Από sdna.gr
Η χρονιά για τον Άρη έκλεισε με νίκη στην Τρίπολη, εκεί όπου πέρσι ηττήθηκε με ανατροπή. Οι κιτρινόμαυροι πήγαν αποδεκατισμένοι στην Αρκαδία, με τραυματισμούς, ιώσεις, μπανταρισμένα κεφάλια, αστραγάλους και παίκτες που κλήθηκαν (ξανά) να παίξουν σε άλλες θέσεις από αυτές που κατέχουν.
Η εμφάνιση των φιλοξενούμενων σίγουρα δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας, όμως το αποτέλεσμα μετράει. Το 0-1 δίνει στην ομάδα της Θεσσαλονίκης ψυχολογία ενόψει των εορτών, πολύτιμο τρίποντο για την βαθμολογική ανέλιξη στον δρόμο προς την άνετη παρουσία στην πεντάδα και πίστωση χρόνου στον Χιμένεθ, ώστε να δουλέψει περισσότερο με αυτά που έχει στα χέρια του. Περιμένοντας πάντα τις κινήσεις ενίσχυσης και τους... πολλούς τραυματίες.
Πάρα πολλοι βρε παιδιά. Υπερβολικά πολλοί και σε κομβικές θέσεις. Σήμερα ο Άρης κλήθηκε να παίξει το "κεφάλι" του με κέντρο δίχως Ράσιτς, δίχως Γένσεν και με έναν Μόντσου ο οποίος πρόκαμε να κάνει 1μιση προπόνηση όλη κι όλη. Εκτός των άλλων, αν κάποιος εκ των Μόντσου, Γαλανόπουλου και Παναγίδη (ή Μορουτσάν) τραυματίζονταν ή έπρεπε να αποχωρήσει, τότε ο Χιμένεθ ίσως κοιτούσε στον πάγκο έναν από εσάς που διαβάζετε το κείμενο και να του έλεγε "μπαίνεις!". Εσείς νομίζετε πως κάνουμε πλάκα, αλλά δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα όλο το φετινό σκηνικό του Άρη. Δεν ξέρω τι ακριβώς συμβαίνει. Δεν μπορώ να γνωρίζω τι και τις πταίει. Όμως η ομάδα της συμπρωτεύουσας καλά θα κάνει να το βρει και να το λύσει. Δεν μιλάμε πλέον για μια φυσιολογική σύμπτωση, αλλά για μια "κατάρα" που δεν λέει να χαλαρώσει τη θηλιά γύρω από τον λαιμό μας.
Στο γήπεδο είχαμε και ένα πανό για τον Θόδωρο Καρυπίδη. Το οποίο θαρρώ πως κατανοείτε και εσείς πως εκφράζει την μεγαλύτερη μερίδα των φίλων του Άρη. Τώρα που μιλάμε, αν βγεις στους δρόμους και κάνεις ένα γκάλοπ αυτή την απάντηση θα πάρεις. Τους αδικεί κανείς; Μπορεί κάποιος να τα βάλει με τον κόσμο που βλέπει την ομάδα να αποδίδει ...αυτό στο γήπεδο;
Πλέον όμως παρατηρώ πως ακόμη και ο τελευταίος οπαδός των κιτρινόμαυρων καταλαβαίνει πως όσοι παίζουν κάνουν υπερπροσπάθεια και βγάζουν τα κάστανα από τη φωτιά, για να σωθεί η σεζόν. Δεν φταίει σε τίποτα ο Μορουτσάν, επειδή παίζει όλη την σεζόν εκτός θέσης. Δεν φταίει σε κάτι ο Αθανασιάδης, ο οποίος (και) σήμερα κράτησε όρθιο τον Άρη. Επί της ουσίας κανείς δεν φταίει ατομικά, και, παράλληλα, φταίνε όλοι, ομαδικά. Όλοι όμως. Από τον πρώτο, ως τον τελευταίο περαστικό από την Αλκμήνης, ο οποίος βγάζει βόλτα τον σκύλο του για να κάνει το "τσίσο" του. Και αυτός φταίει.
...ίσως, αν είναι ο ίδιος με τον σκύλο στο σκηνικό του Πέρεθ, αυτός ο συγκεκριμένος να φταίει περισσότερο. Τι θυμήθηκα τώρα. Αφήστε τα. Η χρονιά ξεκίνησε ως θρίλερ από την αρχή της. Το μονόπρακτο συνεχίζεται και δεν έχει τελειωμό.
Στα επιμέρους του αγώνα
Μου αρέσει να βλέπω τον Πέρεθ να αντέχει περισσότερα λεπτά. Ίσως το 2026 να τον δούμε να αποδίδει στο 100%. Γεροί να είμαστε. Γουστάρω, επίσης, τον Παναγίδη, που ψάχνει μανιωδώς την ευκαιρία του στο γκολ και το προσπαθεί. Λίγο θέλει, που θα πάει η ρημάδα, θα μπει!
Στην άμυνα τα πράγματα πάνε ολοένα και καλύτερα, με τα στόπερ του Άρη να δείχνουν τον δρόμο και έναν Άλβαρο ΜΑΓΕΙΑ να μας θυμίζει πως δεν είναι όλα τόσο άσχημα τελικά. Μαζί του και ο Ρόουζ, ο οποίος, ήμαρτον Παναγίτσα μου, είναι οριακά... ηγέτης στον "λαβωμένο" Άρη των απουσιών. Μη χειρότερα...
Ένα μπράβο (και πάλι) στον Αθανασιάδη, ο οποίος παίζει στο όριο της ψυχολογίας του και κάθε φορά δείχνει να αποδεικνύει πως είναι μια αξιόπιστη (η ΠΙΟ!) λύση κάτω από τα δοκάρια.
Η ώρα του Χιμένεθ
Αν με ρωτήσετε για τον Ανδαλουσιάνο θα σας πω θετικά, αλλά και πολλά αρνητικά. Αρχικά πιστεύω πως είναι ο μόνος που μπορεί να κρατήσει το τιμόνι όπως πρέπει, μέσα στην θαλασσοταραχή της φετινής σεζόν. Αν βέβαια μιλήσουμε για ομάδα που θέλει να παίξει ποδόσφαιρο κατοχής και κυριαρχίας, με επιθετικές αρετές, τότε θα αλλάξει η κουβέντα. Τόσο καιρό και ακόμη περιμένω έναν αυτοματισμό, μισή δουλεμένη ενέργεια. Οι απουσίες δεν σου απαγορεύουν να δουλέψεις πραγματάκια με όσους έχεις Μανόλο. Μετά την διακοπή περιμένουμε αυτό το ...κάτι. Ως τότε θα έχουν επιστρέψει παίκτες και θα δούμε τι "ψάρια" θα πιάσετε με τον Ρέγιες στο παζάρι του Γενάρη.
Ως τότε υπομονή και θετικές σκέψεις. Ακόμη δεν χάθηκε τίποτα.
ΥΓ Καλές γιορτές σε όλους, η στήλη θα πάει διακοπές και θα φάει τον άμπακο. Το 2026 εύχομαι να βάλετε στη ζωή σας τη λέξη "συμπερίληψη". Είναι πιο σημαντική από κάθε γκολ και κάθε τρόπαιο της ομάδος σας. Κοιτάξτε τους γύρω σας και δοκιμάστε να μεγαλώσετε την παρέα και το τραπέζι σας, με άτομα που μένουν πάντα στο περιθώριο. Κανείς δεν πρέπει να είναι μόνος τέτοιες μέρες. Κανείς δεν αξίζει να λείπει από την παρέα και τα γέλια. Be kind guys!