Δείτε τι κάνουν οι άλλοι για να καταλάβετε πόσα ξοδεύει η ΑΕΚ

Από sdna.gr

Τα λέγαμε και προχθές. Αδηφάγος η δίψα για μεταγραφές. Πολλώ δε μάλλον, όταν συζητάμε για μια ομάδα με δεδομένες ανάγκες και απαίτηση αλλαγής σε σχέση με το εφιαλτικό περυσινό φινάλε, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της ΑΕΚ. Μόνο που κάποιες φορές, ακόμα και με αφορμές τις κινήσεις του ανταγωνισμού, αναρωτιέμαι κατά πόσον υπάρχει κομμάτι του κόσμου στο οποίο κυριαρχεί η σκέψη εκείνου που εύστοχα έχει αποκαλέσει ο λαός, ακριβός στα πίτουρα και φτηνός στο αλεύρι.

Αφορμή γι’ αυτό αποτέλεσε η πανηγυρική ανάδειξη της μεταγραφής του Στρεφέτσα στον Ολυμπιακό. Δεν μπαίνω καν σε διαδικασία κρίσης των ικανοτήτων του 28χρονου Βραζιλιάνου. Ολοι και όλα κρίνονται μέσα στο γήπεδο και όχι σε δημοσιογραφικούς τίτλους. Δεν κρίνω καν κατά πόσον ο Στρεφέτσα ήταν προς πώληση από την Κόμο, που είχε ήδη αποκτήσει ήδη άλλα εξτρέμ, ώστε του χρόνου από 10η στην Ιταλία να διεκδικήσει ευρωπαϊκή έξοδο.

Περί ρεκόρ

Το ζήτημα είναι πως ο Στρεφέτσα φέρεται πως κόστισε 8 εκατ. ευρώ. Και αυτό το ποσό εμφανίζεται να υπερβαίνει το ρεκόρ της εποχής Μαρινάκη στην διοίκηση του Ολυμπιακού, που ήταν η απόκτηση του Ποντένσε από την Σπόρτινγκ Λισσαβώνας έναντι 7 εκατ. ευρώ. Πολλά χρήματα, για το ελληνικό πρωτάθλημα μιλάμε. Αλλά αρκεί να αναλογιστεί κάποιος, πως ο Ολυμπιακός του εξασφαλισμένου Τσάμπιονς Λιγκ, της μεγαλύτερης πώλησης ποδοσφαιριστή στο εξωτερικό, της πρώτης ελληνικής ομάδας που θα φτάσει σε εξαψήφιο αριθμό εκατομμυρίων σε έσοδα, έσπασε το ρεκόρ του με 8 εκατ. ευρώ.

Καλό είναι να έχουμε μια εικόνα, γιατί εδώ και καιρό η διαφορά των δύο ομάδων (προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο) έχει πάψει να αφορά πρώτιστα το οικονομικό. Γιατί και η ΑΕΚ ξόδεψε 6 εκατ. ευρώ για να πάρει τον Πινέδα στην ακριβότερη μεταγραφή της νεότερης ιστορίας και η ΑΕΚ είναι ομάδα που πλέον δεν ψάχνει απλά ευκαιρίες στα χαμηλά, αλλά εντοπίζει παίκτης και μπαίνει δυναμικά σε διεκδικήσεις με μεγάλο κόστος.

Τι συμβαίνει γύρω και η νέα εποχή

Την ίδια στιγμή, εμφανίζεται ο Παναθηναϊκός να ετοιμάζεται για ντεμαράζ και κίνηση για την απόκτηση του Ουναΐ από την Μαρσέιγ και να βρίσκει αυτά τα χρήματα από την πώληση του Βαγιαννίδη στην Πορτογαλία και την διαφαινόμενη παραχώρηση και του Μαξίμοβιτς. Οσο για τον ΠΑΟΚ, αρκεί κάποιος να θυμηθεί τις δονήσεις που προκάλεσε η διαδικασία πώλησης του Κωνσταντέλια για να κατανοήσει πολλά, σε μια ομάδα που έχει ακόμα ουκ ολίγα μεταγραφικά θέματα.

Είμαι βέβαιος, πως κάπου εδώ θα βρεθεί κάποιος που θα σκεφτεί, ότι καλά είναι όλα αυτά, αλλά πόσο αφορούν την ΑΕΚ. Την αφορούν, απλά για να έχουμε μέτρο σύγκρισης. Το θέμα πλέον στο ποδόσφαιρο δεν είναι να καθόμαστε ως πιτσιρικάδες και να την λέμε στον φίλο μας που είναι άλλη ομάδα για το ποια προεδράρα σκάει τα περισσότερα. Το ζήτημα είναι πόσο υπάρχει ποδοσφαιρικό σχέδιο και μπορεί να αλλάξει τα αρνητικά δεδομένα της περυσινής σεζόν.

Τι έχει κάνει η ΑΕΚ

Οσα βίωσε η κοινωνία της ΑΕΚ πέρυσι, όταν ξόδεψε περίπου 8 εκατ. ευρώ σε αγορές ποδοσφαιριστών και ακόμα περισσότερα σε ετήσια συμβόλαια, φανερώνουν πως αυτό που έλειψε ήταν το σχέδιο και η σωστή στόχευση. Το κράξιμο προς την διοίκηση της ΑΕΚ κατά την κρίση μου δεν θα πρέπει να αφορά αν θα δώσει 1-2 εκατ. ευρώ παραπάνω για να πάρει τον κάθε Ντέσερς και τον κάθε Μόρο, αλλά κατά πόσον όλο αυτό εκπορεύεται από ένα σχέδιο που θα οδηγήσει στην επιτυχία. 

Η ΑΕΚ είναι ήδη μια ομάδα που έχει ξοδέψει αρκετά εκατομμύρια στις μεταγραφές της. Για πρώτη φορά στην ιστορία της έδωσε τόσα χρήματα για κεντρικό αμυντικό, πλήρωσε για να φέρει αριστερό μπακ. Μέχρι τώρα, πλην Κουτέσα, όλες οι υπόλοιπες κινήσεις περιλαμβάνουν και πληρωμή σε ομάδα. Αρα, αυτό σημαίνει πως εκ προοιμίου, η ΑΕΚ ανεβάζει τον πήχη των παικτών που αποκτά και κάνει κινήσεις, που πριν από χρόνια δεν θα μπορούσε να υπολογίσει.

Να υπάρχει λογική

Παραλογισμοί δεν χρειάζονται. Δηλαδή, δεν μπορεί να αξιώνει κάποιος με την ίδια ευκολία να δώσει 1-2 εκατ. ευρώ για να καλύψει τα τερτίπια της κάθε Ρέιντζερς και της κάθε Μπολόνια, αλλά να θέτει θέματα… ηθικής για να μείνει ελεύθερος ο Σιμάνσκι ή να χλευάζεται επειδή ζητά αρκετά χρήματα για τον Μαρσιάλ. Δηλαδή, ο Ολυμπιακός που δεν παίρνει τον Μίγια που θέλει ο προπονητής για 2 εκατ. ευρώ κάνει καλά, ο Παναθηναϊκός σωστά πουλά τον Μαξίμοβιτς που πήρε ως ελεύθερο, αλλά η ΑΕΚ δεν έχει δικαίωμα να κάνει διαπραγματεύσεις.

Η ΑΕΚ δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου, ισχύει. Αλλά από την άλλη, δεν είναι για πέταμα το υλικό που έχει. Φάνηκε, πως με σωστή καθοδήγηση και το κατάλληλο «καμουφλάζ», μπορεί να κάνει την δουλειά σε αυτό το χρονικό σημείο. Στην πορεία, θεωρώ δεδομένο πως πολλά θα αλλάξουν. Και αν κάτι αυτήν την εποχή προβληματίζει στην ΑΕΚ, είναι πως ενώ ο Ολυμπιακός δεν έκοψε κανέναν ούτε από το δεύτερο στάδιο της προετοιμασίας, η ΑΕΚ έθεσε στο περιθώριο περιουσιακά της στοιχεία. 

Πρωτότυπο άρθρο