Από sdna.gr
Η νίκη επί του Λεβαδειακού ήταν αναμενόμενα δύσκολη, σχεδόν βασανιστική. Οι Βοιωτοί παρουσιάζουν το πληρέστερο και ποιοτικότερο ρόστερ της ιστορίας τους και είναι φανερό πως η ομάδα του Παπαδόπουλου έχει ανέβει επίπεδο, αποτελώντας μετά τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ την πιο ισχυρή δύναμη της Super League, με βάση όσα έχουμε δει έως τώρα στο γήπεδο. Ο Ολυμπιακός βρήκε αντίδραση όταν χρειάστηκε, έβαλε γκολ τη στιγμή που κινδύνευε να εγκλωβιστεί, αλλά αυτό είναι υποχρέωση για έναν σύλλογο που φέρει το πιο βαρύ όνομα στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Αυτά τα παιχνίδια στην Ελλάδα πρέπει να τα καθαρίζεις είτε με την ποιότητα των παικτών σου, είτε με τον αέρα της έδρας, είτε με το βάρος της φανέλας σου (αν και εδώ που τα λέμε, ποτέ καμία φανέλα δεν κέρδισε μόνη της). Ο κόσμος το γνωρίζει, οι αντίπαλοι το αισθάνονται, οι παίκτες το κουβαλούν στην πλάτη τους. Κανένα παιχνίδι βέβαια δεν κερδίζεται στον αυτόματο, όμως ο χαρακτήρας του Ολυμπιακού είναι αρκετός για να τον σπρώξει σε νίκες απέναντι σε ομάδες που βρίσκονται σε άνοδο.
Το ζήτημα είναι τι γίνεται όταν αφήνεις τα στενά ελληνικά όρια και πηγαίνεις στο Λονδίνο για το Champions League. Η Άρσεναλ δεν είναι Λεβαδειακός. Δεν αρκεί μια ατομική ενέργεια, ούτε ένα ξέσπασμα ποιότητας από τον Τσικινιο, τον Ταρέμι ή τον Ελ Κααμπί. Στο Έμιρεϊτς απαιτείται συγκέντρωση διαρκείας, άμυνα κλειστή, ομαδικό πνεύμα και ψυχή που να ξεχειλίζει από τον αγωνιστικό χώρο ως τον πάγκο. Οι Λονδρέζοι ετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν τη Νιούκαστλ το απόγευμα στις 6:30 με στόχο να ανέβουν δεύτεροι στην κορυφαία λίγκα του πλανήτη, πίσω από την καλπάζουσα Λίβερπουλ του Σλοτ.
Τα κανόνια του Αρτέτα δεν αστειεύονται. Ο Γκιόκερες είναι ο... εαυτός του, ο Σάκα επιστρέφει δυνατός, ο Έντεργκαρντ ξαναμπαίνει στο παιχνίδι με τη γνωστή του κομψότητα, ενώ οι Μαρτινέλι και Τροσάρ γεμίζουν με ταχύτητα και ποιότητα κάθε τετραγωνικό μέτρο της επίθεσης. Ο Ράις με τις εκτελέσεις του κάνει επικίνδυνο ακόμη και το φάουλ στη μεσαία γραμμή. Μια παρηγοριά, ίσως, το ότι θα λείψει ο τραυματίας Μαντουέκε, αλλά κι αυτή μικρή, όταν έχεις να αντιμετωπίσεις τόση παραγωγή... φωτιάς από παντού. Είναι σαν να σου αφαιρούν ένα σπαθί από τον αντίπαλο στρατό, αλλά να μένεις απέναντι σε ολόκληρη οπλοθήκη.
Η προειδοποίηση είναι ξεκάθαρη: ο Ολυμπιακός δεν πρέπει να χαρίσει στη γηπεδούχο στατικές φάσεις κοντά στην περιοχή του Τζολάκη, γιατί εκεί το λάθος δεν συγχωρείται. Ρέτσος και Πιρόλα, που πιθανόν να βρεθούν στο κέντρο της άμυνας μαζί με τον Ροντινει και τον Ορτέγκα στα άκρα, καλούνται να σταθούν σε επίπεδο που θα ξεπερνά κατά πολύ την εμφάνιση κόντρα στον Λεβαδειακό. Η παραμικρή χαλάρωση μπορεί να κοστίσει ακριβά, γιατί τα μπαμ και μπουμ που θα έρχονται από όλες τις πλευρές δεν θα θυμίζουν τίποτα από το ελληνικό πρωτάθλημα.
Το ζητούμενο για τον Μεντιλίμπαρ είναι να παρουσιάσει μια ομάδα με τσαμπουκά, μια ομάδα που θα παλέψει με ενότητα και θα αφήσει στην άκρη το αφήγημα της ατομικής ποιότητας. Γι’ αυτό και έχει ενδιαφέρον να δούμε αν θα επιλέξει να ξεκινήσει με δίδυμο στην κορυφή, Ελ Κααμπί και Ταρέμι, ώστε να δείξει από το πρώτο λεπτό ότι δεν ταξίδεψε στο Λονδίνο για να φοβηθεί, αλλά για να διεκδικήσει κάτι από αυτά που έχασε στην πρεμιέρα κόντρα στην Πάφο. Ενδεχομένως το παράδειγμα των Κυπρίων στο Καραϊσκάκη να αποτελεί ένα πρώτης τάξεως έναυσμα για τους ερυθρόλευκους στην πολύ δύσκολη μάχη της Τετάρτης (22:00).
Η Ελλάδα, η Super League και το Κύπελλο είναι οικεία πεδία. Το Champions League όμως, είναι άλλη ιστορία, κι εκεί ο Ολυμπιακός οφείλει να θυμίσει ότι δεν έχει χτιστεί για να κερδίζει στη Λιβαδειά ή στην Τρίπολη, αλλά για να μετράει τις δυνάμεις του απέναντι στους καλύτερους της Ευρώπης. Το Έμιρεϊτς θα είναι μια από τις πιο σκληρές δοκιμασίες, όμως είναι ακριβώς αυτά τα ματς που γράφουν την Ιστορία και δίνουν περιεχόμενο στο όνομα του Θρύλου.