Επειδή η μιζέρια και η γκρίνια στον Παναθηναϊκό πουλάει φουλ και οτιδήποτε καλό πας να γράψεις το λιγότερο είναι να φας μπινελίκια, θέλω να πω αρχικά για την διαφορετική αντιμετώπιση, που είχαν οι αποκλεισμοί του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού.

Ο αποκλεισμός του Παναθηναϊκού παρουσιάστηκε σαν παταγώδης αποτυχία, λες και ο σημερινός Παναθηναϊκός είχε φθάσει να παίζει Μάρτιο μήνα στην Ευρώπη, πολλές φορές τα τελευταία 15 χρόνια. Τελευταία φορά ήταν το 2010, όταν και αποκλείστηκε από την Στάνταρ Λιέγης. Ναι χάθηκε μία ευκαιρία, για να πάει ακόμα παρακάτω στην Ευρώπη ο Παναθηναϊκός, αλλά αποτυχία που αποκλείστηκε ο Παναθηναϊκός της τελευταίας 15ετίας, από την Φιορεντίνα δεν είναι.

Αντίθετα διαβάζω σε πρωτοσέλιδα διθυράμβους για τον αποκλεισμό του Ολυμπιακού από την Μπόντο Γκλιμτ. Εχασε και νομίζεις από αυτά, που διαβάζεις ότι πέρασε. Αποθέωση, που αποκλείστηκε από μία ομάδα της Νορβηγίας, κράξιμο από την άλλη που αποκλείστηκε ο Παναθηναϊκός από Ιταλική ομάδα, που ήταν φιναλίστ τα δύο τελευταία χρόνια στο Conference. Λίγο ακόμα και θα μας πουν, ότι η Μπόντο Γκλιμτ έχει πιο βαριά φανέλα από αυτή της Φιορεντίνα. Οι άνθρωποι είναι γεννημένοι να κάνουν το άσπρο μαύρο.

Πάμε τώρα στον Παναθηναϊκό. Κατάρχάς και εγώ χθες βλέποντας την ομάδα στο πρώτο ημίχρονο, ένιωσα θυμό, οργή με αυτά, που έβλεπα σε ένα ματς-τελικό, το τελευταίο τόσο σημαντικό ματς της χρονιάς. Και μετά την λήξη του αγώνα ένιωθα, ότι ο Παναθηναϊκός δεν έκανε το καλύτερο που μπορούσε, για να πάρει την πρόκριση.

Η Φιορεντίνα ήταν το φαβορί από την πρώτη στιγμή, ήταν το φαβορί και μετά το 3-2 του πρώτου αγώνα. Αρα αν προκρινόταν ο Παναθηναϊκός θα έκανε μία υπέρβαση. 35 χρόνια στο ρεπορτάζ και αλλά 20 σαν οπαδός του Παναθηναϊκού, όσες φορές έκανε προκρίσεις-υπερβάσεις η ομάδα είχε δύο βασικά στοιχεία και ένα άλλο τρίτο.

Η βάση των ευρωπαϊκών προκρίσεων του Παναθηναϊκού σε βάρος καλύτερων ομάδων ήταν η πολύ καλή του άμυνα. Δεν έτρωγε γκολ με τίποτα, έβαζε ένα έπαιρνε το ματς. Ετσι έκανε πορείες και πορείες ο Παναθηναϊκός. Ναι με παίκτες-μεγαθήρια, όπως ο Κυριάκος, ο Χένρικσεν, πιο παλιά ο Καλιτζάκης, ο Μαυρίδης, αλλά με πολύ καλή αμυντική λειτουργία.

Όταν τρως πέντε γκολ από την Φιορεντίνα δεν μπορείς να προκριθείς. Δεν γίνεται. Η επίθεση έκανε αυτό, που έπρεπε και στα δύο ματς. Στο πρώτο έβαλε τρία γκολ και στο δεύτερο ένα. Με τέσσερα γκολ σε δύο παιχνίδια με κανονικές συνθήκες προκρίνεσαι με την Φιορεντίνα. Δεν μπορείς να πάς μακριά στην Ευρώπη, όταν δέχεσαι δύο γκολ σε δύο ματς από την Βίκινγκουρ και στο δεύτερο ματς θα μπορούσε να δεχθείς άλλο ένα.

Δεν είναι δικαιολογία, είναι μία πραγματικότητα, ότι σε αυτά τα δύο κρίσιμα ματς ο Βιτόρια δεν είχε τον καλύτερό του στόπερ, τον Πάλμερ-Μπράουν και τον Γεντβάι. Και αναγκάστηκε να βάλει τον Αράο, που ήταν εκτός τόπου και χρόνου σε προκλητικό βαθμό, για τόσο σημαντικά παιχνίδια. Και κοντά στον Αράο είναι κακός ο Ίνγκασον. Υπάρχει και κάτι ακόμα. Για να έχεις σωστή αμυντική λειτουργία πρέπει όλοι όταν χάνεται η μπάλα να τρέχουν, να μαρκάρουν να θυσιάζονται για την ομάδα. Ένας-δύο να μην το κάνουν, πάει τις έφαγες τις φάσεις. Και στην Ιταλία κάποιοι όταν δεν είχαν την μπάλα, περπάταγαν….

Επίσης για την σωστή αμυντική λειτουργία παίζει μεγάλο ρόλο ο τερματοφύλακας. Ο Ντραγκόφσκι ήταν πολύ καλός και χάρισε την πρόκριση στην ομάδα με την Λανς το καλοκαίρι. Ο Πολωνός τερματοφύλακας είναι πλέον σε κακή κατάσταση και ψυχολογία δέχεται εύκολα γκολ. Την Πέμπτη μετά το 2-0 έκανε σημαντικές αποκρούσεις, αλλά όταν ήδη είχε δεχθεί γκολ. Και άλλα δύο γκολ δέχθηκε στο πρώτο ματς με την Φιορεντίνα.

Και κάτι ακόμα. Για να πάρεις τέτοιες προκρίσεις, θες και ρέντα. Ρέντα που δεν είχε κόντρα στην Φιορεντίνα ο Παναθηναϊκός. Και στο πρώτο και στο δεύτερο παιχνίδι η ομάδα έχει δεχθεί γκολ, από σουτ αντιπάλων, που βρήκαν στον Αράο, άλλαξαν πορεία και πήγαν στα δίχτυα. Και στον Παναθηναϊκό σουτάρει ο Τετέ στην Ιταλία και η μπάλα βρίσκει στα σώματα.

Πάμε τώρα σε κάτι άλλο σημαντικό. Κάτι που ενόχλησε πολύ τον κόσμο και κυρίως τους 2000 που βρέθηκαν στο Αρτέμιο Φράνκι και για τρεις ώρες μέσα στην βροχή φώναζαν, έδωσαν και την ψυχή τους για την ομάδα. Δύο μηνύματα έλαβα από δύο φίλους της ομάδας, που βρέθηκαν μέσα στην βροχή για την καψούρα τους τον Παναθηναϊκό και μου είπαν: «Ρε συ Τάσο πως είναι δυνατόν να παρουσιάζουν αυτή την εικόνα οι παίκτες και να μην βγάζουν πάθος σε ένα τέτοιο ματς;» Εξήγηση δεν έχω, για αυτό τους εξέφρασα και εγώ την απορία μου. Μου είναι αδιανόητο να παίζεις στον Παναθηναϊκό, να ξέρεις ότι είναι τελικός, να ξέρεις, ότι περιμένει ο κόσμος να του δώσεις μία χαρά και να μπαίνεις στο γήπεδο, να κάνεις λάθη και με εξαίρεση τον Σιώπη, να μην βγάζεις ψυχή, να μην βγάζεις πάθος για την ομάδα.

Δεν γίνεται σε αυτό το ματς να μην μασάς σίδερα από το πρώτο λεπτό. Και δεν υπήρχε καμία εντολή να μείνει η ομάδα πίσω. Αυτό έγινε , διότι οι παίκτες του Παναθηναϊκού ήταν κατώτεροι των περιστάσεων, έβγαζαν φόβο και ο Σιώπης έμοιαζε μόνος, πολύ μόνος. Στο δεύτερο ημίχρονο, που άρχισαν να τρέχουν και να πιέζουν οι παίκτες το πουλάκι και η πρόκριση είχε πετάξει. Δεν είναι απαραίτητο να είσαι καλός παίκτης, για να βγάλεις ψυχή. Αυτό πρέπει να το έχεις μέσα σου και δεν έχει σχέση με την τεχνική. Πρέπει να έχεις προσωπικότητα, να έχεις άντερα. Και σε αυτό το ματς δεν υπάρχει καμία δικαιολογία, όπως και σε άλλα ματς του πρωταθλήματος, που η ομάδα έχασε με κάτω τα χέρια.

*Για την σημερινή ξεφτίλα των 8 ομάδων που υπέγραψαν μία επιστολή, που τους έστειλε να υπογράψουν ο πρόεδρος της Σούπερ Λίγκα, όπου αυτοαποθεώνεται το μόνο, που έχω να πω είναι, ότι με τρομάζει τι θα δούμε από την επόμενη σεζόν. Μόνο ο Παναιτωλικός αντιστάθηκε. Συχγαρητήρια σε όσους ψήφισαν για πρόεδρο της Σούπερ Λίγκα τον Μαρινάκη.

*Η όρεξη με την οποία μπήκε ο Ιωαννίδης σε αυτό το ματς, ο τρόμος που μοίρασε στους κεντρικούς αμυντικούς της Φιορεντίνα μας οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι έπρεπε να μπει από πιο νωρίς στο παιχνίδι, η να επιλέξει ο κόουτς να παίξει με δύο στην επίθεση από την αρχή, για να αιφνιδιάσει και τον αντίπαλο και να μην τους αφήσει να κατεβάσουν την μπάλα. Πέρα από τον Σιώπη, που ήταν ο κορυφαίος για 90 λεπτά, ο Ιωαννίδης και ο Ουναΐ ήταν αυτοί, που πήγαν να γυρίσουν το παιχνίδι στο τελευταίο ημίωρο.

Πρωτότυπο άρθρο