Από sdna.gr
Πας στον γιατρό, σε εξετάζει και σου λέει: «Να μην αγχώνεσαι». Κι έπρεπε να πας σε επιστήμονα για να σου πει το αυτονόητο. Αυτό που κανείς δε λέει ποτέ, είναι το πώς δε θα αγχώνεσαι. Κάτι τέτοιο γίνεται και στο ποδόσφαιρο, ειδικά σε περιπτώσεις όπως της ρεβάνς του Παναθηναϊκού με τη Ρέιντζερς.
Ήρθε πάλι ο καιρός των κλισέ, τα οποία είναι σωστά μεν, αλλά στην ουσία δε λένε και κάτι. «Να βάλει γρήγορο γκολ». Τι θα πει αυτό; Αν δεν βάλει γρήγορο γκολ να τα παρατήσει;
Λογικό να υπάρχει τόση ανάλυση, γιατί είναι μεγάλο το διακύβευμα. Ταυτόχρονα είναι και ξεκάθαρα τα δεδομένα, που δε σηκώνουν λόγια αλλά έργα. Πρέπει ο Παναθηναϊκός να έχει αποφασιστικότητα, να παρουσιαστεί τακτικά σωστός, να βάλει την μπάλα μέσα στις ευκαιρίες που θα έχει. Ακόμη κι αν τα κάνει αυτά, δεν του διασφαλίζει κανείς πως θα περάσει. Απλά θα αυξήσει τις λιγοστές πιθανότητές του για ανατροπή.
Δεν παίζει με ομάδα Super League 2 το Τριφύλλι, με τη Ρέιντζερς παίζει. Η οποία έχει μαζί της περισσότερα απ’ τα ποδοσφαιρικά της προσόντα. Παράλληλα, είναι μια άγνωστη συνθήκη οι Σκωτσέζοι. Ξέρει κανείς αν με τον καινούργιο προπονητή θα διατηρήσει τη φιλοσοφία να έχω την κατοχή και να είμαι επιθετικός; Ή θα λειτουργήσει με μεγαλύτερη σκοπιμότητα για τη διαχείριση του 2-0 του πρώτου αγώνα;
Στο άγνωστο πάει ο Παναθηναϊκός, με όπλο την πίστη του και την έδρα. Κι αυτή λόγω του κόσμου, όχι επειδή θα κάνει ζέστη. Άλλη ελληνική σοφιστεία κι αυτή, η ζέστη επηρεάζει μόνο τους αντιπάλους. Οι δικοί μας παίκτες έχουν ενσωματωμένο κλιματισμό προφανώς και δεν επηρεάζονται.
Το πράγμα είναι υπερβολικά απλό στην ανάγνωσή του: Το έργο των Πράσινων είναι πολύ δύσκολο. Ποδοσφαιρικά και ψυχολογικά. Απόλυτα θετικό το κλίμα πίστης που βγάζει η ίδια η ομάδα. Γιατί αυτό που μένει πλέον, είναι να παλέψει με «λύσσα» το Τριφύλλι. Για να κάνει το 10%-20% που μπορεί να έχει – λίγο μεγαλύτερο. Διεκδικώντας κάθε πιθανότητα που του αναλογεί.
Να το πούμε απλά: Εδώ που είσαι ξέρεις πως μπορεί να πέσεις. Τουλάχιστον πέσε μαχόμενος. Αυτό πιστεύουμε πως θα γίνει κιόλας. Το μόνο που μένει να κάνει ο Παναθηναϊκός ως οργανισμός συνολικά, είναι να πάει συσπειρωμένος. Ομάδα και κόσμος να είναι ένα. Κι όπου βγάλει.
Τα υπόλοιπα στο χορτάρι. Εκεί όπου δεδομένα υπάρχει σημαντικό ζήτημα με την απουσία του Βαγιαννίδη. Δεν το λέμε για να μειώσουμε τον Κώτσιρα, απλά ο «Βάγια» για δεξί μπακ έχει υπερβολικά μεγάλη και σημαντική συμμετοχή στην ανάπτυξη των Πράσινων. Οι συνδυασμοί της δεξιάς πλευράς ειδικά, είναι το πιο «γλυκό» κομμάτι του παιχνιδιού του Παναθηναϊκού από την περασμένη σεζόν. Αυτό δε θα υπάρχει εκ των πραγμάτων στο ματς με τους Σκωτσέζους. Και εστιάζουμε εκεί, γιατί το δημιουργικό-εκτελεστικό είναι αυτό που μοιάζει να «πονάει» τη δεδομένη στιγμή.
Προφανώς και του Βαγιαννίδη είναι συνολικό ζήτημα για την ομάδα, καθώς πιθανότατα θα πωληθεί. Εκεί όμως περιμένεις μεταγραφή που θα καλύψει το κενό. Θεωρητικά πάντα, γιατί τα πάντα φαίνονται στο γήπεδο. Σε κάθε περίπτωση ο Παναθηναϊκός χωρίς Βαγιαννίδη, χωρίς Ουναΐ και με πιθανή πώληση Μαξίμοβιτς που ακούγεται έντονα από το εξωτερικό, έχει σημαντική μείωση στην ποιότητά του. Άρα επιβάλλεται άμεσα να καλύψει τις ανάγκες του.
Να θυμόμαστε και για τις μεταγραφές και πολύ περισσότερο για το ματς με τη Ρέιντζερς, πως η ζωή δεν σταματά το βράδυ της Τετάρτης. Ούτε αν πάνε όλα καλά και περάσεις, ούτε αν δεν αλλάξει κάτι και αποκλειστείς. Σε μια βδομάδα θα έχεις παιχνίδι και πάλι. Δύσκολο. Χρόνος δεν υπάρχει, ούτε για υπερβολικούς συναισθηματισμούς ούτε για υπομονή στα της ενίσχυσης του ρόστερ.