Από sdna.gr
Κάθε αγώνας έχει τη δική του σημασία. Κάθε στόχος που υπάρχει, πρέπει να αποτελεί τεράστιο κίνητρο. Ειδικά για τον Παναθηναϊκό που όπως φαίνεται έχασε και αυτή τη σεζόν το πρωτάθλημα, αλλά έχει μπροστά του την δυνατότητα της συμμετοχής στα προκριματικά του Champions League ή έστω την πιθανότητα να παίξει αργά στο Europa League.
Χωρίς κανείς να λέει πως θα είναι επιτυχία η 2η ή η 3η θέση, επειδή στον Παναθηναϊκό τα παρεξηγούμε όλα, αυτό δε σημαίνει πως πρέπει να παραγνωρίζουμε τη σημασία της αύξησης των πιθανοτήτων να είσαι σε μια καλή League Phase εξαιρετικής διοργάνωσης.
Αυτόματα λοιπόν το ματς με τον Ατρόμητο για την τελευταία αγωνιστική έχει τεράστια σημασία. Έρχεται βέβαια λίγες μέρες μετά την μεγάλη προσπάθεια κόντρα στην Φιορεντίνα, τη στιγμή που ο αντίπαλος προετοίμαζε την αναμέτρηση μια εβδομάδα τώρα. Και συγχρόνως έχει τεράστιο κίνητρο καθώς παίζει τη συμμετοχή του σε αγώνες κατάταξης 5-8 ή στα πλέι άουτ. Η διαφορά είναι τεράστια.
Χωρίς να υπάρχει κάποια κόντρα με τον Ατρόμητο, άλλωστε τα ίδια τα μεγέθη δεν το επιτρέπουν αυτό, καλό είναι να θυμόμαστε πάντα κάποιες καταστάσεις. Όπως τα «θα πέσετε Γ’ Εθνική μπ……α» που ακούγονταν στο Περιστέρι, ή το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου και το ματς κυπέλλου στο γήπεδο που θα παίξει τώρα το Τριφύλλι. Πέρα απ’ το βαθμολογικό κίνητρο, ο Παναθηναϊκός πρέπει να «απαντήσει» σύμφωνα με το μέγεθός του. Κι από εκεί και πέρα, αν του «κάτσει» το αποτέλεσμα που θέλει ο Ατρόμητος στο Αγρίνιο, ας είναι στην 8άδα.
Προφανώς το ματς θα είναι… ροντέο λόγω του κινήτρου που έχουν οι γηπεδούχοι. Αυτό που λέμε «μπλόκο» χωρίς αυτό να σημαίνει πως μας φταίνε οι ομάδες που υποδέχονται τον Παναθηναϊκό. Όταν δεν τα καταφέρνει, μας φταίει το Τριφύλλι που πήγε κι έπεσε στην όποια «παγίδα».
Πάμε τώρα και στην ουσία του πράγματος. Ναι, το κίνητρο των Πράσινων πρέπει να είναι μεγάλο στο Περιστέρι. Επιβάλλεται να νικήσουν. Οτιδήποτε λιγότερο θα είναι αποτυχία. Όμως, κανείς δεν παραγνωρίζει τη σημασία των ημερών η οποία δεν σχετίζεται με την αναμέτρηση του Περιστερίου εδώ που τα λέμε.
Το τεράστιο δέλεαρ, η ευκαιρία, ο μεγάλος και λαμπερός στόχος, είναι την Πέμπτη στην Φλωρεντία. Δίχως αυτό να σημαίνει πως σου εξασφαλίζει την επιτυχία κάτι τέτοιο. Φαβορί παραμένει η Φιορεντίνα, αλλά ο Παναθηναϊκός θα κυνηγήσει τις πιθανότητές του, γνωρίζοντας πλέον πως δεν είναι τίποτα ακατόρθωτο.
Δεν μας αρέσουν τα κλισέ και τα συνηθισμένα σε αυτές τις περιπτώσεις. Τα οποία και είναι σωστά, μην παρεξηγηθούμε. Σαφώς και για την ίδια την ομάδα πρέπει να υπάρχει μόνο Ατρόμητος, μετά το ματς στο Περιστέρι να σκεφτεί την Ιταλία, μπλα μπλα μπλα. Η… σφραγίδα στη σεζόν όμως, δεν θα μπει στο ματς της 26ηςαγωνιστικής. Είτε νικήσει όπως οφείλει ο Παναθηναϊκός, είτε αποτύχει και δεν επικρατήσει. Ο αγώνας σταθμός – ελπίζουμε μέχρι τον επόμενο – είναι στη Φλωρεντία.
Το δύσκολο έργο το έχει ο Ρουί Βιτόρια. Στο θέμα της διαχείρισης, διότι ο Παναθηναϊκός είναι επιβαρυμένος. Δε θα παίξει ο Μλαντένοβιτς κι εδώ που τα λέμε ίσως να είναι καλό να πάρει και καμιά ανάσα ο άνθρωπος. Έχουμε και τις επιστροφές, αλλά σε κάθε περίπτωση ο Πορτογάλος τεχνικός πρέπει να κουμαντάρει σωστά το rotation για δύο ματς, όχι ένα.
Και για να μην κρυβόμαστε και πίσω απ’ το δάχτυλό μας, απ’ την αρχή της σεζόν ακούμε πόσο σημαντικό είναι το πρωτάθλημα και ο νούμερο ένας στόχος κτλ. Δεν είχε αποτέλεσμα, αλλά είναι ένα γεγονός. Γιατί τώρα να είναι κακό αν με τη διαχείριση του παιχνιδιού ο προπονητής «δείξει» πως τον Ατρόμητο ναι μεν πρέπει να τον νικήσει ο Παναθηναϊκός, αλλά το σπουδαίο είναι το επόμενο παιχνίδι. Το ευρωπαϊκό. Γιατί πάντα έτσι ήταν το φυσιολογικό για το σύλλογο αυτό.
Ακόμη και σε επίπεδο ανάγκης εξασφάλισης της νίκης στο Περιστέρι – η οποία προφανώς και υπάρχει – η βασική αιτία γι’ αυτό είναι η διατήρηση της ψυχολογίας και της αυτοπεποίθησης σε υψηλά επίπεδα. Μην ξαναγυρίσει η ομάδα στην αμφισβήτηση και στην αμφιβολία.
Υ.Γ. Για να δούμε και τη διαιτησία… Στα ματς των Πράσινων με τον Ατρόμητο μέχρι τώρα, έχουμε δει χαρισμένες αποβολές και στο ΟΑΚΑ για το πρωτάθλημα και στο Περιστέρι για το Κύπελλο. Και τα όσα έγιναν στο Λεβαδειακός-Ατρόμητος δείχνουν μια κάποια… διάθεση θα έλεγε κανείς.