Από sdna.gr
Ο Παναθηναϊκός παρουσιάζει από την αρχή της σεζόν το ίδιο μοτίβο στις περισσότερες αναμετρήσεις του. Παίζει καλά στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, προηγείται και κάπου εκεί... σβήνουν οι μηχανές, υποχωρεί και τελικά δεν καταφέρνει να πανηγυρίσει ένα θετικό αποτέλεσμα.
Η αρχή έγινε στην ρεβάνς με την Ρέιντζερς, για τα προκριματικά του Champions League. Οι «πράσινοι» ήταν σαφώς ανώτεροι, έχασαν ευκαιρίες, κατάφεραν να προηγηθούν με τον Τζούρισιτς κι αντί να βρουν δεύτερο γκολ που θα άφηνε ορθάνοιχτη την πρόκριση, ισοφαρίστηκαν.
Ίδια ακριβώς εικόνα στην πρεμιέρα του Πρωταθλήματος, με τον Σέρβο να βάζει μπροστά το «Τριφύλλι» από το πρώτο λεπτό. Ακολούθησε σωρεία χαμένων ευκαιριών, με τον Βέρμπιτς να ισοφαρίζει τελικά λίγο πριν το φινάλε. Απέναντι στην Κηφισιά ο Παναθηναϊκός δεν ήταν καλός, αλλά ακόμα κι έτσι βρήκε τον τρόπο να προηγηθεί με 1-2. Δέχτηκε ανατροπή στο τελευταίο δεκάλεπτο και ηττήθηκε από τους νεοφώτιστους!
Μια από τα ίδια και με την Γκόου Αχέντ Ιγκλς, μια ομάδα άπειρη στην Ευρώπη. «Βροχή» ευκαιριών στο ΟΑΚΑ, γκολ του Σφιντέρσκι κι αντί να γίνει το 2-0 και να τελειώσει ο αγώνας, ανατροπή στο τελευταίο τέταρτο και «πικρή» ήττα. Είχε προηγηθεί φυσικά και το «αιώνιο» ντέρμπι, εκεί όπου ο Παναθηναϊκός άνοιξε το σκορ αλλά ισοφαρίστηκε στις καθυστερήσεις.
Μια επαναλαμβανόμενη εικόνα, μιας ομάδας η οποία... φοβάται να κερδίσει. Ενώ αντιθέτως, όταν μένει εκείνη πίσω στο σκορ, αντιδρά! Ανατροπή με την Σαμσουνσπόρ, ανατροπή με τον Παναιτωλικό, ανατροπή και με την Κηφισιά (πριν δεχτεί βέβαια νέα ανατροπή). Μόνο στο πρώτο ματς της σεζόν, κόντρα στην Ρέιντζερς, ο Παναθηναϊκός δέχτηκε πρώτος γκολ και δεν μπόρεσε να αντιδράσει, αν και σε εκείνη την αναμέτρηση ήταν καθολικά ανώτερος και έμεινε αδίκως με 10 παίκτες.