Ας το πούμε από την αρχή. O Παναθηναϊκός το ήθελε περισσότερο. Κι αυτό φάνηκε. Σε ένα ντέρμπι γεμάτο πάθος, ένταση και φυσικά… υπερβολές, οι “πράσινοι” μπήκαν αποφασισμένοι να δείξουν ότι μπορούν να αντιδράσουν, και το έκαναν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο.

Το πρώτο τους γκολ ήταν υπόδειγμα συνεργασίας και δημιουργίας, ενώ το δεύτερο —αυτό του Γεντβάι— θα μείνει περισσότερο ως μια ποδοσφαιρική ιστορία για να τη θυμόμαστε. Ένα τέρμα που δύσκολα θα ξαναβάλει ο Κροάτης, αλλά που καθόρισε απόλυτα το αποτέλεσμα.

Ο Ράφα Μπενίτεθ, με όλη την εμπειρία και τη γνώση του, κατάλαβε νωρίς πού παίζεται το ματς. Ήξερε ότι η ομάδα του δεν έχει τη φυσική κατάσταση ή την ένταση που απαιτείται για 90 λεπτά σε αυτό το επίπεδο, έναντι του καλοδουλεμένου ΠΑΟΚ κι έτσι “έσπρωξε” τον Παναθηναϊκό να τα δώσει όλα στο πρώτο μέρος. 

Το σχέδιο λειτούργησε τέλεια. Προβάδισμα, έλεγχος, ενέργεια. Στο δεύτερο ημίχρονο, έδωσε συνειδητά την μπάλα στον ΠΑΟΚ, έκλεισε τους χώρους και έπαιξε καθαρά με το αποτέλεσμα.

Δεν είναι το πιο θεαματικό ποδόσφαιρο, αλλά είναι αυτό που κάνουν οι έμπειροι προπονητές όταν ο αντίπαλος έχει μεγάλη ποιότητα και αν σε βρει... μπόσικο μπορεί να σε τιμωρήσει. Όπως έκανε κατά το ήμισυ ο Δικέφαλος με το υπέροχο τέρμα του Ντέλια.

Ο Ισπανός έχει δρόμο μπροστά του. Δεν κρίνεται τώρα. Όμως έδειξε ότι ξέρει να “διαβάζει” τα παιχνίδια, κάτι που ο Παναθηναϊκός είχε καιρό να δει από τον πάγκο του.

Από την άλλη, ο ΠΑΟΚ δεν έκανε κακό παιχνίδι. Είχε κατοχή, είχε υπομονή, αλλά έλειψε το κάτι παραπάνω, που είχε στις μεγάλες νίκες κόντρα σε Ολυμπιακό και ΑΕΚ.

Ίσως η απουσία του Μιχαηλίδη από την ενδεκάδα να στέρησε από την ομάδα ένα πιο δημιουργικό “χτίσιμο” από πίσω, ενώ φάνηκε ξεκάθαρα ότι στα μεγάλα ματς ο Τάισον είναι πιο επιδραστικός.

Ο Ντεσπόντοφ, άλλωστε, είναι πάντα πιο αποτελεσματικός όταν έρχεται από τον πάγκο και βρίσκει τις φάσεις απέναντι σε πολυπρόσωπες άμυνες. Αυτά είναι λεπτομέρειες που όμως σε τέτοια ντέρμπι κάνουν τη διαφορά.

Ναι, ο Παναθηναϊκός έπαιξε σκληρά. Ναι, ο διαιτητής άφησε παραπάνω το παιχνίδι. Όμως η στοχοποίηση παικτών, όπως του Μανώλη Σιώπη για το σκληρό μαρκάρισμα στον Κωνσταντέλια, δεν βοηθάει κανέναν.

Έκανε λάθος, σίγουρα. Θα μπορούσε να δει κόκκινη, προφανώς. Συνέχισε να μαρκάρει δυνατά όπως και όλοι οι πράσινοι βλέποντας τον διαιτητή να μην τους κιτρινίζει; Σίγουρα, και καλά έκαναν, για το όφελός τους.

Οι συζητήσεις για τα ντέρμπι πρέπει να μένουν μέσα στο γήπεδο, εκεί όπου κρίνονται όλα. Όλα τα υπόλοιπα που ακούγονται από χθες, είναι απλώς υπερβολές.

Άλλωστε, ο καθένας στο τέλος παίρνει αυτό που του αξίζει. Ο ΠΑΟΚ το έχει γνωρίσει από πρώτο χέρι αυτό, όταν προσπαθούσαν όλοι να του βάλουν εμπόδια, αλλά τα ξεπερνούσε ένα-ένα. Στο πολύ πρόσφατο παρελθόν.

Στο τέλος της ημέρας, ο Παναθηναϊκός πήρε αυτό που είχε ανάγκη.

Μια μεγάλη νίκη, ψυχολογικά και αγωνιστικά. Ο ΠΑΟΚ γνώρισε μια ήττα που, αν τη διαχειριστεί σωστά, θα του κάνει καλό. Γιατί το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και το πώς αντιδράς μετά από αυτό. 

Και εκεί, ο Ραζβάν μαζί με τα παιδιά του έχουν αποδείξει πολλές φορές ότι ξέρουν να βρίσκουν τις απαντήσεις και είναι πολύ καλά... σφυρηλατημένοι. Άλλωστε μόνο τυχαία δεν είναι η εικόνα τους σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Το ντέρμπι πέρασε, τα νεύρα θα ξεθυμάνουν, oι δύο προπονητές, οι παίκτες τους και οι οργανισμοί θα το ξεχάσουν γρήγορα και θα επικεντρωθούν στα εξίσου μεγάλα παιχνίδια που έρχονται. Ως οφείλουν, αυτοί που ασχολούνται αποκλειστικά με το ποδόσφαιρο.

Πρωτότυπο άρθρο