Από sdna.gr
Ο Ολυμπιακός νίκησε στη Νέα Φιλαδέλφεια. Δίκαια, ποδοσφαιρικά, κανείς δεν είχε να πει μια αρνητική κουβέντα. Το ίδιο φυσικά συνέβη και προ ημερών με το θριαμβευτικό 6-0 επί της ΑΕΚ. Πριν απ’ αυτό επικράτησε του ΠΑΟΚ στο Φάληρο, ενώ νωρίτερα είχε αποκλείσει τον Παναθηναϊκό στο Κύπελλο.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα, οι «ερυθρόλευκοι» έπαιξαν με όλους τους μεγάλους αντιπάλους τους σε κάθε διοργάνωση. Αναμετρήσεις με μεγάλο ενδιαφέρον, βαθμολογική ανάγκη για όλους και τελικά καθοριστικό προβάδισμα αναφορικά με τους δύο εγχώριους στόχους: Στο πρωτάθλημα η ομάδα του λιμανιού είναι το ξεκάθαρο φαβορί, ενώ στο Κύπελλο ουσιαστικά προκρίθηκε στον τελικό που θα αντιμετωπίσει ΟΦΗ ή Αστέρα Τρίπολης.
Κάτι αξιοσημείωτο με θετικό τρόπο, είναι η απόλυτη παραδοχή που δείχνει να έχει η ομάδα του Μεντιλίμπαρ. Αναφορικά με το ποδόσφαιρο που παίζει, την ταυτότητα που βγάζει στο γήπεδο και τελικά τον τρόπο που παίρνει τα αποτελέσματα. Κοινώς, ο Ολυμπιακός έχει την αποδοχή του συνόλου των φιλάθλων. Με τον όποιο αστερίσκο μπορεί να βάλει ο καθένας για το τι μπορεί να έγινε σε κάποιες φάσεις μέσα στη σεζόν. Η μεγάλη εικόνα δεν διαφοροποιείται και δεν αλλοιώνεται.
Σε ένα ποδόσφαιρο που οι πάντες γνωρίζουν πως δεν έχει σχέση με το παρελθόν, αυτόματα η αντίληψη και η βεβαιότητα του δίκαιου της πιθανής κατάκτησης, γίνεται εύκολη διαδικασία. Ο κόσμος του ποδοσφαίρου, είτε είναι φίλαθλοι, είτε δημοσιογράφοι που καλύπτουν ρεπορτάζ άλλων ομάδων, αποδέχεται αυτό που βλέπει. Το ποδοσφαιρικό. Κι όχι αυτό που ουσιαστικά έρχεται ετσιθελικά και ξεκούραστα.
Ταυτόχρονα, δεν ισχύουν και οι περίφημες δικαιολογίες, τα άλλοθι που χρησιμοποιούσε η πλευρά του Ολυμπιακού όταν έτρεχε το αίμα ποτάμι. Τις περίφημες εποχές της «παράγκας» στο άθλημα, τότε που βασίλευε το αίσθημα της αδικίας, της επιβολής του ενός με κάθε τρόπο. Ακόμη και σε εποχές που δεν το χρειαζόταν ποδοσφαιρικά.
Τώρα, με τέσσερις ομάδες ενός κάποιου επιπέδου, με ποιοτικούς παίκτες και χωρίς προβλήματα οικονομικά, θεωρητικά η τοξικότητα έπρεπε να είναι ακόμη μεγαλύτερη. Δεν ισχύει όμως. Γιατί απλά δεν είναι τρελοί οι φίλαθλοι. Βλέπουν, αντιλαμβάνονται και αναγνωρίζουν. Όσο κι αν δεν γουστάρουν τον Ολυμπιακό, δεν κάνει κανείς το άσπρο-μαύρο και δεν πετά λάσπη απλά επειδή έτσι του κάπνισε.
Παραδέχονται οι πάντες την ανωτερότητα των «ερυθρόλευκων» και στρέφονται προς τη δική τους ομάδα αναφορικά με το τί φταίει και λύγισε στα κρίσιμα σημεία της σεζόν.
Αυτή η παραδοχή, συνδέεται άμεσα με μια λέξη που στον Ολυμπιακό αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι. Από τη στιγμή που εφαρμόστηκε η ποδοσφαιρική εξυγίανση, οι τίτλοι της ομάδας του λιμανιού αναγνωρίζονται ως δίκαιοι απ’ όλους.
Άρα, δεν είναι κάποιο είδος εμπάθειας που υπήρχε. Είναι η σωστή κρίση του κοινού. Είναι η αλήθεια. Και εδώ στο SDNA, το Μέσο που πρωτοστάτησε στο γκρέμισμα της παράγκας με αποκαλύψεις, οξεία κριτική, δικαστικές μάχες, η αλήθεια είναι η σημαία μας και η σημαία πια κυματίζει ψηλά γιατί ο στόχος που θέσαμε πριν μια δεκαετία επετεύχθη: Να παίρνει το πρωτάθλημα ο καλύτερος.
Αυτό επιζητούσε κι ο μέσος Έλληνας φίλαθλος. Ζούσε την «παράγκα», βίωνε το τί γίνεται στο ποδόσφαιρο και αντιδρούσε, αηδίαζε, γύριζε την πλάτη. Δεν ήταν απλά επειδή όλοι είναι αντι-Ολυμπιακοί όπως έλεγε το αφήγημα που έφτιαξαν πολλοί καλολαδωμένοι για να περάσει στην κοινή γνώμη ότι οι αντίπαλοι απλά έψαχναν άλλοθι.
Γιατί αν ίσχυε κάτι τέτοιο, τώρα τί τους έκανε να μην είναι αντί-Ολυμπιακοί και να δέχονται σχεδόν όλοι πως ο τίτλος που πλησιάζει στον Πειραιά είναι λιγότερο ή περισσότερο για τον καθένα, ΔΙΚΑΙΟΣ!