Ο ΠΑΟΚ μπήκε στο ματς με ξεκάθαρη αποστολή. Νίκη με τέσσερα γκολ διαφορά. Μέχρι το 37’, είχε κάνει κάτι παραπάνω από τη μισή δουλειά. Το 3-0 είχε ήδη γραφτεί, με τον Γιάννη Κωνσταντέλια σε μεγάλα κέφια, να δίνει ρυθμό, ιδέες και ποιότητα, οδηγώντας τον Δικέφαλο σε ένα πρώτο ημίχρονο απόλυτης κυριαρχίας.

Στο δεύτερο ημίχρονο, όμως, και ιδίως μετά την αποχώρηση του «μάγου» του, ο ΠΑΟΚ δεν έβγαζε την ίδια σιγουριά στο παιχνίδι του. Η βιασύνη έκανε την εμφάνισή της, το γκολ δεν ερχόταν και όσο ο χρόνος κυλούσε, η πίεση γινόταν όλο και πιο έντονη. Κάθε τελική αντιμετωπιζόταν σαν να είναι η τελευταία ζαριά. 

Κι όμως, κόντρα στη ροή, η Μαρκό βρήκε γκολ στο 84΄, με τον Μίλερ να βάζει την κόντρα στον Τσιφτσή τη στιγμή που εκείνος επιχείρησε να απομακρύνει. Από εκείνο το σημείο και μετά, το παιχνίδι μετατράπηκε σε θρίλερ.

Ο ΠΑΟΚ είχε μπροστά του λιγότερο από δέκα λεπτά για να κυνηγήσει πλέον δύο τέρματα. Στο 90΄ ο Μαντί Καμαρά με δυνατό σουτ διαμόρφωσε το 4-1, όμως δεν αρκούσε...

Ο πάγκος του Δικεφάλου σηκώθηκε σύσσωμος όρθιος, με τους πανηγυρισμούς να κόβονται σχεδόν αμέσως. Πρώτος ο Ραζβάν Λουτσέσκου, με έντονα νοήματα, ζητούσε από τους παίκτες του να επιστρέψουν άμεσα στη σέντρα και να βιαστούν. 

Δίπλα του, οι συνεργάτες του φώναζαν με την ίδια αγωνία, ζητώντας -με τη σειρά τους- από τους ποδοσφαιριστές να εκμεταλλευτούν γρήγορα και με καθαρό μυαλό τα ελάχιστα λεπτά που απέμεναν.

Η εικόνα του ασπρόμαυρου πάγκου σε αυτά τα τελευταία λεπτά ήταν χαρακτηριστική δεδομένου πως είχαν την αντίληψη να αποκωδικοποιήσουν τι σημαίνει το ένα γκολ διαφορά σε ένα ήδη επιβαρυμένο πρόγραμμα που έχουν μπροστά τους...

Δείτε ακριβώς τι συνέβη με τον ασπρόμαυρο πάγκο από το 4.50', την ώρα που ο Θυμιάνης τραβά τον σκόρερ προς τη σέντρα:

Πρωτότυπο άρθρο