Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΑΛΟΥΠΗΣ - LIVE SPORT

Ο Αλμέιδα αγαπήθηκε από τον κόσμο της ΑΕΚ, αλλά η αλήθεια είναι ότι έκανε μόνο μια καλή σεζόν, την πρώτη. Τις επόμενες δύο απέτυχε. Επειδή, όμως, οι οπαδοί της Ένωσης είδαν μέσα από τον χαρακτήρα του και κάποιες άλλες πλευρές του Αργεντινού, δέθηκαν μαζί του. Το «διαζύγιο», δηλαδή, δεν τους άφησε ασυγκίνητους, παρά το γεγονός ότι η ΑΕΚ πέρυσι έκανε μια τραγική σεζόν. Όταν ανακοινώθηκε ο Νικολίτς, λοιπόν, δεν μπορεί κανείς να πει ότι επικράτησε ενθουσιασμός στους οπαδούς. Ούτε, όμως, και απογοήτευση. Το κλίμα ήταν, ας το πούμε, αναμονής. Σήμερα νομίζω ότι όλα αυτά έχουν αλλάξει. Ο Νίκολιτς έχει κερδίσει, ενδεχομένως και οριστικά, τους Κιτρινόμαυρους. Και δεν αναφέρομαι μόνο στους φίλους της ομάδας, αλλά σε κάτι ακόμα πιο σημαντικό: στους παίκτες της ΑΕΚ! Ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα αυτοί που βελτιώθηκαν στα χέρια του Αλμέιδα...

Ο Νίκολιτς έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη των παικτών του, αυτήν που είχε χάσει ο Αλμέιδα με όλα τα αλλοπρόσαλλα που έκανε πέρυσι στα πλέι οφ, αλλά και σε όλη τη σεζόν. Βλέπουμε παίκτες που έπαιζαν το ναδίρ στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο να κάνουν λίμιτ απ. Έφτασα, πριν από λίγες μέρες, να ακούω από καλό και έμπειρο συνάδελφο στο ραδιόφωνο ότι «αν συνεχίσει έτσι ο Πήλιος, θα του γίνουν προτάσεις για μεταγραφή από το εξωτερικό». Ποιος; Ο Πήλιος. Που πέρυσι το μισό γήπεδο έκανε τον σταυρό του όταν ξεκινούσε στην ενδεκάδα. Να, όμως, που δεν έφταιγε τόσο ο Πήλιος... Αρέσει δεν αρέσει, λοιπόν, ο Νίκολιτς κάνει καλύτερη δουλειά από τον Αλμέιδα απ’ όσο έχουμε δει μέχρι τώρα. Μπορεί κάποιους τους ξένισε αυτό που βλέπουν, αλλά έχουμε δει μια ΑΕΚ πολύ πιο δεμένη, να κάνει μια σχεδόν τέλεια πορεία. Το αν κατακτήσει τον τίτλο ή τι θα κάνει στην Ευρώπη, είναι άλλη κουβέντα.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ - SPORTDAY

Υπάρχουν δύο πράγματα που με προβληματίζουν. Το πρώτο είναι ότι οι επιλογές του κόουτς γίνονται με συναισθηματικά κριτήρια. Το δεύτερο είναι ότι δεν «κερδίζει» ποδοσφαιριστές με το πέρασμα των μηνών, αντίθετα με αυτό που κάνουν ο Λουτσέσκου και ο Νίκολιτς. Το να διαμορφώνεις μια εσωτερική ιεραρχία με συναισθηματικά κριτήρια μπορώ να το καταλάβω. Για τον Μεντιλίμπαρ, οι παλιοί παίκτες του θα είναι πάντα ένα βήμα πιο μπροστά από τους νέους – τουλάχιστον μέχρι οι νέοι του να παλιώσουν κι αυτοί. Αυτό το κριτήριο για την σύνθεση του ρόστερ το καταλαβαίνω. Όταν όμως γίνεται κριτήριο για το ποιοι θα μπουν σε ένα ματς, τότε βλέπεις αυτό που είδαμε στο «Κλ. Βικελίδης»: μπήκαν ο Τσικίνιο και ο Εσε, δυο παλιοί δηλαδή, κι αυτό που προέκυψε ήταν ένα εντελώς ανορθόδοξο σχήμα. Και δεν βγήκαν οι σαφώς κουρασμένοι Ζέλσον και Ελ Καμπί μόνο και μόνο γιατί είναι παλιοί. 

Όσο για την αδυναμία του κόουτς να «κερδίζει» παίκτες, αυτή φέτος μοιάζει τεράστια. Και πέρυσι δεν πολυενδιαφερόταν για παίκτες που μάλλον είχαν αποκτηθεί χωρίς εισήγησή του· κάπως έτσι ήρθαν κι έφυγαν Γουίλιαν, Ολιβέιρα, Όρτα, Πάλμα. Αλλά τουλάχιστον πέρυσι ο Κωστούλας και ο Μουζακίτης πήραν ευκαιρίες και με τη φρεσκάδα τους ομόρφυναν την ομάδα. Ενώ φέτος δεν έχουν εξαφανιστεί μόνο ο Σιπιόνι κι ο Καμπελά, αλλά δεν πήραν ευκαιρίες ούτε ο Πνευμονίδης και ο Λιατσικούρας, παρά την ωραία παρουσία τους στην καλοκαιρινή προετοιμασία. Κανείς δεν θέλει να φύγει ο Μεντιλίμπαρ. Στον Ολυμπιακό είναι πανίσχυρος. Αλλά υπάρχει κι ένα πρωτάθλημα που η ομάδα διεκδικεί. Χωρίς κριτική θα λέμε μπράβο στον προπονητή κι ας το έχασε…

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Φτάνει μια όντως «δυνατή» εμφάνιση του Λαφόν για να σβήσει τις σκέψεις του Παναθηναϊκού για απόκτηση τερματοφύλακα; Είτε κατά την προσεχή μεταγραφική σεζόν είτε σε αυτή του καλοκαιριού; Ας είμαστε προσγειωμένοι στην πραγματικότητα. Ναι μεν ο Λαφόν «πέταξε» στη φάση του πέναλτι που απέτυχε να μετατρέψει σε γκολ ο Λάμπρου το βράδυ της Κυριακής, έδειξε αξιόπιστος και με αυτοπεποίθηση σε άλλες φάσεις του ματς, ποιος όμως μπορεί να βεβαιώσει πως ο συγκεκριμένος «άσος» ξεχωρίζει για τη σταθερότητά του; Μάλλον κανείς στον «πλανήτη ποδόσφαιρο». Κι αυτό διότι ο τερματοφύλακας που δίνει το παρών και στην εθνική ομάδα της Ακτής Ελεφαντοστού, έχει τα πάνω και τα κάτω του. Ακόμη και το ίδιο ματς. Ποιος μπορεί να ξεχάσει ότι στο ευρωπαϊκό ραντεβού με τη Γιουνγκ Μπόις έδειξε να μην έχει πλήρη αντίληψη του χώρου σε καίριες φάσεις...

Έχει επισημανθεί και άλλη φορά: ο Μπενίτεθ έχει στη διάθεσή του τρεις τερματοφύλακες: τον Ντραγκόφκσι, τον Λαφόν και τον Κότσαρη. Όλοι έπαιξαν μέχρι στιγμής και αυτό «κάτι φανερώνει». Ο βασικός σε μια ομάδα όπως είναι ο Παναθηναϊκός, σε ένα σύνολο με βαριά φανέλα που θέλει να διεκδικήσει ξανά τίτλους, πρέπει να είναι ένα σκαλί πάνω από τους υπόλοιπους. Ο Λαφόν, για να έρθει ξανά κάποιος στο θέμα, είναι; Μάλλον όχι. Και ανεξάρτητα με τους όρους του δανεισμού του ή με όσα θα χρειαστεί να βγάλει από το ταμείο ο Παναθηναϊκός για να τον κρατήσει και μετά το καλοκαίρι, θεωρείται βέβαιο και με βάση όσα προκύπτουν, πως ήδη η σκέψη τρέχει και σε άλλες περιπτώσεις.

ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΠΟΣ - ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ

Πόσο απέχουν η ισοπέδωση και η καταστροφολογία από την αποθέωση και την υπεραισιοδοξία: Στην περίπτωση της ΑΕΚ του Νίκολιτς, περίπου ενάμιση μήνα. Κυριακή 26 Οκτωβρίου ήταν όταν η «Ένωση» ηττήθηκε στο Φάληρο, κι ενώ είχε προηγηθεί η ήττα από τον ΠΑΟΚ. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να υπενθυμίσω τι ακούγαμε και τι διαβάζαμε εκείνες τις ημέρες. Δεν είναι άλλωστε και πολύ μακριά. Σήμερα, μέσα Δεκεμβρίου πλέον, η ΑΕΚ μετράει στα έντεκα ματς που ακολούθησαν, δέκα νίκες και μία ισοπαλία. Και η ισοπαλία σε ματς που οι τελικές ήταν 30-1 απέναντι στην Σάμροκ Ρόβερς. Η διαφορά της τότε ΑΕΚ με τη νυν, μοιάζει χαώδης, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι Η αγωνιστική εικόνα σαφώς και είναι καλύτερη, η αποτελεσματικότητα πολύ καλύτερη, αλλά η νοοτροπία, η ταυτότητα και οι αρχές στο παιχνίδι της ομάδας, μπαίνουν από την πρώτη μέρα της προετοιμασίας από τον Νίκολιτς...

Η ΑΕΚ αυτή τη στιγμή αποδίδει το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα και είναι η πιο φορμαρισμένη ομάδα. Το βλέπουν όλοι και το παραδέχονται πλέον και οι δήθεν αντικειμενικοί. Παράλληλα όμως, η ΑΕΚ του Ηλιόπουλου, του Νίκολιτς, του Ριμπάλτα, είναι και η πιο πετυχημένη ομάδα, πάντα μέχρι στιγμής, στη σεζόν. Θυμίζω ότι η ΑΕΚ ήταν η μοναδική που δεν είχε «μαξιλαράκι ασφαλείας» στα προκριματικά του καλοκαιριού, κι έπρεπε να πάρει τρεις διαδοχικές προκρίσεις. Τις πήρε, με τρεις νίκες εντός και με τρεις ισοπαλίες εκτός, δηλαδή αήττητη... Αυτή τη στιγμή, οι πάντες αποθεώνουν, αλλά το «χτίσιμο» στην πραγματικότητα συνεχίζεται...

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ

Όταν μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός δεν βάζει γκολ σε αγώνα πρωταθλήματος αποτελεί είδηση και δημιουργεί πεδίο κριτικής… Δεν είναι παράλογο, λοιπόν, να ασκείται κριτική προς μία ομάδα που είναι μαθημένη – έστω και πολλές φορές με δυσκολία - να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα και σε ένα συγκεκριμένο παιχνίδι δεν μπόρεσε να το κάνει. Κριτική προς τους επιθετικούς που δεν αξιοποίησαν τις ευκαιρίες, προς τους χαφ που δεν δημιούργησαν όσο έπρεπε και φυσικά προς τον προπονητή για τις επιλογές του. 

Όχι μόνο για το θέμα της μη αντικατάστασης του Γκαρθία που άφησε την ομάδα του με δέκα παίκτες, αλλά και για το γεγονός ότι δεν έβαλε νωρίτερα ποδοσφαιριστές όπως ο Ποντένσε ή ο Γιάρεμτσουκ. Αυτούς που στο μικρό διάστημα της συμμετοχής τους είχαν έντονη παρουσία στην αντίπαλη περιοχή και έδειξαν ότι θα μπορούσαν μπαίνοντας νωρίτερα να είχαν κάνει τη διαφορά. Ας σταθούμε για λίγο στον προπονητή. Ουδείς αλάθητος και φυσικά αυτό ισχύει και για τον Μεντιλίμπαρ. Όμως οι κινήσεις που έκανε για να μπορέσει να πάρει και αυτό το παιχνίδι βοηθώντας την ομάδα του να επιτεθεί καλύτερα και να δημιουργήσει περισσότερες επικίνδυνες καταστάσεις δεν ήταν κακές. Ως ιδέες. Η παρουσία παικτών όπως ο Τσικίνιο και ο Έσε αντί των κλασικών εξτρέμ Στρεφέτσα και Ζέλσον, είχαν το σκεπτικό να μπερδέψουν την αντίπαλη άμυνα που ήταν προς το τέλος αρκετά κουρασμένη. Κυρίως γιατί δεν υπήρχαν λύσεις από την πλευρά του Χιμένεθ για να δώσει φρεσκάδα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωτότυπο άρθρο