Από sdna.gr
Για τον Ολυμπιακό η σεζόν των 100 χρόνων εξελίσσεται με υπέροχο τρόπο, σε εγχώριο επίπεδο αφού -μέσα από συνεχόμενους θριάμβους- μετράει μέρες μέχρι να φτάσει στη φιέστα τίτλου. Εξάρα στην ΑΕΚ, 4άρα στον Παναθηναϊκό και το κοντέρ γράφει ασταμάτητα.
Για τον ΠΑΟΚ μια βασανιστική σεζόν απέκτησε τούτη την Κυριακή ένα ξεχωριστό χρώμα χάρη στην τρομερή ανατροπή που μας θύμισε τον περσινό πρωταθλητή Ελλάδος. Με ένα "διπλό" που όχι μόνο τον επαναφέρει στις νίκες σε ντέρμπι αλλά κυρίως τον βάζει για τα καλά στο "κόλπο" της διεκδίκησης της 2ης θέσης που οδηγεί στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ.
Και οι δύο θρίαμβοι βασίστηκαν στην σπουδαία ποιότητα των νικητών αλλά και στις άμυνες-ανέκδοτο των αντιπάλων τους. Όπως συμβαίνει, δηλαδή, αρκετές φορές στο ποδόσφαιρο με τούτο τον συνδυασμό.
Αλήθεια είναι πως στο φινάλε είχες ξεκάθαρα την αίσθηση ότι αποδόθηκε δικαιοσύνη στο χορτάρι. Η ανατροπή του ΠΑΟΚ στην Opap Arena ήταν εντυπωσιακή. Και τούτο γιατί μέχρι να έρθει το γκολ-ποίημα του "Ντέλια" η ΑΕΚ νικούσε 2-0 και έδειχνε πως κρατούσε με σιγουριά τα πάντα στα χέρια της. Ομως ουδείς έχει αμφισβητήσει ποτέ πως η ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου διαθέτει σπουδαία ποιότητα από τη μέση και μπροστά. Και την κατέθεσε στο χορτάρι της Νέας Φιλαδέλφειας με τόσο πειστικό τρόπο που έκανε την ανασταλτική λειτουργία της Ένωσης σκόνη και θρύψαλα.
Το κοντρόλ, η ντρίμπλα και το τελείωμα του Κωνσταντέλια (2-1)... Η μπαλιά-καρφί στα πλευρά της άμυνας και το άψογο τελείωμα του Αντρίγια (με τον Μπρινιόλι να... κοιτάζει) για το 2-2. Λεπτομέρεια: Και τα δύο ξεκίνησαν από το πόδι του Μιχαηλίδη. Και τέλος η ασύλληπτη ντρίμπλα του Τσάλοφ στον Μάνταλο, η ασίστ στον Πέλκα, το έξοχο τελείωμα. Κάθε γκολ του ΠΑΟΚ ήταν για βραβείο. Και στο φινάλε αυτό ακριβώς πήρε: Το βραβείο νίκης του ντέρμπι! Σε ένα ματς που βρέθηκε 2-0 πίσω στο σκορ αλλά δεν "μάσησε" και πέτυχε θρίαμβο που παραπέμπει στα περσινά κατορθώματά του.
Η άμυνα της ΑΕΚ; Για γέλια. Η ψυχολογία της μετά το γκολ του "Ντέλια"; Στα τάρταρα. Έτρεμαν τα πόδια των παικτών του Αλμέιδα. Κόντρα στην ομάδα που είχαν αποκλείσει στο κύπελλο, είχαν νικήσει στο πρωτάθλημα στην Τούμπα, αλλά όταν εκείνη μείωσε 2-1, οι Ενωσίτες έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους. Έτρεμαν!
Δεν ξέρω αν η ΑΕΚ καταφέρει να πάρει τη 2η θέση, όμως μοιάζει πλέον φανερό ότι το πρότζεκτ που δούλευε τρία χρόνια ο Ματίας Αλμέιδα έφτασε στο τέλος του. Προσοχή: δεν λέω ο προπονητής. Λέω ότι το συγκεκριμένο πρότζεκτ φέτος "πτώχευσε" στο γήπεδο. Μετά τα 6 γκολ από τον Ολυμπιακό η ΑΕΚ βγήκε από την πρίζα. Και για τούτο φυσικά φέρει τεράστια ευθύνη ΚΑΙ ο προπονητής της. Οπότε το "αύριο" πρέπει να επαναπροσδιοριστεί.
Τα "ευθυνόφοβα παιδιά" του Παναθηναϊκού έγιναν έρμαιο στις ορέξεις των ερυθρόλευκων πρωταθλητών προτού καν συμπληρωθεί ένα λεπτό παιχνιδιού! Ο Ντραγκόσφκι, που φέτος είναι αλλού για αλλού, με παιδικό λάθος "πρόσφερε" το 1-0 στον Γιάρεμτσουκ και ουσιαστικά ο Παναθηναϊκός δεν μπόρεσε να επιστρέψει ποτέ στη διεκδίκηση αποτελέσματος ούτε μετά το 2-1 ούτε μετά το 3-2.
Οι παίκτες του Μεντιλίμπαρ ήταν φοβερά πεινασμένοι απέναντι στο... πείραμα του Βιτόρια ο οποίος αποφάσισε να αφήσει στην άκρη το 4-3-3 που δουλεύει από την αρχή και να παίξει 3-5-2. Η τριάδα της άμυνας, με Αράο και Γέντβαϊ ήταν πραγματικά για γέλια (όπως και η έμπνευση του κόουτς), βούτυρο στο ψωμί του Ολυμπιακού. Όποιος θέλει να καταλάβει τη διαφορά (νοοτροπίας) των δύο ομάδων ας δει τι έκανε το θωρηκτό Κωστούλας μπαίνοντας στο ματς ως αλλαγή. Σκόραρε, κέρδισε την αποβολή του Ιωαννίδη, πήρε παραμάζωμα τα "ευθυνόφοβα παιδιά" μιας ομάδας η οποία έφαγε τρία γκολ στη Λαμία, ε, δεν είναι έκπληξη ότι δέχτηκε 4 στο "Γ. Καραϊσκάκης"!
Για τον Παναθηναϊκό (του Αλαφούζου) έχει εξαντληθεί κάθε κριτική. Είναι εντυπωσιακό πάντως να βλέπεις παίκτες όπως ο Ντραγκόφσκι και ο Αράο να συμπεριφέρονται σαν ερασιτέχνες. Και, προφανώς, δεν γίνεται ο προπονητής να πιστεύει ότι αλλάζοντας ριζικά το σύστημα της ομάδας του μετά από μήνες που έπαιζε κάτι άλλο μπορεί να ανταποκριθεί κόντρα σε μια ομάδα-καρχαρίας όπως είναι ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ που σέβεται το ποδόσφαιρό του και το υπερασπίζεται κόντρα σε κάθε αντίπαλο. Που πρεσάρει σε κάθε παιχνίδι ψηλά σα να πρόκειται για την τελευταία μπάλα... στη ζωή και αναγκάζει τον αντίπαλο σε σοβαρά λάθη.
Στο γήπεδο αποδόθηκε δικαιοσύνη και ο Ολυμπιακός στην ιστορική σεζόν των 100 ετών πρόσθεσε ακόμη έναν θρίαμβο-αναφορά! Και φυσικά το 48ο πρωτάθλημά του!