O ΠΑΟΚ των… εργοστασιακών ρυθμίσεων δεν είχε κανένα πρόβλημα απέναντι στον Πανσερραικό και εξακολουθεί να οδηγεί την κούρσα του πρωταθλήματος. Κόντρα στην εσωτερική και εξωτερική τοξικότητα, το γκρουπ του Λουτσέσκου, δείχνει αφοσιωμένο στους στόχους του, βελτιώνοντας συνεχώς διάφορες παραμέτρους που εκπέμπουν υγεία και αισιοδοξία για τη συνέχεια της πορείας του, στην διάρκεια της φετινής

Θεωρώ ότι το σημαντικότερη διαπίστωση στην παρούσα φάση για τον ΠΑΟΚ, είναι η παραδοχή πως έρχονται όλο και πιο κοντά στις απαιτήσεις της ομάδας και του προπονητή, όλο και περισσότεροι παίκτες, με την προοπτική  να ενσωματωθούν σταδιακά και να διευρύνουν τον κύκλο των διαθέσιμων χρήσιμων.

Βλέπουμε με χαρά να πλησιάζουν την ομάδα νέα ονόματα και μάλιστα να αποτελούν αξιόπιστες λύσεις ή έστω να ανοίγουν την ψαλίδα με προοπτική για ακόμη μεγαλύτερη εξίσωση με το ενεργό δυναμικό. Για παράδειγμα ο Μπιάνκο φαντάζει ένας σκληροτράχηλος, ταχύς, δυναμικός χάφ που έλειπε από το κέντρο, ενώ ο έτερος Ιταλός, ο αμυντικός Βολιάκο, αρχίζει να δείχνει ότι μπορείς να υπολογίζεις πως δεν θα σε …κρεμάσει αν λείψουν σε κάποια φάση της χρονιάς, ο Κεντζιορα ή ο Λόβρεν.

Ο Τέιλορ από αριστερά, μοιάζει να δυσκολεύεται αλλά μέσα από τα παιχνίδια βρίσκει ρυθμό και γρήγορα θα μπορεί καλύτερα να …ντουμπλάρει τον Μπάμπα και να του δώσει ανάσες. Ο Ιβανούσετς πανηγύρισε έξαλλα το γκολ που πέτυχε στο παιχνίδι με τη Λάρισα αλλά, είναι γεγονός ότι έχει δρόμο ακόμη, μέχρι να απελευθερωθεί και παίζοντας χωρίς άγχος, να μπορέσει να προσφέρει αυτά για τα οποία αποκτήθηκε, δηλαδή επίπεδο τεχνικής και βοήθειες σε Κωνσταντέλια και Τάισον ανάλογα.

Ο Ντεσπόντοφ, γίνεται πιο απλός και άρα πιο ουσιαστικός, με πολύτιμη συνδρομή στο κομμάτι ετοιμασίας επιθέσεων και δημιουργίας φάσεων, ενώ δεν λέει όχι στο εύκολο γκολ, παρουσιάζοντας μάλιστα ένα γενικά πιο χαρούμενο και άνετο πρόσωπο. Μεγάλη υπόθεση που πατούν πλέον την αντίπαλη περιοχή οι χάφ, με τους Μειτέ - Οζντόεφ κυρίως αλλά και τους Πέλκα (αναμένεται αγωνιωδώς η επιστροφή του) - Ιβανούσετς και Καμαρά (κι αυτός όταν γυρίσει) να συνεχίσει η ομάδα να σκοράρει κατά ριπάς.

Αν συνεχίσει ο Γιακουμάκης έτσι, κι αν ο Τάισον βρει το γκολ (είναι θέμα χρόνου) τότε ο Ζίφκοβιτς που ήδη επέστρεψε στις υψηλές πτήσεις, δεν θα νιώθει τόση μοναξιά στην εξεύρεση επιθετικών λύσεων. Οπως διαμορφώνεται η κατάσταση, ο Ρουμάνος τεχνικός είναι χαρούμενος που το πλάνο του παίρνει σάρκα και οστά, με την προσδοκία να συνεχιστεί αυτή η  βελτίωση και να σταθεροποιηθεί όσο γίνεται πιο πάνω, μια και τα ματς που ακολουθούν είναι συνεχόμενα, όλα κομβικής σημασίας και βέβαια απαιτούν εγρήγορση και μεγιστοποίηση της προσπάθειας από όλους.

Τα δυο επόμενα παιχνίδια, με την Γιούνγκ Μπόις στην Τούμπα και τον Παναθηναικό στην Αθήνα, δίνουν στην ομάδα την ευκαιρία να αποδείξει, από τι υλικά είναι φτιαγμένη και μέχρι που μπορεί να φτάσει φέτος. Σαφώς και τίποτε δεν θα κριθεί, ούτε στην Ευρώπη, ούτε στο πρωτάθλημα. Τα δυο παιχνίδι, αποτελούν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να καταθέσει η ομάδα -κρατήστε αυτό- τις προθέσεις της για τη συνέχεια.

ΥΓ Πάμε τώρα, στο... βάσανο. Ναι, στο μνημόνιο αναφέρομαι που αντί να αποτελεί πηγή έμπνευσης για το μέλλον του ΠΑΟΚ, έχει μετατραπεί σε πρόβλημα για δυνατούς λύτες. Αρχικά, δεν υπάρχει δικαιολογία γιατί δεν παραδόθηκε στην ΠΑΕ από τον Α. Σ. ΠΑΟΚ, το μνημόνιο τη τεχνοκρατικής επιτροπής που άλλωστε ψηφίστηκε από την πλειοψηφία των μελών του ερασιτέχνη ΠΑΟΚ, στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες ημέρες.

Προφανώς, κάποιοι στον Α. Σ. ΠΑΟΚ, (ευτυχώς όχι οι περισσότεροι) θέλουν να κερδίσουν χρόνο και πετούν τη μπάλα στην κερκίδα. Δεν μπορώ να ξέρω γιατί το κάνουν. Αυτό που ξέρω είναι στο βωμό της υπεράσπισης των συμφερόντων του ΠΑΟΚ (που είναι καθήκον τους, το αναγνωρίζω), έχουν εξελιχθεί σε τροχοπέδη στην προσπάθεια του Ιβάν Σαββίδη να επενδύσει στην ανέγερση νέου γηπέδου στον ΠΑΟΚ.

Το έγραψα και παλαιότερα, θα το επαναλάβω και σήμερα. Ακόμα και τώρα, δεν είναι αργά για να αντιληφθούν όλοι ότι τίποτε δεν είναι πάνω από το συμφέρον του ΠΑΟΚ. Η διαφύλαξη της ενότητας, είναι καθήκον τόσο της ΠΑΕ όσο και του Α. Σ. ΠΑΟΚ. Αρκεί ο στόχος όλων, να είναι η ενότητα και η πρόοδος του club και όχι προσωπικά συμφέροντα ή βλέψεις. Με κοινή λογική και διάθεση συνεργασίας, η εξεύρεση λύσεων είναι εφικτή. Η ιστορία θα τους κρίνει όλους. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Πρωτότυπο άρθρο