Από sdna.gr
Το μόνο που τους ένοιαζε να βρίσκονται μαζί...
Σε κάθε γήπεδο, σ' όλη τη γη...
Η αγάπη τους για τον ΠΑΟΚ τους έφερε εδώ,
τους άφησε εδώ...
και συνεχίζει παραπέρα!
Όπως τον Χαράλαμπο, τον Δημήτρη, την Χριστίνα, τον Κυριάκο, τον Γιώργο, τον Τάσο,
τότε στις 4 Οκτωβρίου του 1999, σε μία στροφή των Τεμπών...
Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν μία τέτοια τραγωδία.
Δεν υπάρχουν λέξεις για να απαλύνουν τον πόνο.
Ο πόνος είναι συλλογικός. Βουβός. Πανανθρώπινος.
Επτά αετόπουλα, πέταξαν για το μεγάλο ταξίδι και μία ολόκληρη χώρα πενθεί.
Πράσινοι, κόκκινοι, κίτρινοι, μπλε, άφησαν για μία ημέρα τα ιερά τους χρώματα τους και ενώθηκαν γύρω από το χρώμα της θλίψης.
Το μαύρο.
Ως ελάχιστο φόρο τιμής στην μνήμη των θυμάτων αυτής της ανείπωτης τραγωδίας στην ρουμανική άσφαλτο, το SDNA συντάσσεται στο βαθύ πένθος.
Εγκαταλείπει το πορτοκαλί και βάφει το λογότυπο του σε φόντο μαύρο.
Το μαύρο της θλίψης, της απώλειας, του πόνου, του πένθους.
Το μαύρο (και το άσπρο) που αγαπούσαν πιο πολύ...