και την πήγαν εκεί όπου πονούσε περισσότερο η ομάδα του Γιασικεβίτσιους: στην άμυνα μισού γηπέδου. Εκεί άρχισε το πραγματικό έργο. Εκεί κρίθηκε ο ημιτελικός. Όχι στα χάιλάιτ, ούτε στα ξεσπάσματα της εξέδρας. Κρίθηκε στις επαφές, στις περιστροφές, στις βοήθειες και στην υπομονή. Ο Μπαρτζώκας είδε την ομάδα του να κερδίζει χωρίς να χρειαστεί μπασκετικό θαύμα. Με σκληράδα, πειθαρχία και καθαρό μυαλό. Δηλαδή με όλα εκείνα που χαρακτηρίζουν τις ομάδες που δεν πηγαίνουν απλώς σε φάιναλ φορ, αλλά ξέρουν και πώς να το κατακτούν.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΟΥΜΠΡΗΣ - ΦΩΣ

Ο Ολυμπιακός, λοιπόν, μετά από τρία χρόνια βρίσκεται στον τελικό της Ευρωλίγκας. Από το 2023 και το Κάουνας, όπου είχε έρθει εκείνη η οδυνηρή ήττα στο τέλος από τη Ρεάλ και τον Γιουλ. Και πώς τα φέρνει η μοίρα, θα τον ξαναβρούν απέναντί τους αύριο οι «ερυθρόλευκοι». Ήρθε η ώρα της εκδίκησης; Το ευχόμαστε! Με τη χθεσινή του εμφάνιση στο ΟΑΚΑ ο Ολυμπιακός έδειξε πως πράγματι είναι έτοιμος να τα καταφέρει. Και να σηκώσει το τρόπαιο έπειτα από τέσσερα χαμένα φάιναλ φορ που πόνεσαν. Γράφαμε την παραμονή ότι από το ξεκίνημα του αγώνα θα φανεί η πνευματική κατάσταση των παικτών. Και φάνηκε ότι ήταν σωστά προετοιμασμένος αυτήν τη φορά ο Ολυμπιακός. Μπήκε με το μάτι να γυαλίζει και έδειξε γρήγορα στη Φενέρμπαχτσε ποιος είναι το αφεντικό. Και κάθε φορά που ένιωθε την απειλή των Τούρκων, αντιδρούσε υποδειγματικά.

Άριστο κοουτσάρισμα από τον Γιώργο Μπαρτζώκα. Ο τεχνικός του Ολυμπιακού δεν άλλαξε τη φιλοσοφία που ακολούθησε όλη τη χρονιά, το πήγε με τον ίδιο τρόπο και δικαιώθηκε. Μοίρασε τον χρόνο αρμονικά και πήρε απ' όλους κάτι. Σε αυτόν τον Ολυμπιακό δεν υπάρχουν βασικοί και αναπληρωματικοί. Όλοι είναι το ίδιο. Η δεύτερη πεντάδα πολλές φορές λειτουργεί καλύτερα από την πρώτη. Το είδαμε περίτρανα και με τον Άλεκ Πίτερς. Μπήκε ως αλλαγή του Σάσα Βεζένκοφ και έκανε... πράματα και θάματα (17 πόντοι, δίχως να χάσει σουτ!). Και έδειξε πόσο αναντικατάστατος είναι και αυτός για τον Ολυμπιακό. Το πάθος των παικτών του Ολυμπιακού για το τρόπαιο είναι τεράστιο. Φάνηκε στα μάτια όλων. Ο Βεζένκοφ πανηγύριζε πιο πολύ όταν ήταν στον πάγκο, παρά στα δικά του καλάθια. Αφηνιασμένοι Ντόρσεϊ και Φουρνιέ. Όλοι είναι μια γροθιά, ενωμένοι για το τρόπαιο.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Το περσινό ήταν ένα καλοκαίρι πραγματικής τρέλας στην ΑΕΚ, που ευτυχώς έβγαλε μια πρωταθληματική ομάδα. Κυρίως διότι ο Ριμπάλτα είχε ένα πλάνο, που άρχιζε και τελείωνε στην επιλογή του Νίκολιτς. Ήξερε δηλαδή ο διευθυντής ποδοσφαίρου της ΑΕΚ, πως αν και εφόσον καταφέρει να κλείσει αυτόν τον προπονητή, όλα τα υπόλοιπα, παρά την τεράστια πίεση του χρόνου και τις δυσκολίες, θα γίνουν. Και έγιναν. 

Τώρα τα δεδομένα είναι πολύ διαφορετικά. Κυρίως διότι η ΑΕΚ μαζί με το πρωτάθλημα, που είναι τεράστια υπόθεση, κέρδισε και κάτι που είναι ανεκτίμητο. Την πολυτέλεια του χρόνου. Την πολυτέλεια να μη βιάζεται. Την πολυτέλεια να μπορεί να ακολουθήσει χωρίς πρόβλημα, τους κανόνες και τους ρυθμούς της μεταγραφικής αγοράς. Ειδικά σ’ ένα καλοκαίρι που υπάρχει παγκόσμιο κύπελλο και ως εκ τούτου κανείς ποδοσφαιριστής δεν βιάζεται να κλείσει σε ομάδα. Είτε διότι θα συμμετάσχει στο Μουντιάλ, είτε διότι μπορεί να αξιοποιήσει τις καραμπόλες απ’ αυτά που θα συμβούν μεταγραφικά μ’ αυτούς που θα συμμετάσχουν στο παγκόσμιο κύπελλο. Η ΑΕΚ φέτος έχει έναν πρωταθληματικό κορμό, στον οποίο θέλει να κάνει ποιοτικές προσθήκες. Είναι δεδομένο πως κάποιες πόρτες δεν μπορείς να τις χτυπήσεις τον Ιούνιο, αλλά μπορείς να τις χτυπήσεις στα τέλη του Ιούλη ή στις αρχές  Αυγούστου. Με το πρώτο ευρωπαϊκό ματς στις 19 του Αυγούστου, η ΑΕΚ έχει την πολυτέλεια να το ακολουθήσει αυτό.

ΝΙΚΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - LIVE SPORT

Η Σίτι κατέκτησε μαζί με τον Πεπ Γκουαρντιόλα 17 μεγάλες διακρίσεις σε μια δεκαετία μια αναλογια καλύτερη από αυτή που πέτυχε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ υπό τον σερ Άλεξ Φέργκιουσον και όσοι τον έζησαν όλα αυτά τα χρόνια έχουν να λένε ότι πέρα από τη νίκη, που συνηθίζει να την αποκαλεί πάντα «μεθυστική», υπήρχε «η ανάγκη να δουλεύει συνεχώς τη στρατη γική του, σε σημείο που να φαίνεται στο γήπεδο ότι όλα γίνονταν αυτόματα». «Αυτό ήταν το ελιξίριο του Γκουαρδιόλα, το ναρκωτικό του», έγραψε ένας Άγγλος αναλυτής. «Ήταν ο αρχισχεδιαστής, που έπαιξε με 349 διαφορετικές αρχικές ενδεκάδες σε 378 ματς της Premier League, ενώ έκανε 1.105 αλλαγές στη διάρκεια των αγώνων».

Τον χαρακτηρίζουν «αμείλικτο και οξυδερκή». Μέσα από αυτή τη νοοτροπία κατασκεύασε μια «μηχανή νικών». Ένας άνθρωπος που «μισούσε την ήττα», αλλά «ήξερε πώς να την αντιμετωπίζει και να ανακάμπτει». Και φυσικά, μέσα από τη δουλειά του έχει κατακτήσει το δικαίωμα να δουλεύει πάντα με παίκτες υψηλού επιπέδου, χωρίς τους οποίους πίστευε και πιστεύει ότι η επιτυχία είναι αδύνατη. Πράγματι, το κλαμπ ξόδεψε την πρώτη χρονιά του 135 εκατομμύρια λίρες, τη δεύτερη 180, την τρίτη 146 κ.ο.κ. Οι αρνητές του έχουν να λένε για το «προστατευμένο περιβάλλον» μέσα στο οποίο δούλευε και τον αποκαλούν «πρίγκιπα των προνομίων». Κανείς, όμως, δεν γίνεται να αμφισβητήσει την ιδιοφυία του. Ο πιο «προχώ» προπονητής που έβγαλε ποτέ το ποδόσφαιρο. Πάντα ένα βήμα (και δύοι) μπροστά από τους υπόλοιπους.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Δεν είναι παράξενο ότι αγγλικές ομάδες τα καταφέρνουν πάρα πολύ καλά στην Ευρώπη. Το 2019 στους τελικούς που διεξήχθησαν τότε είχαμε μόνο αγγλικές ομάδες: αλλά οι τελικοί δεν ήταν τρεις – ήταν δύο. Η Λίβερπουλ είχε κερδίσει την Τότεναμ στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ και η Άρσεναλ είχε ηττηθεί από την Τσέλσι σε αυτόν του Γιουρόπα Λιγκ. Οι επιτυχίες των αγγλικών ομάδων δεν είναι ανεξήγητες. Η Πρέμιερ Λιγκ είναι το πρωτάθλημα με τα μεγαλύτερα έσοδα, όχι μόνο από την τηλεόραση αλλά και από τα εισιτήρια, τις χορηγίες και το merchandising. Υπάρχουν πλέον στο νησί προπονητές οι οποίοι ξέρουν πάρα πολύ καλά τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, όπως ο Ουνάι Εέερι που με την Αστον Βίλα αγωνίστηκε σε τελικό του Γιουρόπα Λιγκ για έκτη φορά στην καριέρα του. Και υπάρχουν φυσικά και πάρα πολλοί καλοί και ακριβοί ποδοσφαιριστές. 

Το ενδιαφέρον είναι ότι φέτος έφτασαν σε ευρωπαϊκούς τελικούς αγγλικές ομάδες οι οποίες δεν είναι καθόλου συνηθισμένες να κάνουν κάτι τέτοιο. Η Αστον Βίλα είχε να αγωνιστεί σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης από το 1982 όταν είχε κάνει την έκπληξη και είχε φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών κερδίζοντας την Μπάγερν. Η Κρίσταλ Πάλας δεν είχε ποτέ της αγωνιστεί στην Ευρώπη και στην πρώτη συμμετοχή κατάφερε να φτάσει σε έναν τελικό. Αλλά και η Άρσεναλ, που έχει σαφώς μεγαλύτερη ευρωπαϊκή πείρα από την Αστον Βίλα και την Κρίσταλ Πάλας, σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ έχει να αγωνιστεί είκοσι χρόνια. Από την άλλη, σε κάθε περίπτωση, το σημάδι της ηγεμονίας μιας χώρας στην Ευρώπη είναι ακριβώς αυτό: οι διακρίσεις των ομάδων που δεν συμπεριλαμβάνονται μεταξύ των παραδοσιακών φαβορί για τις κατακτήσεις τίτλων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωτότυπο άρθρο