Το να έχει ηρεμία ο Παναθηναϊκός τελευταίες μέρες των μεταγραφών, είναι κάτι ξένο. Το να έχει ησυχία αναφορικά με επίτευξη στόχου τέλη καλοκαιριού, ανέκδοτο. Μέσα σε πέντε μέρες καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό η επιτυχία ή όχι της ίδιας της σεζόν. Είναι υπερβολικό όπως το λέμε, όμως αν δούμε το δάσος και όχι το δέντρο, ισχύει.

Πρώτα απ’ όλα η ρεβάνς με την Σαμσουνσπόρ. Είναι παραπάνω από ένα ματς. Υπάρχουν 353.000 λόγοι γι’ αυτό. Δεν έχει δικαίωμα ο Παναθηναϊκός να πηγαίνει στη Σαμψούντα και να φύγει με οτιδήποτε άλλο εκτός πρόκρισης. Αν αυτό βάζει πίεση στην ομάδα, τότε να μάθει να τη διαχειρίζεται. Έχουμε εμπιστοσύνη σε όλους, είναι καλύτεροι, έχουν την εμπειρία, οφείλουν να κάνουν αυτό που ζητά η ιστορία. Όχι μόνο του συλλόγου.

Παράλληλα, υπάρχουν και οι πιο… ρηχοί αλλά άκρως ουσιαστικοί λόγοι. Το πρεστίζ που είναι ανώτερο στο Europa League πρώτα απ’ όλα. Τα καλύτερα οικονομικά δεδομένα για το κλαμπ. Το κλείσιμο του καλοκαιριού με δεύτερη πρόκριση που θα ενισχύσει την πίστη και κυρίως την εμπιστοσύνη προς την ομάδα.

Ποδοσφαιρικά δεν υπάρχει κάτι για να φοβάται ο Παναθηναϊκός. Ούτε καν η… καυτή έδρα. Σε τόσες και τόσες «καυτές» έδρες έχουν αγωνιστεί οι παίκτες της ομάδας. Ποιοτικά είναι ανώτερο το Τριφύλλι, πρέπει απλά να το αποδείξει. Κι αν η τακτική της Σαμσουνσπόρ ήταν το βασικό πρόβλημα, τώρα υπάρχει το δεδομένο του 2-1 από τον πρώτο αγώνα.

Άρα θα αναγκαστούν οι Τούρκοι να πάρουν ρίσκα. Πρέπει να νικήσουν αυτή τη φορά, δεν τους αρκεί ένα θετικό αποτέλεσμα απλά. Το άγχος μπροστά στο κοινό τους, είναι στη δική τους πλευρά. Όπως και η απειρία. Ο Παναθηναϊκός είναι η έμπειρη πλευρά σε αυτό το ζευγάρι, οπότε πρέπει να «τραφεί» απ’ αυτές τις λεπτομέρειες και να τελειώσει τη δουλειά.

Οι Πράσινοι έως τώρα έχουν δείξει πως τακτικά δεν είναι να τους φοβάσαι. Ανταποκρίνονται, είναι σωστά διαβασμένοι για τα ματς. Αν κάτι μένει να προβληματίζει τον Παναθηναϊκό, είναι οι αστάθμητοι παράγοντες και η έλλειψη συγκέντρωσης. Το δεύτερο ας φροντίσουν να μην το έχουν. Μην το συζητάμε λοιπόν: Κίνητρα, πλεονεκτήματα, όλα είναι με το μέρος του Παναθηναϊκό. Ας γίνει το καθήκον πράξη και να παρθεί αυτή η πρόκριση.

Πάμε τώρα και στα πιο μακροχρόνια. Γιατί δεν αφορούν απλά τον άμεσο στόχο, αλλά το σύνολο της σεζόν. Απομένουν μέρες πλέον. Ο Παναθηναϊκός πρέπει μέσα σε αυτό το διάστημα (μέχρι Τρίτη που έχει δικαίωμα να δηλώσει την ευρωπαϊκή του λίστα) να κλείσει το ρόστερ του. Για να μην πάμε στη λογική του να έρθει κάποιος που δε θα παίζει Ευρώπη αλλά μόνο Ελλάδα. Θα είναι κακό για την ίδια την ομάδα και αστοχία σε επίπεδο κίνησης.

Το δεκάρι και οι επιθετικοί (αν φύγει τελικά ο Ιωαννίδης) καθορίζουν το ποιος θα είσαι. Έχει φανεί άλλωστε πως το πρόβλημά σου είναι κυρίως στο σκοράρισμα. Άρα αυτό καλείται ο Παναθηναϊκός να καθορίσει με τις τελευταίες του κινήσεις. Πρώτα απ’ όλα να προλάβει να τις κάνει και να μη συμβεί αυτό που έγινε και πέρυσι. Όταν η κίνηση για φορ πήγε για Γενάρη (τότε που ήρθε τελικά ο Σφιντέρσκι).

Ειδικά σε ενδεχόμενη πώληση Ιωαννίδη – δεν ξέρουμε πως μπορεί να αποφευχθεί όταν ο ίδιος ο παίκτης ακούγεται πως έχει τέτοια θέληση να φύγει πλέον – καλά κάνει η ομάδα και απαιτεί αυτά που βάζει ως χαμηλότερο όριο στο ποσό παραχώρησής του. Σε αυτό το ενδεχόμενο λοιπόν, θα έχει συγκεντρωθεί ποσό σχεδόν 45 εκατ. ευρώ από πωλήσεις. Άρα δε συζητάμε απλά για κάλυψη του όποιου cost control, αλλά για τεράστιων εσόδων. Καλά κάνει η ΠΑΕ και τα έχει, αυτό είναι το σωστό.

Όμως το ακόμη σωστότερο, είναι να δυναμώσει το έμψυχο δυναμικό της. Άρα, φυγή Ιωαννίδη αυτόματα απαιτεί στράικερ επιπέδου Ταρεμί και βάλε… Κάτι λιγότερο θα είναι τεράστιο ρίσκο. Συγγνώμη κιόλας, αλλά πριν μπει το καλοκαίρι με τις περίφημες αναλύσεις του cost control, η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από ενδεχόμενη πώληση του Φώτη. Άρα μη ετοιμότητα σε τέτοιο ενδεχόμενο, θα είναι αστοχία ολκής. Ειδικά στο σημείο που βρισκόμαστε. Δεν το νομίζουμε όμως, απλά περιμένουμε το καλύτερο δυνατό.

Στο «10» τα πάντα μοιάζουν ξεκάθαρα. Ταμπόρδα. Να πάνε όλα καλά να ολοκληρωθεί η κίνηση. Ψέματα δε θα πούμε, τον παίκτη δεν τον γνωρίζαμε, εμπιστευόμαστε τα καλά λόγια όσων αναφέρονται σε αυτόν. Συν την καψούρα της καταγωγής του και το κούμπωμα παικτών απ’ την Αργεντινή με τον Παναθηναϊκό.

Συν την έξτρα κίνηση για τον στράικερ. Γιατί ο τρίτος (τυπικά τον λέμε ως τέτοιο) επιθετικός, ήταν ζητούμενο απ’ την αρχή του καλοκαιριού. Θεωρητικά ήδη έπρεπε να έχει αποκτηθεί. Πρακτικά θα ξέρουμε μέχρι Τρίτη τι θα γίνει τελικά κι αν θα γίνει…

Μεσοεπιθετικά όπου και το πρόβλημα από πέρυσι είναι μεγάλο, ο Παναθηναϊκός ως τώρα δεν έχει αναβαθμιστεί. Αν τελειώσει του Ταμπόρδα, πρέπει να μπει στα παπούτσια του Ουναϊ. Και όχι απλά να το κάνει, αλλά να το κάνει και με καλύτερα αποτελέσματα. Παράλληλα, ο Ζαρουρί πρέπει να δώσει αριθμούς. Με την ιστορία του ή των φορ που περιμένουμε, να είναι κλειδί σε κάθε περίπτωση. Αλλά πέντε μέρες πριν τελειώσουν οι προθεσμίες για τη λίστα, μεσοεπιθετικά ο Παναθηναϊκός δεν έχει αναβαθμιστεί. 

Πολλά να γίνουν μέσα σε τόσο λίγες μέρες. Αν χρειαστεί να γίνουν όλα, επειδή πάντα υπάρχει ο αστερίσκος του Ιωαννίδη που ακόμη δεν πωλήθηκε και είναι σωστό να μην πωληθεί με πιεστικούς όρους που θα θέσουν αυτοί που θέλουν τον παίκτη κι όχι αυτοί που δεν «καίγονται» να τον παραχωρήσουν.

Η σωστή σειρά λοιπόν, είναι πρόκριση στη Σαμψούντα και απόκτηση παικταράδων που θα γεμίσουν ποιότητα και δυνατότητες το ρόστερ, ενώ ταυτόχρονα θα ενθουσιάσουν τον κόσμο. Για να προχωρήσει με δυναμική ο Παναθηναϊκός σε μια σεζόν τεράστιας απαίτησης.

Πρωτότυπο άρθρο