Από sdna.gr
Ό,τι βλέπαμε όλο το καλοκαίρι είδαμε σε ένα ημίχρονο από τον Παναθηναϊκό. Να κάνει ευκαιρίες, να έχει δύο δοκάρια, να σημειώνει μόλις ένα γκολ. Η διαφορά είναι, ότι στην Ευρώπη με ένα γκολ, ή μάλλον με καλή αμυντική λειτουργία μπορείς να πάρεις προκρίσεις, στην Ελλάδα μόνο με καλή αμυντική λειτουργία δεν παίρνεις ποτέ πρωτάθλημα.
Ο Παναθηναϊκός με το καλημέρα κάνει μία ηχηρή γκέλα και προσγειώνει ανώμαλα τον κόσμο του, που πήγε στο γήπεδο, στήριξε και έφυγε πικραμένος για άλλη μία φορά. Πέρυσι στην πρώτη αγωνιστική την γκέλα την έκανες με τον Αστέρα στο ΟΑΚΑ, φέτος την έκανες με τον Λεβαδειακό στην Λεωφόρο. Σαν να μην πέρασε μία ημέρα.
Ο Παναθηναϊκός πέταξε στα σκουπίδια το καλό του πρώτο ημίχρονο και τον ενθουσιασμό, που προκάλεσε με την απόδοσή του σε αυτό το διάστημα. Με καλή κυκλοφορία, πάσες, ευκαιρίες. Εβαλε ένα γκολ με τακουνάκι του Τζούρισιτς και αυτό ήταν όλο. Άλλο δεν μπήκε.
Και το χειρότερο; Στο δεύτερο ημίχρονο η ομάδα δεν κατέβηκε να παίξει. Και δεν ακούω τίποτα για δικαιολογίες για κούραση. Στο δεύτερο ημίχρονο έπαιξαν παίκτες που δεν αγωνίστηκαν στην Τουρκία και δεν έκαναν τίποτα. Ο Παναθηναϊκός που φάνηκε να έχει πλάνο στο πρώτο ημίχρονο, στο δεύτερο μέρος ήταν μία ομάδα χωρίς αρχή, μέση και τέλος.
Ολοι όσοι βλέπαμε το ματς είχαμε καταλάβει με αυτά, που βλέπαμε στο δεύτερο ημίχρονο, ότι η γκέλα έρχεται. Ο Παναθηναϊκός, όχι δεν έκανε φάση, αλλά δεν είχε κάν τον έλεγχο του αγώνα. Εικόνα σοκαριστική, που δεν άλλαξε, ούτε με τις αλλαγές του Βιτόρια. Ολοι βλέπαμε αυτό, που έρχεται, εκτός από αυτούς, που έπρεπε.
Και ήρθε ο Βέρμπιτς και τιμώρησε την πρώην ομάδα του με ένα σούπερ γκολ. Πριν το παιχνίδι είχα γράψει, ότι το ματς είναι δύσκολο και ότι οι πρώην παίκτες του Παναθηναϊκού θα σκιστούν, για να αποδείξουν ότι κακώς έφυγαν. Και ήρθε ο Βέρμπιτς και δυστυχώς με δικαίωσε. Κάτω από το μπλογκ μου, υπήρχαν σχόλια με ειρωνείες και έλεγαν για φιλικά και κάτι τέτοιες αηδίες. Σήμερα είναι κάπου κρυμμένοι στις τρύπες τους.
Αν ο Παναθηναϊκός δεν λύσει το πρόβλημα του γκολ πρωτάθλημα δεν θα πάρει. Ολο το καλοκαίρι το φωνάζουμε και το λέμε, ότι η ομάδα θέλει ποιοτική ενίσχυση. Ηρθε στο τέλος και ο Πάντοβιτς με τον Ντέσερς είναι φορ, που τα βάζουν, αλλά η ζημιά στο πρώτο παιχνίδι έγινε. Και με το καλημέρα η ομάδα είναι με την πλάτη στον τοίχο. Είναι στο χέρι τους να την αλλάξουν την εικόνα στη συνέχεια και να καταλάβουν όλοι, ότι τα ματς κρατάνε 90 και όχι 45 λεπτά. Και δεν είναι αποδεκτή η εικόνα του δευτέρου ημιχρόνου. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία.
Μία χαρά δεν μπορεί να κρατήσει πάνω από τρεις μέρες. Καταραμένοι είμαστε. Ερχεσαι καβάλα στο άλογο από την πρόκριση στην Τουρκία και παίζεις στην έδρα σου με τον Λεβαδειακό. Παιχνίδι για 3-0 στο πρώτο μέρος, παιχνίδι που δεν κατέβηκες στο δεύτερο και έκανες γκέλα και ξεχάσαμε όλοι τι έγινε την Πέμπτη. Και για 15 μέρες τώρα με την διακοπή θα βράζουμε στο ζουμί μας και πάλι τα ίδια και τα ίδια.
*Ο Βιτόρια έπρεπε να κάνει μεγαλύτερο rotation στην ενδεκάδα και όσες αλλαγές έκανε στο δεύτερο δεν άλλαξαν την εικόνα της ομάδας. Εχει και αυτός ευθύνη για την εικόνα του δευτέρου ημιχρόνου και ότι δεν μπόρεσε να αλλάξει την ροή του αγώνα, όταν όλοι βλέπαμε αυτό, που έρχεται.
*Νίκη με Κηφισιά και Ολυμπιακό. Οτιδήποτε άλλο είναι μη αποδεκτό και μένεις πολύ πίσω με το καλημέρα.
*Ο Καλάμπρια ήταν σούπερ στο πρώτο ημίχρονο, αλλά χωρίς προετοιμασία «κρέμασε» στο δεύτερο. Ο προπονητής του Λεβαδειακού το είδε και τον «χτύπησε» , δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο ο Βιτόρια με το 1-0 δεν έβαλε στην θέση του τον Κώτσιρα εκεί κάπου στο 60', για να μην έχει προβλήματα αμυντικά.